1410 : స్క్రీన్ ప్లే సంగతులు!

 

    'డెవలప్ ఏ క్లీన్ లైన్ ఆఫ్ యాక్షన్ ఫర్ యువర్ లీడింగ్ క్యారక్టర్' అన్నాడు ఏడు ఆస్కార్ల హాలీవుడ్ డైరెక్టర్ బిల్లీ వైల్డర్. సినిమా కథ రాయడానికి ఇది చాలా ప్రాథమిక బాక్సాఫీసు సూత్రం. స్క్రీన్ ప్లే సూత్రమంటే అదేదో శాస్త్రం చెప్తున్నట్టు బోరుగా వుంటుంది. కాబట్టి స్క్రీన్ ప్లే తీసేసి బాక్సాఫీసు సూత్రాలనే చెప్పుకుందాం ఇప్పట్నుంచీ. బాక్సాఫీసు సూత్రమంటే నిద్రపోతున్న వాడు కూడా లేచి కూర్చుంటాడు. డబ్బులొచ్చే పని కదా? చెవులప్పగించి వింటాడు. నోట్ చేసుకుంటాడు. అమలు చేస్తాడు. మొదట సినిమా కథకి స్పురించిన ఐడియాలో కన్ఫ్యూజన్ వుంటే సినిమా అర్ధం కాదు. ఐడియాని ఒక లాగ్ లైన్ గా చూస్తే కన్ఫ్యూజన్ వుందో లేదో, బిల్లీ వైల్డర్ అన్నట్టు క్లీన్ లైన్ ఆఫ్ యాక్షన్ వుందో లేదో తెలుస్తుంది.

    'డ్యూటీయే ప్రాణమైన పోలీసు అధికారి శివాజీ గణేశన్, క్రిమినల్ గా మారిన కొడుకు శ్రీకాంత్ ని మార్చడానికి సంఘర్షించి, చివరికా కొడుకు దేశద్రోహానికి పాల్పడేదాకా పోవడంతో చంపేస్తాడు' ('తంగపతకం' - తమిళం, 1974; హిందీ రీమేక్ 'శక్తి', తెలుగు రీమేక్ 'కొండవీటి సింహం’). ఈ లాగ్ లైన్ స్పష్టంగా వుంది. పాత్ర ఉద్దేశం, పాల్పడే చర్యలు కార్యకారణ సంబంధంతో వున్నాయి. శివాజీ గణేశన్ ఎవరు? డ్యూటీనే ప్రాణంగా ప్రేమించే పోలీసు అధికారి. అతడి ఉద్దేశం ఏమిటి? క్రిమినల్ గా మారిన కొడుకు శ్రీకాంత్ ని మార్చడం కోసం సంఘర్షించడం. ఈ సమస్యని ఎలా పరిష్కరించాడు? ఆ కొడుకు దేశద్రోహానికి పాల్పడేదాకా పోవడంతో చంపేయక తప్పలేదు. కన్ఫ్యూజన్ లేదు. లాగ్ లైన్ లో వున్న వాక్యాలు మూడూ కార్యకారణ సంబంధంతో వుండాల్సిన నిర్మాణంలో లాజికల్ గా కలిసి వున్నాయి : పాత్ర ఉద్దేశం, సంఘర్షణ, పరిష్కారం. క్లీన్ లైన్ ఆఫ్ యాక్షన్.

'ఒక పేరున్న స్కూల్లో టీచరైన శ్రీదేవి, అదే స్కూల్లో చదివే కూతుర్ని ఆమె క్లాస్ మేట్ ఒకడు ఫ్రెండ్స్ తో కలిసి గ్యాంగ్ రేప్ చేసి శిక్ష నుంచి తప్పించుకోవడంతో న్యాయవ్యవస్థ మీద నమ్మకం కోల్పోయిన శ్రీదేవి -పైకోర్టు కెళ్ళకుండా, ఆ మైనర్ రేపిస్టులందర్నీ వెతికి వెతికి చంపడం మొదలెడుతుంది' ('మామ్' -హిందీ, 2017). ఇందులో కూడా కన్ఫ్యూజన్ లేదు. శ్రీదేవి ఎవరు? స్కూల్ టీచర్. ఆమె ఉద్దేశం ఏమిటి? కూతురి మీద అత్యాచారం చేసి శిక్షనుంచి తప్పించుకున్న మైనర్లని శిక్షించడం. దీన్నెలా సాధించింది? పై కోర్టు కెళ్ళడానికి న్యాయవ్యస్థ మీద నమ్మకం లేక ఆ మైనర్ రేపిస్టుల్ని చంపిపారెయ్యడం మొదలెడుతూ. ఈ లాగ్ లైన్ లో వున్న వాక్యాలు మూడూ కూడా కార్యకారణ సంబంధంతో వుండాల్సిన నిర్మాణంలో లాజికల్ గా కలిసి వున్నాయి : పాత్ర ఉద్దేశం, సంఘర్షణ, పరిష్కారం. క్లీన్ లైన్ ఆఫ్ యాక్షన్.

