రివ్యూలు, సాంకేతికాలు, స్క్రీన్ ప్లే సంగతులు...

టికెట్లు దొరకడం యోగం, సినిమాలు చూడడం భోగం, రివ్యూలు రాయడం రోగం!

Tuesday, September 29, 2020

983 : రివ్యూ


 దర్శకత్వం : రణదీప్ ఝా 
తారాగణం : బరుణ్ సోబ్తీ, సచిన్ ఖెడేకర్, ఎనాబ్ కిజ్రా, పూర్ణేందు భట్టాచార్య, సాన్యా బన్సల్, తదితరులు 
మూల కథ : సందీప్ గడే, కథ : జీబ్రాన్ నూరానీ, స్క్రీన్ ప్లే : జీషాన్ ఖాద్రీ, సంగీతం : నమన్ అధికారి, సగీష్ భండారీ తదితరులు, ఛాయాగ్రహణం : పీయూష్ పుటీ  
నిర్మాతలు : ప్రియాంకా బస్సీ, శాలినీ చౌదరీ, జీషాన్ ఖాద్రీ
విడుదల : ఇరోస్ నౌ 
***

        మర్షియల్ సినిమా అంటే గుండుగుత్తగా హీరోల మీద వుండే క్లయిమాక్సులు. హీరో మాత్రమే విలన్ని ఓడించే మార్పు లేని ముగింపులు. అప్పుడెప్పుడో 1955 లో దొంగ రాముడు లో సావిత్రి క్లయిమాక్స్ జరిపి అక్కినేని నాగేశ్వరరావుని విడిపిస్తే అదో వెరైటీ. దీన్ని ఇప్పటి కాలానికి సవరిస్తే, హీరో రిమోట్ కంట్రోల్ చేస్తూంటే హీరోయిన్ ముగించే, ఇన్నోవేట్ చేసిన క్లయిమాక్స్ అవచ్చు. కానీ కథనంతో కమర్షియల్ సినిమా వెరైటీని కోరుకోదు. కనీసం ఈక్వలైజర్ 2  లాగా సెకండాఫ్ పది నిమిషాలే కథ, నలభై నిమిషాలూ సుదీర్ఘ  క్లయిమాక్స్ అనే రివర్స్ ఇంజనీరింగ్ కి కూడా ఒప్పుకోదు. ఎంత మూసలో వుంటే అంత సుఖం, భద్రత  ఫీలవుతుంది. రియలిస్టిక్ సినిమాలు కూడా ఇదే  ధోరణిలో వుంటున్నాయి. కాకపోతే కొన్ని ట్రాజడీలుగా ముగుస్తాయి. ఈ ట్రాజడీలు కూడా వూహకందేలా ఫార్ములాగానే వుంటాయి. వూహకందకుండా ట్రాజడీగా ఒకటి కాదు, రెండు లీడ్ క్యారక్టర్ల పరాజయంగా వుంటే ఎలా వుంటుంది? దీనికి ఏ ఎలిమెంట్ తోడైతే అంత బలంగా వుంటుంది? కమర్షియల్ సినిమా కలల్ని చూపిస్తుంది, రియలిస్టిక్ సినిమా వాస్తవ పరిస్థితి చూపించి కళ్ళు తెరిపిస్తుంది. తమ అదుపులో లేని వాస్తవ పరిస్థితిని గెలవడం సగటు వాస్తవిక పాత్రలకి సాధ్యమవుతుందా? కాదు. అందువల్ల హాలాహల్ క్లయిమాక్స్ కమర్షియల్ సినిమా కళ్ళు తెరిపించే క్రియేటివ్ క్లయిమాక్స్ అవుతోంది.

    కొత్త దర్శకుడు రణదీప్ ఝా దీన్నోక కొత్త అనుభవాన్నిచ్చే పొలిటికల్ సస్పెన్స్ థ్రిల్లర్ గా తీయలేదు, చిత్రీకరించలేదు, చెక్కాడు. చుట్టడం కూడా చేసే దర్శకులు వుంటున్న కాలంలో, చెక్కుడు దర్శకుడుగా చెక్కడం అంటే ఏమిటో ఈ కింది విధంగా చూపించాడు...

కథ 

     మెడికల్ స్టూడెంట్ అర్చన (ఎనాబ్ కిజ్రా) రాత్రిపూట ఘాజియాబాద్ హైవేమీద బాయ్ ఫ్రెండ్ ఆశీష్ తో గొడవపడుతుంది. ఒక ట్రక్కు వేగంగా దూసుకురావడంతో ఆశీష్ తప్పించుకుని, అర్చన ట్రక్కుకింది కొచ్చేసి చచ్చిపోతుంది. పోలీసులు దీన్ని ఆత్మహత్యాగా నమోదు చేసి, రోహతక్ లో వుండే ఆమె తండ్రి డాక్టర్ శివ శంకర్ శర్మ(సచిన్ ఖెడేకర్) కి సమాచారమందిస్తారు. డాక్టర్ శర్మ ఇది ఆత్మహత్య అంటే నమ్మడు. పోస్ట్ మార్టం రిపోర్టు తప్పుగా వుంది. ఇదే నిజమనీ, అనవరంగా గొడవపడకుండా వెళ్లిపొమ్మనీ ఇన్స్ పెక్టర్ అంటాడు. ఇన్స్ పెక్టర్ ని అనుమానించిన శర్మ, ఎస్సై యూసుఫ్ ఖురేషీ (బరుణ్ సోబ్తీ) ని కలిసి రెండు లక్షలు లంచమిస్తాడు. అడ్డగోలుగా లంచాలు మేసే యూసుఫ్ మెడికల్ కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్ ఆచార్య (పూర్ణేందు భట్టాచార్య) దగ్గరి కెళ్ళి బ్లాక్ మెయిల్ చేసి, అయిదులక్షలు తీసుకుంటాడు. యూసుఫ్ ని నమ్మిన శర్మ కూతురు బాయ్ ఫ్రెండ్ ఆశీష్ గురించి ఆరాతీసి యూసుఫ్ కి చెప్తాడు. కేసుతో ఎవరితో సంబంధముంటే వాళ్ళ దగ్గర లంచాలు మేసే ఆలోచనతో వున్న యూసుఫ్, శర్మని వెంటేసుకుని బాయ్ ఫ్రెండ్ ఆశీష్ వేటలో పడతాడు. ఇప్పుడేం జరిగిందనేది మిగతా కథ. 