'ఆమె భర్తతో విడాకులై స్కూలు కెళ్ళే మైనర్ కూతురితో వుంటోంది, ఆ కూతుర్ని మైనర్లు రేప్ చేసి స్వల్ప శిక్షలతో బయటపడడంతో, స్వల్ప శిక్షలతో మైనర్లు బయటపడే పరిహాసం ఇంకెన్నాళ్ళని ఒకొక్కర్నీ చంపడం మొదలెడుతుంది' ('డోంట్ క్రై మమ్మీ' -కొరియన్, 2012). ఇందులో కూడా ఏమాత్రం కన్ఫ్యూజన్ లేదు. ఈ లాగ్ లైన్ లో వున్న వాక్యాలు మూడూ కూడా కార్యకారణ సంబంధంతో వుండాల్సిన నిర్మాణంలో లాజికల్ గా కలిసి మెలిసి వున్నాయి : పాత్ర ఉద్దేశం, సంఘర్షణ, పరిష్కారం. క్లీన్ లైన్ ఆఫ్ యాక్షన్.

'ఆమని ఒక స్కూల్ టీచర్. ఆమె మైనర్ కొడుకు మైనర్ అమ్మాయిని రేప్ చేయడంతో తన భర్త కూడా ఈ బుద్ధితోనే తన చేతిలో చచ్చిన గతం మెదిలి, ఇప్పుడు ఈ కొడుక్కే కాదు మొత్తం మగజాతి కళ్ళు తెరిపించాలని - 'ప్రతిఘటన' లో విజయశాంతి 'మర్మస్థానం కాదది మీ జన్మస్థానం' అని పాడినట్టు తన నగ్నదేహాన్ని ప్రదర్శనకి పెట్టుకుని ఆత్మహత్య చేసుకుంటుంది' (‘నారి' -తెలుగు, 2025). ఇందులో కూడా కన్ఫ్యూజన్ లేదు. ఆమని ఎవరు? స్కూల్ టీచర్. ఆమె ఉద్దేశం ఏమిటి? ఆమె మైనర్ కొడుకు మైనర్ అమ్మాయిని రేప్ చేయడంతో తన భర్త కూడా ఈ బుద్ధితోనే తన చేతిలో చచ్చిన గతం మెదిలి ఒక ఉద్దేశం పెట్టుకుంది. ఆ ఉద్దేశాన్ని ఎలా అమలు చేసింది? ఈ కొడుక్కే కాదు మొత్తం మగజాతి కళ్ళు తెరిపించాలని - 'ప్రతిఘటన' లో విజయశాంతి 'మర్మస్థానం కాదది మీ జన్మస్థానం' అని పాడినట్టు తన నగ్నదేహాన్ని ప్రదర్శనకి పెట్టుకుని ఆత్మహత్య చేసుకుంది. ఈ లాగ్ లైన్ లో కూడా మూడు వాక్యాలూ కార్యకారణ సంబంధంతో వుండాల్సిన నిర్మాణంలో లాజికల్ గా కలిసి వుంటూ, లాగ్ లైన్ కి న్యాయం చేస్తున్నాయి : పాత్ర ఉద్దేశం, సంఘర్షణ, పరిష్కారం. క్లీన్ లైన్ ఆఫ్ యాక్షన్.

'పబ్లిక్ స్కూలు ప్రిన్సిపాలైన భూమికా చావ్లా, అదే స్కూల్లో చదివే ఆమె మైనర్ కొడుకు ఫ్రెండ్స్ తో కలిసి మైనర్ అమ్మాయిని గ్యాంగ్ రేప్ చేయడంతో, వాళ్ళందరికీ కలిపి శిక్షలు పడేలా చూస్తుంది భూమిక. శిక్షలు పడ్డాక కొడుకుని బయటికి తీసి సంస్కరించడం మొదలెడుతుంది, సంస్కరించాక- అసలు మొదట కొడుకు పెంపకంలో తల్లిగా విఫలమైనందుకు తన పైన తనే కేసు వేసుకుని తనని శిక్షించాలంటూ కోర్టు కెక్కుతుంది' - ఇదీ ఇప్పుడు స్క్రీన్ ప్లే సంగతులు చెప్పుకుంటున్న తాజా 'యూఫోరియా' (తెలుగు, 2026) లాగ్ లైను!

చాలా కన్ఫ్యూజింగ్ గా లేదూ? 'యూఫోరియా' లాగ్ లైన్ లో మూడు కాదు, ఐదు వాక్యాలున్నాయి. ఈ ఐదూ కార్యకారణ సంబంధంతో వుండాల్సిన నిర్మాణంలో లాజికల్ గా కలిసి మెలిసి వున్నాయా? పాత్ర ఉద్దేశం, సంఘర్షణ, పరిష్కారం- వీటి ఆధారంగా పాత్రకి ఒక క్లీన్ లైన్ ఆఫ్ యాక్షనూ ఏర్పడిందా?

పబ్లిక్ స్కూలు ప్రిన్సిపాల్ భూమికా చావ్లా మైనర్ కొడుకు ఫ్రెండ్స్ తో కలిసి మైనర్ అమ్మాయిని గ్యాంగ్ రేప్ చేస్తే, వాళ్ళందరికీ కలిపి శిక్షలు పడేలా చూసిన భూమిక, మళ్ళీ శిక్ష పడ్డాక కొడుకుని బయటికి తీసి సంస్కరించడం మొదలెట్టిందా? అంతేగాక, అసలు మొట్ట మొదట కొడుకు పెంపకంలో తల్లిగా తను విఫలమయ్యానని తన మీద తనే కేసు వేసుకుని కోర్టు కెక్కిందా?