నటనలు, సాంకేతికాలు

      ఇది శర్మా యూసుఫ్ రెండు ఆసక్తికర పాత్రల కథ. యూసుఫ్ పాత్ర మరింత ఆసక్తి కల్గించే రియలిస్టిక్ పోలీసు పాత్ర. ప్రతీ సీనులో ఈ పాత్ర నటించిన బరుణ్ సోబ్తీ మీదే వుంటుంది మన దృష్టంతా. అవకాశవాది, లంచగొండి. ఒకసారి ఇతడితో విసిగిపోయిన కొందరు దుప్పటి కప్పి కొట్టి పారిపోతారు. ఎవరు కొట్టారో తెలీక ఇక కుంటుకుంటూ నడుస్తాడు. డాక్టర్ శర్మ దగ్గర లంచం తీసుకున్నది గాక, ఆ అవకాశంతో కేసుతో సంబంధం వున్న వాళ్ళ దగ్గరా లంచాలు లాగి వదిలేస్తూంటాడు. ఈ క్రమంలో కేసుని తారుమారు చేస్తున్న ఇన్స్ పెక్టర్ కి తన కౌంటర్ ఇన్వెస్టిగేషన్ తో అడ్డు తగలుతూంటాడు, ఈ కేసు తన డ్యూటీ కాకపోయినా. ఇలా చేస్తూ సస్పెండ్ అవుతాడు. సస్పెండ్ అయ్యేలోపు మనసు మార్చుకుని డాక్టర్ శర్మ కోసం నిజాయితీ గా పని చేస్తూంటాడు. సస్పెండ్ అయ్యాక ఎక్కడపడితే అక్కడ ఇన్స్ పెక్టర్ కి తలనొప్పి తెప్పిస్తాడు. ఎన్ కౌంటర్లు, హత్యలు కూడా చేస్తూ ఇన్స్ పెక్టర్ సిండికేట్ ని కాపాడ్డానికి  ప్రయత్నిస్తూంటే, తను సిండికేట్ ని పట్టివ్వడానికి, తద్వారా దుర్మరణం చెందిన శర్మ కూతురికి న్యాయం చేయాడానికి రిస్కు తీసుకుని కృషి చేస్తూంటాడు. పాత్ర చిత్రణ, నటనా రెండూ బరుణ్ ని హైలైట్ చేశాయి. 

డాక్టర్ శర్మగా సచిన్ ఖెడేకర్ రెండో ప్రధానాకర్షణ. కూతుర్ని పోగొట్టుకున్న అతడి కోపం, పట్టుదలా ఎంత దూరమైనా అతణ్ణి తీసికెళ్లిపోతుంది. సిండికేట్ ని ఎదుర్కోవడానికి తన శక్తి చాలకపోయినా, దుండగులు తనని కొట్టి వెళ్ళినా, వెనకడుగేయని సంకల్ప బలం. ఒక పెన్ డ్రైవ్ తో సిండికేట్ ని తుదముట్టించగలడు. ఆ పెన్ డ్రైవ్ కి యాభై లక్షల కోసం వూళ్ళో క్లినిక్ అమ్మేసి, భార్యనీ, చిన్న కూతుర్నీ ఆందోళనలో పడేస్తాడు. ఇంతా చేసి, ఆ ప్రొఫెసర్ కి డబ్బిచ్చి మోసపోతాడు. పెన్ డ్రైవ్ లేదు ఏమీ లేదు. తననీ యూసుఫ్ నీ టపటపా కొట్టేసి వెళ్లిపోతారు నోయిడా గ్యాంగ్.  

ఇలా సచిన్ ఖెడేకర్, బరుణ్ సోబ్తీ ఇంట్రెస్టింగ్ జంట. డాక్టర్ గా సచిన్ మేధ ఆయితే, ఎస్సైగా బరుణ్ చేత. సచిన్ మేధస్సు నుపయోగించి ఆలోచించి చెప్తే, అతణ్ణి తీసుకుని బరుణ్ యాక్షన్లోకి దిగిపోతాడు. ఇద్దరూ మందు మిత్రులవుతారు. సిండికేట్ చేతిలో ఇద్దరూ సఫరవుతారు. ఒకసారి బాయ్ ఫ్రెండ్ ఆశీష్ తల్లి దగ్గరికి ఇద్దరూ పోతారు. కొడుకు ఎక్కడున్నాడో ఆమె తెలియదంటే బయటి కొచ్చేస్తారు. ఆమె అబద్ధం చెప్తోందని సచిన్ అంటాడు. టేబుల్ మీద ఆల్బెట్రాల్ బాటిల్ వుంది. ఆస్తమా పేషెంట్స్ వాడతారు. అది వాడితే కనుగుడ్లు పెద్దవిగా అవుతాయి. ఆమె కళ్ళు మామూలుగా వున్నాయి. ఆ బాటిల్ ఆమె కొడుకు కోసం తెచ్చి వుంటుంది. అదెప్పుడో తీసికెళ్లి అందిస్తుంది. నీకు కొడుకు హాస్టల్లో ఇన్హేలర్ దొరికింది గా. అంటే కొడుకే ఆస్తమా పేషెంట్ అన్నమాట...ఈమెని కనిపెట్టి ఫాలో అవుదాం  ఇలా నిశిత దృష్టితో గమనించి క్లూలు ఇస్తూంటాడు సచిన్.         

        ఇందులో వివిధ స్థాయుల్లో విలన్ల రూపంలో  అధికారులు, ఓ డాక్టర్, ఓ ప్రిన్సిపాల్, ఓ బడా రాజకీయ నాయకుడూ వుంటారు. ఎవరూ మాస్ విలన్స్ గా వుండరు. నీటుగా, మర్యాదస్తుల్లా వుంటారు. నైస్ గా మాట్లాడతారు. అంతా రియల్ గా వుంటుంది. ఏదీ సినిమాటిక్ గా వుండదు. డైలాగులు కూడా సినిమాటిక్ గా వుండవు. సినిమా చూస్తున్నట్టు వుండదు. కెమెరా మూవ్మెంట్స్ కూడా సినిమా చూపించవు, పరిస్థితిని  చూపిస్తాయి. బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ కూడా ఇంతే. ఎడిటింగ్ ఇంకో ఎస్సెట్. సీన్ల స్మూత్ ట్రాన్సిషన్స్ పరిస్థితినే ఎలివేట్ చేస్తాయి. ఔట్ డోర్ లొకేషన్స్, మెడికల్ కాలేజీ, హాస్పిటల్స్, హోటల్స్, పోలీస్ స్టేషన్లు మొదలైన రియల్ లొకేషన్లు అత్యంత వాస్తవికంగా కన్పిస్తాయి. 