కన్ఫ్యూజింగ్ గా లేదూ? ఆమెకి అన్ని ఉద్దేశాలా? అవి కూడా పరస్పర విరుద్ధంగా? లాగ్ లైన్లో ఐదు వాక్యాలా? అదనంగా రెండు వాక్యాలు ఎందుకు చేరాయి? ఎందుకు చేరాయంటే స్క్రిప్టు రాసే ముందు ఈ కథకి అనుకున్న ఐడియాని నిర్దుష్టంగా నిర్మించుకోక పోవడం వల్ల. ఈ మూడు వాక్యాల లెక్కేమిటి? ఏమిటంటే ఇది బాక్సాఫీసు సూత్రాల్లో త్రీ యాక్ట్స్ స్ట్రక్చర్ కుండే లెక్క. బిగినింగ్, మిడిల్, ఎండ్ అనే మూడు విభాగాలు. 'తంగపతకం’ లో 'డ్యూటీయే ప్రాణమైన పోలీసు అధికారి శివాజీ గణేశన్’ అనేది బిగినింగ్ విభాగం (ఉపోద్ఘాతం), 'క్రిమినల్ గా మారిన కొడుకు శ్రీకాంత్ ని మార్చడానికి సంఘర్షించడం' మిడిల్ విభాగం (కథ), 'చివరికా కొడుకు దేశద్రోహానికి పాల్పడే దాకా పోవడంతో చంపేస్తాడు' -ఇది ఎండ్ విభాగం (ఉపసంహారం).

ఇలాగే పైన పేర్కొన్న 'మామ్', 'డోంట్ క్రై మమ్మీ’, 'నారి' ఐడియాల నిర్దుష్ట నిర్మాణం చూడొచ్చు. పిచింగ్ చేయడానికి ఐడియాని మూడు వాక్యాలుగా రాస్తే లాగ్ లైన్ వస్తుంది. లాగ్ లైన్ స్టోరీ లైన్ కూడా కావొచ్చు.

నిజానికి 'యూఫోరియా' లాగ్ లైను మొదటి మూడు వాక్యాల్లోనే వుంది. భూమికా చావ్లా పబ్లిక్ స్కూలు ప్రిన్సిపాల్, అదే స్కూల్లో చదివే ఆమె మైనర్ కొడుకు ఫ్రెండ్స్ తో కలిసి మైనర్ అమ్మాయిని గ్యాంగ్ రేప్ చేయడంతో, వాళ్ళందరికీ కలిపి శిక్షలు పడేలా చూస్తుంది భూమిక- ఈ మూడు వాక్యాల లాగ్ లైన్ లో కన్ఫ్యూజన్ లేదు. వాక్యాలు మూడూ కార్యకారణ సంబంధంతో వుండాల్సిన నిర్మాణంలో లాజికల్ గా కలిసి మెలిసి వున్నాయి : పాత్ర ఉద్దేశం, సంఘర్షణ, పరిష్కారంతో. క్లీన్ లైన్ ఆఫ్ యాక్షన్ తో.

అంటే ఈ మూడు వాక్యాల్లోనే కథ ముగిసిపోయింది. ఇలా లాజికల్ గా కథ ముగిసిపోయాక, శిక్ష పడ్డ కొడుకుని బయటికి తీసి సంస్కరించడ మేమిటి? అసలు కొడుకుని సరిగ్గా పెంచలేనందుకు తనని శిక్షించాలంటూ తనపైనే కేసు వేసుకుని కోర్టు కెక్కిక్కడమిటి? అసలామె ఉద్దేశమేమిటి? ఏం చెప్పాలనుకుంటోంది కథని పొడిగించి?

పై మూడు వాక్యాల లాగ్ లైనుతో కథ ఇంటర్వెల్ కి ముగిసిపోయింది సినిమాలో. ముగిసిపోయాక ఇంకో రెండు వాక్యాలు జోడించి సెకండాఫ్ చేశారు. ఇంటర్వెల్ కి కథ ముగిసిపోయి, ఇంకేదో కథతో సెకండాఫ్ చేశారంటే ఆ స్క్రీన్ ప్లే కాదు- బాక్సాఫీసు ప్లే సెకండాఫ్ సిండ్రోం అనే సుడిగుండంలో పడినట్టే! ఖాయంగా అట్టర్ ఫ్లాప్ రాసుకున్నట్టే.

ఇది 'యూఫోరియా' తోనే మొదలు కాలేదు, అడపాదడపా సెకండాఫ్ సిండ్రోంతో సినిమాలు తీస్తూ ఫ్లాపవుతూనే వున్నారు- సవ్యసాచి, దర్బార్, నిను వీడని నీడను నేనే, సైజ్ జీరో, 24 కిస్సెస్, నర్తనశాల, పడి పడి లేచే మనసు, ఉగ్రం, ఊర్వశివో రాక్షసివో, ధమ్, దొంగోడు. కాటమ రాయుడు, మిస్సింగ్, ‘వి’, జో అచ్యుతానంద, నూటొక్క జిల్లాల అందగాడు, రంగుల రాట్నం...ఇలా ఎన్నో.

'యూఫోరియా' విషయంలో ఇంటర్వెల్ కే కథ అయిపోయిందని గుర్తించలేదు. అందుకని కథ కలుపుకుంటూ పోయారు. ఒక సినిమాకి సీక్వెల్ తీయొచ్చు. ఒక సినిమాలోని ఫస్టాఫ్ కి సీక్వెల్ గా సెకండాఫ్ తీయొచ్చా? ఇలాగే వుంది 'యూఫోరియా' బాక్సాఫీసు ప్లే. ఇందుకే ముందు ఐడియాని నిర్మించుకోవాలి. నిర్మించుకుంటే లోపాలు ఇక్కడే తెలుస్తాయి. లోపాల్లేకుండా వచ్చే వరకూ ఆ ఐడియాతో కసరత్తు చేస్తూనే వుండాలి. అప్పుడే స్క్రిప్టుకి పూనుకోవాలి. ఐడియాలో స్ట్రక్చర్ లేకపోతే - అంటే కథ లేకపోతే- స్క్రిప్టులోనే స్ట్రక్చర్ వుండదు, సినిమాకి బాక్సాఫీసే వుండదు! ఐడియాలో కథ కనిపించకపోతే ఇంకెక్కడా కనిపించదు!

(ఇంకా వుంది)

-సికిందర్

1409 : సాంకేతికం

 మనం ‘లా లా ల్యాండ్‌’, ‘మ్యాడ్ మాక్స్: ఫ్యూరీ రోడ్’, ‘అమేలీ’ వంటి అద్భుత హాలీవుడ్ సినిమాలు చూసినప్పుడు వర్ణించలేని దివ్యానుభూతికి లోనై వుంటాం. వాటి దృశ్యాల్లో రంగులు, లైటింగ్, మొత్తం వాతావరణమంతా కూడా ఎలా సరిగ్గా ఒకదానితో వొకటి మ్యాచయ్యాయో చూసి, తనివితీరా అనుభవించి మంత్రముగ్ధులై వుంటాం. ఇదేం సినిమాటోగ్రఫీ ఇంత అద్భుతంగా వుందని ప్రశ్నించుకునీ వుంటాం. అయితే ఇది సినిమాటోగ్రఫీ ఏమీ కాదు, కావాలని పోస్ట్ ప్రొడక్షన్లో మనమీద కలర్స్ తో ప్రయోగించిన సమ్మోహనాస్త్రం! తెరపై ఈ రంగుల విభజన చాలా యాదృచ్ఛికంగా అన్పిస్తూ, కథతో వున్న మానసిక స్థితినీ, స్వరాన్నీ, భావోద్వేగ ప్రభావాన్నీ పెంచుతూ ఉద్దేశించిన -బాగా ఆలోచించి చేసిన డిజైన్‌లో భాగమే ఇది!

ఈ వర్ణ వైవిధ్యానికి త్రీ కలర్ రూల్ పనిచేస్తుంది. త్రీ కలర్ రూల్ ని సినిమాలు అరువు తెచ్చుకున్నాయి. ఎక్కడ్నించి? యాడ్ ఫిలిం మేకింగ్ నుంచి. ఇదేమిటంటే, ఏదైనా సీనులో దాని అర్ధాన్ని, భావోద్వేగాలనూ తెలియజేయడానికి రంగుల్నిఉపయోగించే టెక్నిక్. ఇది సీన్లో వస్తువుల్ని అందంగా కనిపించేలా చేయడం గురించి మాత్రమే కాదు- ఆ వస్తువు లేదా పాత్ర గురించి ఒక వ్యాఖ్య చేయడం గురించి కూడా వుంటుంది. 

ఉదాహరణకి పక్క ఇమేజి చూడండి- స్టీవెన్ స్పీల్ బెర్గ్ తీసిన బ్లాక్ అండ్ వైట్ క్లాసిక్ ‘షిండ్లర్స్ లిస్ట్’ లోని ఈ సీనులో మిగతా అంతా బ్లాక్ అండ్ వైట్ లో వుంటూ, బాలిక మాత్రం ఎర్ర కోటు తొడుక్కుని కొట్టొచ్చినట్టూ వుంది. ఇంత వరకూ ఈ కలర్ బొమ్మ చేసే వ్యాఖ్య ఏమిటంటే- ఈమె ఎర్ర కోటు రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో యూదులపై హిట్లర్ జరుపుతున్న మారణ

హోమానికి సహాయం కోసం కేకలు వేస్తూ మిత్రరాజ్యాల శక్తులపై ఊపుతున్న ఎర్ర జెండా అన్న మాట!

ఇలాగే ఏదైనా సీనులో ఫర్నిచర్ రంగు అయినా, గోడల టోన్ అయినా, లేదా పాత్ర దుస్తుల రంగులైనా -తెరపై ప్రత్యేకంగా చూపించాలనుకున్నప్పుడు- ప్రతి రంగునూ ఒక ఉద్దేశ్యంతో ఎంచుకుంటారు. పైన చెప్పుకున్న ‘లా లా ల్యాండ్‌’, ‘మ్యాడ్ మాక్స్: ఫ్యూరీ రోడ్’, ‘ అమేలీ’ ల వంటి దృశ్యపరంగా విభిన్న సినిమాల్ని చూస్తే రంగుల వాడకం ఒక ఉద్దేశంతో జరిగినట్టు అనిపిస్తుంది. యాదృచ్ఛికంగా రంగుల్ని కలిపి వుంచినట్టు గాక ఆ ఎంపికల వెనుక తెలివైన ఆలోచన వున్నట్టు అన్పిస్తుంది.

ఈ త్రీ కలర్ రూల్ లో రంగుల శాతం 60-30-10 గా వుంటుంది. ఈ రూల్ కొత్తదేం కాదు. చాలా పురాతనమైనది. మొదట పెయింటింగ్స్ లో, డిజైన్స్ లో ఉపయోగించారు. తర్వాత యాడ్ ఫిలిమ్స్ కి వాడారు. అక్కద్నుంచి సినిమాల్లోకి, ఇంటీరియర్ డిజైన్లలోకీ, ఆర్కిటెక్చర్‌లోకీ కూడా విస్తృతంగా వాడకంలోకి తెచ్చారు. 