కథా కథనాలు 

   హాలాహల్ (గరళం) కథకి -2013 మధ్య ప్రదేశ్ వ్యాపమ్ (వ్యావసాయిక్ పరీక్షా మండల్) స్కామ్ - మెడికల్ సీట్ల భారీ కుంభకోణం ఆధారం. ఎంట్రెన్స్ పరీక్షలు, అడ్మిషన్లు, రిక్రూట్ మెంట్లతో ఓ మహా దోపిడీయే సాగింది. పలుకుబడిగల రాజకీయ నాయకులు,  జ్యూనియర్, సీనియర్ అధికార్లు, వ్యాపారవేత్తలు సిండికేట్ గా ఏర్పడి, ఎంట్రెన్స్ రాయడానికి నకిలీ అభ్యర్ధుల్ని నియమించడం, పరీక్షా హాలు సీటింగ్ ఏర్పాట్లని తారుమారు చేయడం, ఆయా పరీక్షా కేంద్రాల్లో నియమితులైన అధికార్లని కొనేసి, ఫోర్జరీ చేసిన ఆన్సర్ షీట్లని సరఫరా చేయడం వంటివి పథకం ప్రకారం జరిపి, కోట్లాది రూపాయలు దండుకున్నారు. ఈ క్రమంలో ఎన్నో ఆత్మహత్యలు జరిగాయి...

ఈ నేపథ్యాన్ని సినిమాకి ఉత్తరప్రదేశ్ లో సృష్టించి ఈ కథని నడిపారు. స్ట్రక్చర్లో వున్న దీని స్క్రీన్ ప్లే -ఇంటలిజెంట్, క్రియేటివ్ వర్క్ చేయాలనుకునే భావి దర్శకులకి ఒక గైడ్. మామూలు క్రియేటివ్ వర్క్ కాదు, నోనాన్సెన్స్ క్రాఫ్ట్. ఈ క్రాఫ్ట్ కి ఒక్క సీను ఉదాహరణగా తీసుకుంటే, క్లయిమాక్స్ లో సచిన్ ఖెడేకర్ కి కొన్సెలింగ్ చేస్తున్న పద్ధతిలో విలన్ వివరిస్తాడు చాలా స్మూత్ గా. సీన్ కట్ అవుతుంది. రోహతక్ లో ఆందోళనలో వున్న సచిన్ భార్యా కూతురు అతణ్ణి వచ్చెయ్యమని అంతకి ముందే కోరతారు. ఇప్పుడు టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్న కూతురు, తలుపు వైపు చూస్తుంది. ఆమె మొహం ప్రసన్నమవుతుంది. షాట్ కట్ అయిపోతుంది. ఆమె తలుపు వైపు అలా ఏం చూసి ప్రసన్నమై వుంటుంది? సచిన్ వచ్చేసి వుంటాడు. ఇలా సచిన్ ని చూపించకుండానే ఆ అర్ధంలో షాట్ తీశాడు క్రాఫ్ట్ తెలిసిన దర్శకుడు. ఇది మర్చిపోలేని బ్యూటీఫుల్ షాట్.

విలన్ చేసిన కౌన్సెలింగ్ కి తన మంచి చెడ్డలు అర్ధమైపోయే వుంటాయి సచిన్ కి. పోరాటం విరమించాడు. తప్పదు. ఈ వ్యవస్థలో సామాన్యుడికి గత్యంతరం లేదు. ఇప్పుడున్న కుటుంబాన్ని కాపాడుకోవాలి. మరి న్యాయం? న్యాయం జరగాలని రూలుందా? న్యాయమే జరుగుతుందని సినిమాలు చూపించి మభ్యపెడుతున్నాయి. న్యాయం జరగదు, ఇది వాస్తవం. ఎందుకు జరగదు తెలుసుకోవడం బుద్ధిమంతుల లక్షణం. న్యాయం చెప్పే సిండికేట్లు, కేట్లు, డూప్లికేట్లు పలికే సుభాషితాలు ఆరోగ్యకరమైనవి. 

అగథా క్రిస్టీ ఫేమస్ డిటెక్టివ్ పాత్ర హర్క్యూల్ పైరట్ లా గుబురు మీసాలు పెంచుకుని వీరంగం వేసిన ఎస్సైకి కూడా ఇదే గుణపాఠం. వ్యవస్థలో అతను ఆఫ్టరాల్ ఎస్సై. పెద్ద తలకాయలతో పెట్టుకోకూడదు. లంచాలు తిని ఉద్యోగం చేసుకుంటే చాలు. 

        ఎంత సింపుల్ గా వుంటుందో, అంత బలంగా వుంటుంది సందేశాత్మక ముగింపు. అయితే ఒక తప్పుంది. సిండికేట్ మీద డాక్టర్ ఆధారాలన్నీ సేకరించాక, సిండికేట్ ముందుకెళ్లి మీడియా ముందు రట్టు చేస్తానని సవాలు విసరడం రొటీన్ మూస ఫార్ములా సీను. ఈ రియలిస్టిక్ జానర్ మర్యాదలకి ఇది తగదు. దీనివల్ల ఏమైందంటే సిండికేట్ ఎలర్ట్ అయిపోయి కథకి నష్టం జరిగింది. గుట్టు చప్పుడవకుండా మీడియా ముందుకెళ్ళకుండా అనవసర హీరోయిజం ఏమిటి?

ఇక సీను తర్వాత సీన్ల క్రమం, కూర్పు ఇంకో క్రాఫ్టు. సీన్ల ప్రారంభ ముగింపులు అనూహ్యంగా థ్రిల్లింగ్ గా చేశారు. సెంటి మెంట్లు, మెలోడ్రామాలూ ఎక్కడికక్కడ లేకుండా చూసుకున్నారు. అవన్నీ సన్నివేశాల్ని బట్టి, కథ నడకని బట్టి మనం ఫీలవుతాం. 1970 లలో ఆర్ట్ సినిమాలకి తిరుగుబాటుగా రాబర్ట్ బ్రెసన్ శైలిలో తనదైన బ్రాండ్ ఆర్ట్ సినిమాలతో ఆశర్యపర్చిన మణికౌల్ దృష్టిలో, నటులు నటులు కాదు, మానవ రూపానికి మోడల్స్. నటులు పాత్ర అంతర్ముఖాన్ని బహిర్గతం చేస్తారు, మోడల్స్ బాహిర్ రూపంతో అంతర్ముఖాన్ని ఊహాత్మకం చేస్తాయి. అంటే పాత్ర లోపల ఏం ఫీలవుతోందో అంతరార్థాన్ని మన వూహకి వదిలేస్తాయి. ఇదే జరుగుతుంది హాలాహల్ లో. తప్పక చూడాల్సిన క్రియేషన్. 

సికిందర్

 

Monday, September 28, 2020

982 : రివ్యూ


 రచన - దర్శకత్వం : అనుశ్రీ మెహతా 

తారాగణం : హితేన్ తేజ్వానీ, అనుప్రియా గోయెంకా, సెహబాన్ అజీమ్, ఆయుష్మాన్ సక్సేనా, అశ్విన్ మిశ్రా, రవి ఖేమూ, అశోక్ పండిత్
సంగీతం: ఎ. వసంత్
, ఛాయాగ్రహణం : క్షితిజ్ తారే
నిర్మాత : ప్రీతీ రాఠీ గుప్తా
బ్యానర్ : ఇరోస్ ఇంటర్నేషనల్
విడుదల : ఇరోస్ నౌ

***

        స్ట్రీమింగ్ ప్లాట్ ఫామ్ ఇరోస్ నౌ నిర్మాణంలో మరో మర్డర్ మిస్టరీ అన్ కహీ విడుదలైంది. ఈ నెలలోనే హలాహల్ అనే మర్డర్ మిస్టరీ కూడా విడుదలైంది. హిందీలో ఓటీటీ కంటెంట్ అంటే యూత్ ని టార్గెట్ చేసే క్రైమ్, అడల్ట్ మూవీస్ గనుక ప్రస్తుత మర్డర్ మిస్టరీ అర్ధంలో మర్డర్ మిస్టరీయే గానీ, కంటెంట్ లో కాదు. జరిగిపోయిన సీరియల్ మర్డర్స్ గురించి చర్చ. సింగిల్ లొకేషన్, టేబుల్  చుట్టూ చర్చ. చర్చించుకుని సీరియల్ కిల్లరెవరో తేల్చే కథ. అ గథా క్రిస్టీ నవలల్లో పడక్కుర్చీ డిటెక్టివ్ పరిశోధన లాగా. అయితే ఈ టైపు కథకి క్రిస్టీ ఫార్ములాతో ఊపిరి బిగబట్టే సస్పెన్సు సృష్టించవచ్చు. ఇదే జరగలేదు. 

    
రుగురు అనుమానితుల్ని ఒకచోట బంధించి మీలో సీరియల్ కిల్లరెవరో తేల్చుకు  చెప్పండనే స్టోరీ ఐడియా వరకూ బాగానే వున్నా, నిర్వహణా లోపం వల్ల ముగింపు సహా తేలిపోయింది. పూర్తిగా డైలాగులతో నడిచే ఈ కథ డైనమిక్స్ కొరవడి ఎందుకూ కొరగాకుండా పోయింది ప్రయోగం చేసిన కొత్త దర్శకురాలి చేతిలో.

    అభిమన్యూ మాథుర్ (హితేష్ తేజ్వానీ) ఇన్వెస్ట్ మెంట్ బ్యాంకర్
, టియా శర్మ (అనుప్రియా గోయెంకా) రీజనల్ మేనేజర్, లెస్బియన్; సంతోష్ హుడా (సెబాన్ అజీమ్) రిచ్ హర్యానా యూత్, రోషన్ ఖేర్ (అశ్విన్ ముష్రాన్) డివోర్సీ, క్రిష్ మల్హోత్రా (ఆయుష్మాన్ సక్సేనా) డ్రగ్ బానిస, దీపక్ మెహ్రా (రవి ఖేమూ) టెలికాం మేనేజర్ - వీళ్ళందరూ సీరియల్ కిల్లింగ్ లో అనుమానితులు.

    సంవత్సర కాలంగా ఢిల్లీలో పదకొండు మంది అమ్మాయిల హత్యలు జరిగాయి. ఇవన్నీ వివిధ మెట్రో స్టేషన్స్ కేంద్రంగా జరిగాయి. హత్యాస్థలాల్లో ఆధారాలతో పై ఆరుగురిని పట్టుకున్నారు. అందరి మీదా సాక్ష్యాధారాలున్నాయి కానీ అందరూ హంతకులు కాదు. వాళ్ళు చెప్పే సమాధానాలు నమ్మదగ్గవిగా లేవు. అందుకని వివిధ పోలీస్ స్టేషన్లో వున్న వాళ్ళని పట్టుకొచ్చాడు ఐజీ షేర్గిల్ (అశోక్ పండిత్). మాస్ ఎన్ కౌంటర్లు చేయడానికి తీసికెళ్ళాడని వార్తలు గుప్పుమన్నాయి. ఎందుకంటే అతను ఎన్ కౌంటర్ స్పెషలిస్టు.

    ఆరుగుర్నీ ఒక గ్యారేజీలో వేసి
, సాక్ష్యాధారాల ఫైళ్ళు వాళ్ళ ముందు పడేసి, మీలో ఎవరు సీరియల్ కిల్లరో తేల్చుకుని చెప్పమన్నాడు. పన్నెండు గంటలు టైము. ఈ లోగా చెప్పకపోతే పన్నెండు గంటల తర్వాత ఎన్ కౌంటర్లయి పోతారు.

    ఇదీ సమస్య. ఇప్పుడు ఒకొక్కరి ఫైలు తీసి విచారణ ప్రారంభిస్తారు ఆరుగురూ. తమ నిర్దోషిత్వాల్ని నిరూపించుకునే ప్రయత్నంలో పరస్పరం నిందించుకుంటారు. రహస్యాలు బయట పెట్టుకుంటారు. కొట్టుకుంటారు. ఇలా టేబుల్ చుట్టూ చర్చ చివరికి వాళ్ళల్లో ఒక సీరియల్ కిల్లర్ ని పట్టిస్తుంది. 