60-30-10 రూల్ ఇలా!

1. ఫ్రేమ్‌లో 60% ఒకే డామినేటింగ్ కలర్ వుంటుంది, 2. అదే ఫ్రేమ్‌లో 30% అవసరమైన సెకండరీ కలర్ తో వుంటుంది, 3. అదే ఫ్రేమ్‌లో 10% భాగం హైలైట్ కలర్ తో వుంటుంది. ఈ రూల్ సన్నివేశంలో సమతుల్యతనీ, లోతునూ సృష్టిస్తుంది. దీంతో సన్నివేశం మరింత పొందికగా కనిపిస్తుంది. కానీ ఎందుకని డామినేటింగ్ కలర్ 60 శాతమే వుండాలి, పూర్తి ఫ్రేమ్‌ని ఎందుకు డామినేట్ చేయకూడదు? అంటే డామినేటింగ్ కలర్ నిలా అర్ధంజేసుకోవాలి- ఫ్రేమ్‌లో 60% వుండే డామినెంట్ కలర్, ఆ సన్నివేశపు మొత్తం మూడ్ నీ, టోన్‌నూ సెట్ చేస్తుంది. 

అయితే, ఇది కేవలం ఫ్లాట్ గా పులిమిన కలర్ లాగా వుండకుండా, ఆ ఫ్రేమ్‌ కి లోతునూ కోణాన్నీ జోడించడానికి - ఆ కలర్ లో తేలికైన షేడ్, ముదురు షేడ్, ఇంకేవైనా విభిన్న షేడ్స్ వాడొచ్చు.

సన్నివేశపు భావోద్వేగపరమైన  అవసరాల ఆధారంగా డామినేటింగ్ కలర్ ని ఎంచుకోవడం ముఖ్యం. సన్నివేశం పవర్ఫుల్ గా వుందా, లేక విషాదకరంగా వుందా, పట్టపగలు జరుగుతోందా, లేక నీడ పట్టున జరుగుతోందా అన్న నేపథ్య వాతావరణాన్ని డామినేటింగ్ కలర్ సెట్ చేస్తుంది. ఇంతేగాక పాత్రలు ఏం అనుభవిస్తున్నాయో దాన్ని ప్రేక్షకులు అనుభూతించేలా చేయడానికి ఈ 60% డామినేటింగ్ కలర్ సహాయపడుతుంది.

ఉదాహరణకు, కింది ‘మ్యాడ్ మాక్స్: ఫ్యూరీ రోడ్‌' ఇమేజీలో, 60% డామినేటింగ్ కలర్ - నారింజ రంగు దృశ్యంలో కఠిన వాతావరణాన్నీ, జరుగుతున్న యాక్షన్ తీవ్రతనీ ప్రతిబింబిస్తుంది. దీనికి విరుద్ధంగా, ‘అమేలీ’ లో విచిత్రమైన టోన్ ని సృష్టించడానికి వెచ్చదనంగా అనిపించే ఎల్లో, గ్రీన్ కలర్స్ ని  ఉపయోగించారు. 

30% సెకండరీ కలర్ పాత్ర:

ఫ్రేమ్‌లో 30% వుండే సెకండరీ కలర్. 60% గా వుండే  డామినేటింగ్ కలర్ ని సపోర్టు చేసే  నీడలా, పరిపూర్ణతని సాధించేందుకు  పనిచేస్తుంది. ఇంకా సమతుల్యతని అందించడం, ఫ్రేమ్ చదునుగా లేదా కృత్రిమంగా అనిపించకుండా నిరోధించడం కూడా చేస్తుంది. ఈ సెకండరీ కలర్ లేకపోతే  ఫ్రేమ్ అంతా ఒకే లైటింగ్ లో మునిగిపోయినట్టు అసహజంగా అనిపించవచ్చు బాగా ఎంచుకున్న సెకండరీ కలర్ వాస్తవికతని  సృష్టించడంలో కూడా సహాయపడుతుంది. ఏ దృశ్యం కూడా శూన్యంలో వేలాడుతూ వుండదు కదా? అందుకని దృశ్యాన్ని గ్రౌండ్ చేయడానికి సెకండరీ కలర్ సహాయపడుతుంది.

ఉదాహరణకి ‘బ్లేడ్ రన్నర్ 2049’  లో ఈ దృశ్యాన్ని చూద్దాం : మ్యూట్ చేసిన  60% డామినే టింగ్ గ్రే, బ్లూ కలర్స్  ఒక డిస్టోపియన్ (ప్రజలు అత్యంత దౌర్భాగ్యమైన, భయానక

మైన,అణచివేతకి గురయ్యే ఊహాజనిత సమాజం లేదా ప్రపంచం) మూడ్‌ని సృష్టిస్తున్నాయి. దీనికి 30% సెకండరీ కలర్ గా నారింజ రంగు  కాంట్రాస్ట్ ని, అనీజీ ఫీలింగునీ  జోడించడానికి పని చేస్తోంది. 

10% హైలైట్ కలర్: 

ఇది స్టేట్‌మెంట్ నిస్తుంది- అంటే వ్యాఖ్య చేస్తుంది.పైన ‘షిండ్లర్స్ లిస్ట్’  ఇమేజిలో ఇది చూశాం. ‘బ్లేడ్ రన్నర్ 2049’ లోని పక్క ఇమేజిలో కూడా 10% హైలైట్ కలర్ ని -తెల్లని కొవ్వొత్తి రూపంలో చూడొచ్చు. ఇదేం వ్యాఖ్య చేస్తోందో అర్ధం జేసుకోవచ్చు. 