    గ్యారేజి దాటి సీన్లు బయటి కెళ్ళవు. ఫ్లాష్ బ్యాకులుండవు. వాళ్ళు చెప్పుకునే కథనాలకి విజువల్ సపోర్టు వుండదు. కేవలం వెర్బల్ డ్రామా. నటనలు మాత్రం బావున్నాయి. కానీ సింగిల్ లొకేషన్లో వాగ్యుద్ధాలతో కథలో అసలు బిగి లేదు. కథలో ఉత్కంఠ పెంచే మలుపుల్లేవు. అరుచున్నంత మాత్రాన, కొట్టుకున్నంత మాత్రాన కథలో టెన్షన్ పెరగదు. పదకొండు మంది అమ్మాయిల్ని చంపుతూ పోవడానికి సైకో కిల్లర్ కి ఏదో మానసిక కారణం వుంటుంది. ఈ కారణాన్ని పట్టుకోవడానికి సాక్ష్యాధారాలు చూపించుంకుని కొట్టుకోవడం కాకుండా, అందరి మెంటల్ కండిషన్ ని పరిశీలనకి పెడితే, సీరియల్ కిల్లర్ పైకి కన్పించే కామన్ లక్షణాల్ని పట్టుకోగల్గితే, సమస్య ఒక పద్ధతిగా సాల్వ్ అయ్యే అవకాశముండేది. చిట్టచివరికి సీరియల్ కిల్లర్ రివీలయినప్పుడు వాడి మాటలు, నటన, తిరగబడి మిగతా వాళ్ళని చంపేసే ప్రయత్నం- లేదా చంపిపారేసీ ఈజీకి లొంగిపోయే ముగింపు వుండి వుంటే – ఈ షోడౌన్ కనీసం కొన్ని రోజులు వెంటాడేది. కానీ ఒక మాటతో చప్పటి ముగింపు షో ఆఫ్ చేసేసింది.

    ఈ టైపు సినిమాలేమున్నాయా అని సెర్చి చేస్తే
, 1986 లో బాసు భట్టాచార్య తీసిన
ఏక్ రుక్తాహువా ఫైసలా (వాయిదా పడ్డ నిర్ణయం) దొరికింది. 18 ఏళ్ల యువకుడికి పడిన మరణ శిక్షని పన్నెండు మందితో కూడిన జ్యూరీ తిరగదొడే కథ. ఒక గదిలో సాగే చర్చోపచర్చల కోర్టు రూమ్ డ్రామా. ఇది 1957 లో సిడ్నీ లుమెట్ తీసిన క్లాసిక్ 12 యాంగ్రీ యంగ్ మెన్ కి రీమేక్. అన్ కహీ (అన్ టోల్డ్) కొత్త దర్శకురాలు అనుశ్రీ మెహతా తోచినట్టు గుడ్డిగా తీయకుండా,ఈ సినినిమాలు చూసి కాస్త జానర్ రీసెర్చి చేసుకుని వుంటే బావుండేది.

సికిందర్    

 

Sunday, September 27, 2020

981 : సందేహాలు - సమాధానాలు


 

Q : నమస్తే, తెలుగులో నాయకుడు లాంటి గ్యాంగ్ స్టర్ మూవీస్ ఇప్పుడు వర్కౌట్ అవుతాయా? గ్యాంగ్ స్టర్ స్టోరీస్ రాసుకునేటప్పుడు ఎలాంటి జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి చెప్పగలరు.
జయసింహా, రైటర్
A : తమిళంలో కమలహాసన్ తో మణిరత్నం 1987 లో తీసిన నాయకన్ (నాయకుడు) ముంబాయి డాన్ వరదరాజన్ ముదలియార్ జీవిత కథ. వరదరాజన్ 1960-80 ల మధ్య డాన్ గా ఏలాడు. అదే కాలంలో హాజీ మస్తాన్ డాన్ గా వున్నాడు. హాజీ మస్తాన్ కథతో అమితాబ్ బచ్చన్ తో 1975 లో దీవార్ తీశారు, దీవార్’, నాయకన్ ఈ రెండూ క్లాసిక్స్ గా నిలిచిపోయాయి. వరదరాజన్ కథతో నాయకన్ తర్వాత ఇంకెన్నో హిందీ తమిళం మలయాళం సినిమాలు తీశారు. ఏవీ నిలబడలేదు. హాజీ మస్తాన్ తర్వాత ముంబాయిలో దావూద్ ఇబ్రహీం, ఛోటా రాజన్ ల ఆధారంగా రామ్ గోపాల్ వర్మ సత్య’, కంపెనీ లు తీసినప్పుడు హిట్టయ్యాయి. ఇక హాలీవుడ్ గాడ్ ఫాదర్ ననుసరించి ఇంకెన్నో ఫిక్షన్ డాన్ల సినిమాలొచ్చాయి. ఇవన్నీ గ్యాంగ్ స్టర్ జానర్ కిందికే వస్తాయి. అలాగే 1970 ల నాటి విజయవాడ గ్యాంగ్ స్టర్స్ రంగా, రాధాల ఆధారంగా వర్మ తీస్తే అవి కూడా సంచలనం సృష్టించాయి. చెప్పొచ్చేదేమిటంటే, పేరుండి వార్తల కెక్కిన నిజ డాన్లు, గ్యాంగ్ స్టర్లు, లేదా వీరప్పన్ లాంటి బందిపోట్లతో తీసే సినిమాలకి మంచి మార్కెట్ యాస్పెక్ట్ వుంటోంది. 


        విజయవాడ సీన్ ని ఇటు హైదారాబాద్ వైపు చూస్తే 1970 లలో జార్జి రెడ్డి (విద్యార్థి నాయకుడు)
, 2000 లలో నయీమ్ (గ్యాంగ్ స్టర్) వున్నారు. జార్జి రెడ్డితో ఈ మధ్య తీసిన జార్జిరెడ్డి ఆడలేదు. ఇక నయీమ్ మీద తీయలేదు. మార్కెట్ యాస్పెక్ట్ వున్నప్పటికీ జార్జి రెడ్డి ఆడకపోవడానికి తీసిన విధానం, అంటే జానర్ మర్యాదలతో క్రియేటివ్ యాస్పెక్ట్ బాగా లేకపోవడం కారణం. 


        ఇప్పుడు డాన్లు. గ్యాంగ్ స్టర్లు ముంబాయిలోనే లేరు. కాబట్టి ఆ జానర్ సినిమాలు హిందీలో తీయడం లేదు. నిజ డాన్లు
, గ్యాంగ్ స్టర్లు కాకుండా ఫిక్షన్ చేసి తీస్తే ఆడినవి కూడా ముంబాయిలో డాన్ల, గ్యాంగ్ స్టర్ల ప్రభావమున్న కాలంలోనే. 1978 లో అమితాబ్ తో తీసిన హిట్ డాన్ ఫిక్షన్. మరి 1989 లో డాన్లు ఏపీ లోనే లేనప్పుడు, శివ అనే ఫిక్షన్ డాన్ హిట్టయ్యింది కదా అంటే, దానికి విజయవాడ కాలేజీ రాజకీయాల, రౌడీయిజాల నిజ వ్యక్తులతో నిజ నేపథ్యముంది. ఆ తర్వాత కాలేజీ ఎన్నికల్లేవు, రౌడీ రాజకీయాల్లేవు. కేవలం ఎన్టీఆర్ కాలంలో మద్య నిషేధమనే నిజ నేపథ్యంతో, ఫిక్షన్ క్యారక్టర్ తో శర్వానంద్ తో 2019 లో రణరంగం తీస్తే ఆడలేదు. ఇవన్నీ దృష్టిలో పెట్టుకుంటే ఇప్పుడు గ్యాంగ్ స్టర్ సినిమాలు తీయడమన్నది జూదమనుకోవాలి.

        ఇందుకు బదులుగా ఇటీవలి కన్నడ
ఫ్రెంచి బిర్యానీ లాంటి కామెడీ ప్రధానమైన ఫిక్షన్ డాన్ తీస్తే వర్కౌట్ అవచ్చు. ఒకసారి  ఫ్రెంచి బిర్యానీ చూడండి. దాని ఇన్నోవేట్ చేసిన మార్కెట్ యాస్పెక్ట్ పరిశీలించండి. ఈ లింక్ క్లిక్ చేసి రివ్యూ చూడండి.

        సీరియస్ గ్యాంగ్ స్టర్ కథలు హీరోల మీద వుంటేనే ఆడాయి. ఎందుకంటే హీరోల్లో మంచి గుణాలు చూపించే వీలవుతుంది. వరదరాజన్
, హాజీ మస్తాన్లలో ప్రజల్లో మమేకం చేసే మంచి గుణాలు కూడా వున్నాయి. కనుక ఫిక్షన్ కథగా తీయాలనుకున్నప్పుడు హీరో పాత్ర ఈ తీరులో వుండాల్సి వుంటుంది. మిగతా స్ట్రక్చర్  అంతా మూడంకాల త్రీయాక్ట్ స్ట్రక్చరే. త్రీ యాక్ట్ స్ట్రక్చర్ గురించి ఈ బ్లాగులోనే చాలా ఆర్టికల్స్ వున్నాయి. మీరు చాలా కాలంగా బ్లాగుని ఫాలో అవుతున్నారు కాబట్టి అన్ని జానర్లకూ ఒకే త్రీ యాక్ట్ స్ట్రక్చర్ వుంటుందని తెలిసే వుంటుంది. కాకపోతే గ్యాంగ్ స్టర్ జానర్ మర్యాదలు తెలుసుకుని ఈ స్ట్రక్చర్ లో కూర్చాలి. జానర్ జానర్ కీ జనర్ మర్యాదలు వేర్వేరుగా వుంటాయి. ఇది క్రియేటివ్ యాస్పెక్ట్ లో చూసుకోవాల్సిన విషయం.

        ఇంకా క్రియేటివ్ యాస్పెక్ట్ లో
, సంపన్నంగా ఎదగాలన్న బలమైన కోరిక గ్యాంగ్ స్టర్స్ ని నేరాల వైపు తీసికెళ్ళడమన్నదే కాన్సెప్ట్ గా వుంటుంది. అంటే ఎకనమిక్స్ ప్రధానంగా ఈ కథలుంటాయి. రెండోది, ప్రత్యర్ధి గ్యాంగ్ స్టర్ తో ఘర్షణ చుట్టూ వుంటాయి. సంపన్నంగా ఎదగడానికి చేసే నేరాలు ఆత్మవినాశానికి దారి తీసేవిగా వుంటాయి. చట్టానికీ నీతికీ వ్యతిరేకంగా పాత్ర చిత్రణలుంటాయి. ఈ చట్టానికీ నీతికీ ఎలా దొరికిపోతాడన్న ప్రశ్న రేకెత్తిస్తూ వుంటాయి. సంపన్నంగా ఎదగడానికి అడ్డమైన మార్గాలు ఎందుకు ఎంచుకుంటాడు? ఎందుకంటే, సన్మార్గంలో పొందే అర్హతలు గానీ, అవకాశాలు గానీ లేకపోవడం వల్ల. ఇలా జానర్ మర్యాదలు చాలా వుంటాయి. సీరియస్ గ్యాంగ్ స్టర్ మూవీయే చేయాలనుకుంటే జానర్ రీసెర్చి బాగా చేసుకోవాల్సి వుంటుంది.

Q : కథలు విన్పించడానికి వచ్చే కొత్త వాళ్ళకి మ్యానర్స్ గురించి మీరు రాయండి, తెలుసుకుని మారతారు. డిస్కస్ చేస్తున్నప్పుడు మధ్యలో వాడి సెల్ మోగుతుంది. నాకు మండిపోతుంది.
నిర్మాత
       
మీరే మొట్టి కాయేస్తే సరి. ఇలాటివి ఏం రాస్తాం. ఇంటి దగ్గర్నుంచి కూడా కాల్స్ వస్తాయి. ఎప్పుడొస్తారనో; మీ తమ్ముడొచ్చాడు, వచ్చేటప్పుడు చికెన్ తెమ్మనో అవతలి నుంచి తియ్యటి గొంతు. కామన్ సెన్స్ వుండదు. నిర్మాత తనకి కేటాయించిన టైముని నిర్మాతకే పరిమితం చేయాలి. ఇంకే విషయాలు మనసులోకి రానీయకూడదు. సెల్ ఫోన్ ఆఫ్ చేసేయాలి. నిర్మాత దగ్గరే కాదు, ఇంకే రంగంలో అప్పాయింట్ మెంట్ కెళ్లినా ఇదే చేయాలి. ఇక ఆఫీసుల్లో స్టోరీ వర్క్ చేస్తున్నప్పుడు కూడా సెల్ ఆఫ్ చేసేయాలి. బ్రేక్ తీసుకున్నప్పుడే అవతలి కెళ్ళి మాట్లాడుకోవాలి. స్టోరీ వర్క్ జరుగుతున్నప్పుడు రైటర్ మానసిక లోకమెలా వుంటుందంటే,  బ్రేక్ తీసుకున్నా స్టోరీ గురించే ఆలోచిస్తూంటాడు. టీ సిగరెట్లు, ఇతర్లతో కబుర్లు యాంత్రికంగా జరిగిపోతాయి. నిజమైన క్రియేటివ్ మైండ్ కి వెకేషన్ వెళ్ళినా బ్రేక్ వుండదు. రాయడం గురించే ఆలోచనలుంటాయి. రైటర్ కి భౌతికంగా బ్రేక్ వుండొచ్చు నేమో గానీ, మానసికంగా వుండదు. నిర్మాత ఇచ్చిన టైము మీద గౌరవంతో వుండాలి. సెల్ మర్యాద పాటించాలి.  