60-30-10 త్రీ కలర్ రూల్ ఎలా?

కలర్ డిజైన్‌, లేదా కలర్ గ్రేడింగ్ సమయంలో ఈ రూల్  సాధ్యం కాదు.  పోస్ట్ ప్రొడక్షన్లో అన్ని రంగుల్నీ మార్చడం సాధ్యం కాదు. షూటింగ్ దశ నుంచే రంగుల్ని దృష్టిలో వుంచుకుని డిజైన్ చేయడం ఒక్కటే మార్గం. దృశ్యంలో ఎర్ర కుర్చీ లేదా ఆకుపచ్చ స్వెటర్ వంటి వాస్తవ ప్రపంచ వస్తువులు కాంతిని ప్రతిబింబిస్తాయి. అందుకని  సెట్‌లో వాస్తవమైన, స్పష్టమైన రంగుల్ని ఉపయోగించినప్పుడు ఈ రూల్ తో  ప్రామాణికమైన, పొందికైన దృశ్యానుభవాన్ని సృష్టించ వచ్చు.

ప్రొడక్షన్ డిజైన్లో 60-30-10 రూల్:

కలర్స్  విషయానికొస్తే దర్శకుడి దృష్టిని అమలు చేయడానికి ప్రొడక్షన్ డిజైనర్ లేదా ఆర్ట్ డైరెక్టర్ బాధ్యత వహిస్తారు సెట్లు, దుస్తులు, వస్తువుల కలర్స్ ని నిర్ణయిస్తారు, కావలసిన లుక్ ని, అనుభూతినీ  సాధించడానికి ఇక్కడే కలర్స్ ని జోడిస్తారు. దీని ప్రకారం పోస్ట్ ప్రొడక్షన్లో డిజిటల్ కలర్ గ్రేడింగ్ లో రూల్ ని అమలు పరుస్తారు.  

***

1408 : సందేహాలు- సమాధానాలు

 
Q : స్క్రిప్టుకి రీరైటింగ్ పని ఎప్పుడు చేపట్టాలి? నేను ట్రీట్ మెంట్ ని రీరైటింగ్ చేస్తున్నాను. ఇప్పటికీ మూడు సార్లు చేశాను. దీనికి లిమిట్ ఏమైనా వుందా? ఫైనల్ గా స్క్రిప్టు పూర్తి అయిందని ఎలా తెలుస్తుంది?
—ఏ ఎన్ ఎస్, అసోసియేట్

A : కథ అంతిమ రూపం డైలాగ్ వెర్షన్ కి దిద్దుబాటు చేస్తూంటేనే వస్తుంది. ట్రీట్ మెంట్ ని ఎంత దిద్దినా అది కథకి అంతిమ రూపం కాదు. ట్రీట్ మెంట్ కేవలం డైలాగ్ వెర్షన్ రాయడానికి ఉపయోగపడే సమాచార పత్రం లాంటిది మాత్రమే. ఆ సమాచారంతో డైలాగ్ వెర్షన్ రాస్తున్నప్పుడు చేసే మార్పు చేర్పులే ఫైనల్. వన్ లైన్ ఆర్డర్ లో రాసిన సీన్లు తర్వాత  ట్రీట్ మెంట్ రాస్తున్నప్పుడు వుండక పోవచ్చు. ట్రీట్ మెంట్ లో మార్పు చేర్పులు జరుగుతాయి కాబట్టి. అలాగే ట్రీట్ మెంట్లో వున్నట్టే డైలాగ్ వెర్షన్లో సీన్లు వుండవు. ఒక్కోసారి ట్రీట్ మెంట్లో రెండు సీన్లు కలిసి  ఒక డైలాగుతో ఒకే సీనుగా మారిపోవచ్చు. అంతిమంగా తెర మీద పాత్రలు ఏం మాట్లాడతాయో ఆ డైలాగ్ వెర్షన్ నే దిద్దుకుంటూ వుండాలి. ట్రీట్ మెంట్ ని ఎంత దిద్దినా లాభముండదు. సమయం వృధా. స్క్రిప్టు ఫైనల్ గా వచ్చేది డైలాగ్ వెర్షన్ తోనే.

Q : గుడ్ ఈవినింగ్ అండి. నా పేరు మణి కుమార్. నల్లగొండ నుంచి. రెగ్యులర్ గా మీ బ్లాగ్ ఫాలో అవుతాను. అయితే ఈ మధ్య ‘డ్యూడ్’ తమిళ్ డబ్బింగ్ మూవీ చూసాను. చాలా మందికి ఆ సినిమా నచ్చలేదు కానీ నాకు బాగా నచ్చింది. గతంలో ‘బేబీ’ (ఆనంద్ దేవరకొండ) మూవీ లో కూడా ఈ సినిమా లాగే ఒక పాటర్న్ కనిపించింది. మీతో షేర్ చేసుకోవాలని మెసేజ్ చేస్తున్న...అయితే ఈ నా అనాలిసిస్ లో ఏమైనా లోపం ఉంటే చెప్పగలరని ఆశిస్తున్నాను.