సికిందర్


Saturday, September 26, 2020

980 : రివ్యూ

రచన - దర్శకత్వం : ఆరతీ కడవ్
తారాగణం : విక్రాంత్ మాసీ
, శ్వేతా త్రిపాఠీ
సంగీతం : షేజాన్ షేక్
, ఛాయాగ్రహణం : కౌశల్ షా
నిర్మాతలు : అనురాగ్ కశ్యప్
, నవీన్ శెట్టి, శ్లోక్ ర్మా, ఆరతీ కడవ్
బ్యానర్స్ :  ఫండమెంటల్ పిక్చర్స్
, ఎలక్ట్రిక్ ఫిలిమ్స్
విడుదల
:  నెట్ ఫ్లిక్స్
***
         
బాలీవుడ్ నుంచి సైన్స్ ఫిక్షన్ లో కొత్త ప్రయోగం చేసింది కొత్త దర్శకురాలు ఆరతీ కడవ్. పురాణాలు చెప్పే జనన మరణాలు, పునర్జన్మ అర్ధాలకి అంతరిక్ష యుగంలో ఆధునిక టెక్నాలజీని సమన్వయం చేస్తూ పౌరాణిక -సైన్స్ ఫిక్షన్ గా తెరకెక్కించింది. రాక్షసులు మంచివాళ్ళుగా మారి, మానవ సేవకి దిగివస్తే మానవ జీవితం ఎలా వుంటుందన్న ప్రశ్న రేకెత్తించింది. బావుంది. మరి ఇదెంతవరకు చెప్పగల్గింది? అసలేం చెప్పింది? చెప్పాల్సింది చెప్పిందా లేదా? ఈ ప్రశ్నలతో ముందుకెళ్తే ఆక్సిజన్ లేకుండా అంతరిక్షంలోకి వెళ్ళినట్టుంటుందా? అంతరిక్షంలోంచి తోసేస్తే మధ్యలో వేలాడినట్టుంటుందా? కిందపడితే పునర్జన్మ ఎత్తినట్టుంటుందా? ఎలా వుంటుంది? దీనికి జవాబుకోసం ఈ నెట్ ఫ్లిక్స్ మూవీని చూద్దాం...

        ది 2027 వ సంవత్సరం. 75 ఏళ్ల  క్రితం రాక్షసులు అంతరిక్ష యుగంలోకి ప్రవేశించి మనుష్య - రాక్షస శాంతి ఒప్పందం చేసుకుని వుంటారు. దాంతో మనుషులతో తమ వైరాన్ని పూర్తిగా తుడిపేసుకుంటారు. పుష్పక్ 634 A అనే ఒక అంతరిక్ష నౌకని సిద్ధం చేసి పంపడం మొదలెడతారు. ఈ నౌకలో రావణ సైన్యం ప్రధాన దళాధికారి ప్రహస్త (విక్రమ్ మాసీ) వుంటాడు. ఇతను ప్రతీ ఉదయం భూమికి సమీపంగా వచ్చి మరణించిన వారి కార్గోని తీసికెళ్తాడు. భూమ్మీద గ్రౌండ్ కంట్రోల్ ఆఫీసర్ నీతిజ్ఞ (నందూ మాధవ్) కి కంప్యూటర్ ద్వారా అనుసంధానమై వుంటూ, మృతుల సమాచారమందుకుని ఈ డ్యూటీ చేస్తూంటాడు.

       అంతరిక్ష నౌకలో ప్రహస్త పోస్ట్ డెత్ ట్రాన్సిషన్ సర్వీసెస్ కి పని చేస్తూంటాడు. అంటే చనిపోయిన మనుషులకి  కంప్యూటరీకరణ, రీసైక్లింగ్ మొదలైనవి చేసి, పునర్జన్మకి సిద్ధం చేస్తూంటాడు. ఈ ప్రక్రియలో జ్ఞాపకాల్ని కూడా తీసేస్తాడు. 75 సంవత్సరాలుగా మార్పూ  అభివృద్ధీ లేకుండా రొటీన్ గా ఇదే పని చేస్తూంటాడు. అప్పుడు అతడి కంటే ఎక్కువ జ్ఞానం సంపాదించుకున్న యువిష్కా (శ్వేతా త్రిపాఠీ) అసిస్టెంట్ గా నౌకలో ప్రవేశిస్తుంది. 
        ఆమె చేసే ట్రీట్మెంట్ అతడికి భిన్నంగా వుంటుంది. యాంత్రికంగా వుండే అతడికి చావుపుట్టుకల గురించి పౌరాణిక అర్ధాలు చెప్తుంది. చెప్తూనే వుంటుంది...అలా చెప్తూ వుంటుంది...ఇంతే కథ
, ఇదే కథ. ఇంతకి మించి ఏమీ వుండదు.

        మృతుల్ని పునర్జన్మకి సిద్ధం చేశాక ఆ మరుజన్మ ఎలా వుంటుందో చూపించాలనుకోదు దర్శకురాలు. కార్గో రిసీవ్ చేసుకోవడమేగానీ డెలివరీ వుండదు. కథలో ఏ మలుపులూ వుండవు. పాయింటు వుండదు. పాత్రలకి లక్ష్యా లుండవు. సంఘర్షణ వుండదు. థ్రిల్స్ వుండవు
, స్పీడు వుండదు. ముగింపు కూడా వుండదు. అసలు హీరోహీరోయిన్ పాత్రల మధ్య రోమాన్స్ కూడా వుండదు. వాళ్లెందుకున్నారో, ఏం చేస్తున్నారో అర్ధముండదు. కథా లక్షణాలే వుండవు.