    డ్యూడ్’ మూవీ లో 1. హీరో ఒక పెళ్లి కి వెళ్తే రసాభాస అవుతుంది. ఒకటి కనుకుందాం అని వెళ్తే ఇంకోటి జరిగి చావు తప్పి కన్ను లోట్టపోయిన పరి‌స్థితి, 2. హీరోయిన్ ప్రపోజ్ చేయడం షాక్ అనుకుంటే, నో చెప్పి హీరోయిన్ కే షాక్ ఇస్తాడు. అందరి ముందు ఓకే అని, 3. హీ రోకి జ్ఞానోదయం అయి పెళ్లి కి రెడీ అయితే హీరోయిన్ నో చెప్పి షాక్ ఇస్తుంది. సరే అని ఇద్దరూ కలిసి హీరోయిన్ నాన్నకు విషయం చెప్తే, చావడం లేకపోతే నేను చెప్పినట్లు పెళ్లి చేసుకోవడం తప్ప ఇంకో ఆప్షన్ లేనట్టు శరత్ కుమార్ షాక్ ఇస్తాడు, 4. లేపుకెళ్దాం అని హీరోయిన్ లవర్ వస్తే, అన్ని దారులు మూసుకుని పోయి పెళ్లి తప్ప ఇంకేమీ ఆప్షన్ లేని పరిస్థితి, 5. అందరూ లైట్ తీసుకుంటారు అని హీరోయిన్ ని, ఆమె లవర్ ని కెనడా పంపుదామని అనుకుంటే, కన్సీవ్ అయి ఇంకో షాక్, 6. పిల్లాడు పుట్టాక డివోర్స్ ఇస్తే శరత్ కుమార్ వచ్చి చావగొట్టి మళ్ళొక షాక్.

        నిజం చెప్తే పిల్లాడిని చంపడానికి తీసుకెళ్ళి తనే చనిపోయే పరిస్థితి . అంతా అయిపోయింది అనుకుంటే హీరో లవ్ చేసిన విషయం తెలిసి పెళ్లి సెట్ చేయకుండా వెళ్ళను అని ట్విస్ట్ ఇస్తుంది. చివరికి మళ్ళీ ప్రపోజల్ వస్తే నో చెప్పకుండా హీరోయిన్ హీరో గూబ గూయమనిపిస్తుంది. ఒకటి అనుకుంటే ఇంకోటి అవడం, మరొకటి అనుకుంటే వెరేది అవ్వడం ఈ డైనమిక్స్ కనిపించాయి. ‘బేబీ’ మూవీ లో కూడా ఇలాంటి డైనమిక్సే  కనిపించాయి. చేసిన పనికి పరిస్థితి ఎదురవటం, దానికోసం చేసే ప్రయత్నంలో ఊహించనిది జరగటం, చేసిన కర్మ ఎక్కడికీ పోదు అని దాన్ని అనుభవించిడం అనేది ఈ రెండు సినిమాల కథల్లో కనిపించింది. నా అనాలిసిస్ కరెక్ట్ గా ఉందంటారా చెప్పగలరు.
-మణి కుమార్, నల్లగొండ

A : స్క్రీన్ ప్లేల్లో మిడిల్ అంటేనే సమస్యతో రెండు పాత్రల మధ్య యాక్షన్ –రియాక్షన్ల ఇంటర్  ప్లే. దీంతో ఆటోమేటిగ్గా డైనమిక్స్ ఏర్పడిపోతాయి. డైనమిక్స్ వల్ల కథనం వేగవంతమవుతుంది. కథనమంటే ప్రశ్నలు జవాబులే. ఒక సీన్లో ఒక పాత్ర విసిరిన ప్రశ్నకి, ఇంకో సీన్లో రెండో పాత్ర ఇచ్చే జవాబు. ఆ ప్రశ్న డైలాగుతో వెర్బల్ గా వుండొచ్చు, లేదా పరిస్థితిని సృష్టించి విజువల్ గానూ వుండొచ్చు. ఇలాగే జవాబులు కూడా. మీరు ఓపికతో రాసుకొచ్చిన సీన్లు ఇదే చెప్తున్నాయి. ఈ డైనమిక్స్ ప్రేక్షకుల్ని బౌద్ధికంగా ఇన్వాల్వ్ చేసి కూర్చోబెడతాయి. థియేటర్లో కూర్చున్న ప్రేక్షకుల ప్రతి క్షణం సద్వినియోగ మవ్వాలి. లేకపోతే పార్కులో కూర్చోవచ్చు, పార్కులో కూర్చున్న ప్రేక్షకుల్ని సినిమా చూపిస్తామని రప్పించి, బలహీన కథనాలతో వాళ్ళ విలువైన క్షణాల్ని వృధా చేస్తే అంతకన్నా క్రిమినల్ యాక్ట్ వుండదు. మీ ఎనాలిసిస్ కరెక్టే. ఇలాగే సినిమాల్ని పరిశీలిస్తూ వుండండి.

Q : మాములుగా ఎలాంటి థ్రిల్లర్ సినిమాలలో అయినా హీరో పోలీసుగా, లేదా బాగా తెలివి గల వాడుగా ఉంటాడు. సో హీరో తన తెలివితో కేసు సాల్వ్ చేస్తాడు. ఇక మరొక వైపు విలన్ కూడా సైకో కిల్లర్ లేదా బాగా కన్నింగ్. పూర్తి విలన్ లక్షణాలతో ఉంటాడు. అలాగే చాలాసార్లు విలన్ ఒక మానసిక రుగ్మతతో  కూడా క్రైమ్స్ చేస్తూ ఉంటాడు. అసలు ఇలా కాకుండా హీరో ఒక మాములు తెలివి తేటలున్న సాధారణ యువకుడై, అలాగే క్రైం చేసిన విలన్ కూడా తెలివి తేటల్లేని సాధారణ యువకుడై వుంటే, వీళ్ళ ఇద్దరి పాత్రలతో క్రైం థ్రిల్లర్స్ చేయలేమా? అసలు థ్రిల్లర్స్ లేదా ఇన్వెస్టిగేషన్ కథలకి కచ్చితంగా హై పాయింట్ కథలే ఉండాలా? స్లో బర్నింగ్ లాంటి కథలు చేసుకోలేమా? వివరంగా చెప్పండి.
–డీఎం రాజు, అసోసియేట్

    A : చేసుకోవచ్చు. ఇప్పుడున్న ట్రెండ్ లో ఏమైనా చేసుకోవచ్చు. బెంగాలీలు మలయాళీలూ ఎప్పట్నించో చేస్తున్నారు. వీటితో బాటు హాలీవుడ్ ఫిలిం నోయర్ సినిమాలున్నాయి. ఇటీవల దుల్కర్ సల్మాన్ ‘కాంత’ లో కథా కాలాన్ని1940 లలో చూపిస్తూ, అప్పట్లో హాలీవుడ్ లో ఒక ట్రెండ్ గా ప్రారంభమైన ఫిలిం నోయర్ జానర్లోనే సినిమాని సెట్ చేశారు. కనుక వివిధ జానర్ల స్టడీ లేకుండా సరైన క్రైం సినిమాలు తీయడం కష్టం. అపర మేధావి హీరో, అపార తెలివున్న విలన్ - లాంటి పాత్రలతో సినిమా చరిత్ర సమస్తం నిండిపోయింది. ఇవి కృత్రిమ ఫార్ముల్లా కథలు. వాస్తవంలో జరగని పలాయనవాద మూస కథలు. చూసి చూసి విసుగెత్తి వుంటుంది ప్రేక్షకులకి.

        మూసకీ వాస్తవికతకీ తేడా పసిగట్టక పోతే చిన్న సినిమాకిప్పుడు బ్రతుకు లేదు. చిన్న సినిమాలకిక మూస కథల మోజు మనసులోంచి తీసేయాలి. మూసకీ వాస్తవికతకీ జానర్ తేడాలు స్పష్టంగా తెలుసుకున్న నాడే చిన్న సినిమాలకి కొత్త జీవితం లభిస్తుంది. అంతవరకూ ఇంకా చావుబ్రతుకుల సమస్యే. ఆలోచనల్లో ఈ మార్పు నిర్మాతల్లో కూడా రావాలి, నాల్గు డబ్బులు కళ్ళ జూడాలనుకుంటే. నిర్మాతలు పాత కాలంలోనే వుండడంతో కథల్ని మూసలోకే  మార్చేయ మంటారు. మార్చడానికి యంగ్ మేకర్లు అందరూ సిద్ధంగా లేరు.  కనుక వాస్తవిక/రియలిస్టిక్ కథలతో అసలు ప్రేక్షకులకే పేచీ లేదు, నిర్మాతల అభిరుచులతోనే పేచీ. సినిమా అనేది నిర్మాతల సొంత అభిరుచుల కోసమా, ప్రేక్షకుల మార్కెట్ కోసమా తేల్చుకుంటే గానీ ఈ చిక్కుముడి వీడిపోదు.
       
         మార్కెట్ మూస సినిమాల నుంచి చుట్టూ జీవితంలో కన్పించే మనుషుల్ని తెర మీద చూపించే వాస్తవికత వైపు పయనిస్తోంది. తెలివి లేని హీరో, అంతే తెలివిలేని విలన్ నిజ జీవితపు పాత్రలు. పోలీసులు, గూఢచారులు వంటి వాళ్ళకుండే తెలివి తేటలు సామాన్యులకుండవు. అలాటి ఒక తెలివి లేని సామాన్య హీరో, అసలు తెలివంటూ లేని విలన్ లాంటి ఐడియాలతో కచ్ఛితంగా క్రైం సినిమా  కథలు చేసుకోవచ్చు. కాకపోతే మేకర్స్ రియలిస్టిక్ కథే  కదా అని వ్యక్తిగతంగా తోచినట్టూ కాకుండా, ముందు స్క్రీన్ ప్లే స్ట్రక్చర్ తెలుసుకుని, ప్రామాణికంగా ఆ స్ట్రక్చర్ లో చేసుకోవడానికి మానసికంగా సిద్ధపడాలి. లేదంటే యథా నిర్మాత తథా మేకర్ అవుతుంది పని!

Q : 2014కి పూర్వం మీరు రాసిన విశ్లేషణలు చూడాలంటే ఏ బ్లాగో చెప్పగలరు. దర్శకులం డాట్ కాం ఓపెన్ అవ్వడం లేదు. అసలు దొరకడం లేదు.
–మణి కుమార్, నల్లగొండ

A : 2014 కి పూర్వం రాసిన ఆ వెబ్ సైట్లు ఇప్పుడు లేవు. కాబట్టి ఆ సమాచారం లభించదు. అప్పటి ఆంధ్రభూమి, సాక్షి, ఈవారం పత్రికల్లో వచ్చినవి లభించ వచ్చు. 2014 తర్వాత కొన్ని వెబ్సైట్లకి రాసినవి బ్లాగులో కూడా పోస్టయి వున్నాయి. పాలపిట్ట పత్రికకి రాసినవి కూడా ఈ బ్లాగులో వున్నాయి.

–సికిందర్