        హీరోయిన్ హీరోకంటే ఎలా భిన్నమో దర్శకురాలు హాస్యాస్పదంగా చూపించింది. మృతుల గాయాల్ని మాన్పడమెలాగో అతడికి తెలియకపోతే
, గాయాల మీద బ్లూ ప్లాస్టిక్ టేపు వేసి టార్చి వేస్తుంది. గాయాలు మాయం! ఇదీ హీరోయిన్ స్పెషల్ నాలెడ్జి. కత్తితో కూడా కోస్తుందామె. జానపద సినిమాల్లో మంత్రగత్తె ఉఫ్ మని వూదితే గాయాలు మాయమైపోతాయి- ఇలాకూడా వుండవు ఈ సైన్స్ ఫిక్షన్ క్యారక్టర్లు. 

        మృతులై వచ్చిన వాళ్ళల్లో ఒక మెజీషియన్, ఒక సినిమా స్టంట్ మాన్, ఇంకో కోపిష్టీ మొదలైన వాళ్ళుంటారు. ఈ ప్రత్యేకతలు కథ కుపయోగపడిందీ లేదు. ఉపయోగపడితే కథ అనే పదార్ధం పుట్టేది. మృతులు మగవాళ్లే వుంటారా? ఆడవాళ్ళు మగవాళ్ళని పైకి తోలేసి మజా చేసుకుంటున్నారా? స్టంట్ మాన్ తాను సల్మాన్ ఖాన్ గా పుట్టాలనుకుంటాడు. అలా పుట్టి భూమ్మీదికొస్తే ఏం చేస్తూంటాడో చూపించాలిగా? చచ్చిపోయిన మనుషులకి పైన నరకం లేదనీ, జన్మ మార్చుకుని మళ్ళీ కోరుకున్న విధంగా పుట్టే అవకాశముందనీ తెలిస్తే ఎవరు దారుణాలు చేయకుండా వుంటారు? భూమి పాపాల దిబ్బగా మారదా? కష్టాల్లో వున్నవాళ్లు అర్జెంటుగా ఆత్మహత్యలు చేసుకుని పైకెళ్లి మంచి జన్మ కోరుకుని పుట్టరా? ఇలాటి వన్నీ ఈ మూవీలో తలెత్తే ప్రశ్నలు. ప్రకృతికి వ్యతిరేకంగా రాక్షసులు ఇలా దుకాణం పెట్టుకుంటే ప్రకృతి వూరుకుంటుందా? 


        ఈ రాక్షసులెవరు
? యముడేమయ్యాడు, యమ భటులేమయ్యారు, యమలోకం ఏమైంది? రావణ భటు లెక్కడ్నుంచి వచ్చారు? ఈ ప్రశ్నలకి, సందేహాలకీ సమాధానాలు కూడా ఇవ్వాలనుకోదు దర్శకురాలు. పురాణాల్లో రావణుడు యమ కుబేర దేవ అసుర లోకాలపై యుద్ధం ప్రకటించి ముల్లోకాల్ని జయిస్తాడు. ఈ యుద్ధానికి ముఖ్య సేనాపతి ప్రహస్త. రావణుడు జయించడం
వల్ల యమలోకంపోయి రావణ లోకం ఏర్పడిందనీ
, అతను మనుషులతో శాంతి ఒప్పందం చేసుకుని ఈ కథ ప్రారంభించాడా? ఏదోవొక స్పష్టత నివ్వాలిగా?

        మనుష్య - రాక్షస ఒప్పందమని కొత్తగా కిల్లర్ ఐడియా చెప్పి ప్రాజెక్టు ఓకే చేయించుకున్నట్టుంది
. ఇలాటి ఒప్పందమే సాధ్యమైతే పరిణామాలెలావుంటాయో వూహించినట్టు లేదు. మంచీ చెడుల్లో రాక్షసులనే చెడు లేకపోతే భూమ్మీద కూడా ఈ ద్వంద్వాలుండవు. ద్వంద్వాలనేవి సృష్టి మూల సూత్రాలు. సృష్టి మూలసూత్రాలకే విరుద్ధంగా ఐడియాలు చేస్తే ఇదుగో ఇలా ఏం కథ చెప్పాలో తెలియక చేతులెత్తేసి నట్టుంటుంది. ప్రేక్షకుల్ని అంతరిక్షంలోకి తీసికెళ్లి తోసేసి నట్టుంటుంది.

సికిందర్ 

 

Tuesday, September 22, 2020

979 : రివ్యూ



రచన -  దర్శకత్వం : అలంకృతా శ్రీవాస్తవ్
తారాగణం : కొంకణా సేన్ శర్మ, భూమీ పడ్నేకర్, అమీర్ బషీర్, విక్రమ్ మాసీ, అమోల్ పరాశర్, నీలిమా అజీమ్ తదితరులు
సంగీతం : మంగేష్ ధడ్కే
, ఛాయాగ్రహణం : జాన్ జాకబ్
నిర్మాతలు : ఏక్తా కపూర్
, శోభా కపూర్
విడుదల : నెట్ ఫ్లిక్స్

***

          హీరో స్వామ్యపు సినిమాల్లో హీరోయిన్ పాత్రలు షోకేసు బొమ్మలుగా మిగిలిపోతున్నప్పుడు, కనీసం దర్శకురాళ్ళయినా ఆ షోకేసు పంజరంలోంచి హీరోయిన్ పాత్రలకి కి స్వేచ్ఛ కల్పించకపోతే, దర్శకురాళ్ళు అనే మాటకి అర్ధం వుండక పోవచ్చు. ఈ విషయం దర్శకురాలు అలంకృతా శ్రీవాస్తవ్ కి బాగా తెలిసినట్టుంది. లిప్ స్టిక్ అండర్ మై బురఖా తీసినప్పుడే హీరో స్వామ్యపు సినిమాల్లో చిన్నా చితకా పాత్రలకి సర్దుకుంటున్న స్త్రీ పాత్రల్ని పోగేసి, ఉన్నతీకరించి ఒక సక్సెస్ సాధించింది. ఇప్పుడు డాలీ, కిట్టీ, ఔర్ వో చమక్తే సీతారే తో తారా స్థాయి కెళ్లింది. అసలు దేశంలో ఆడవాళ్ళు ఏం కోరుకుంటున్నారో సినిమాల్లో బయటపడని కాలక్షేప చిత్రణ లుంటాయి స్త్రీ పాత్రలతో. అదంతా బయటపెట్టింది దర్శకురాలు. కనీసం గర్ల్ ఫ్రెండ్ మనసేమటో తెలియని బాయ్ ఫ్రెండ్స్ హాయిగా జీవించేస్తూంటారు. రెండో వైపు హాయి గురించి సాధారణ సినిమా సంకెళ్లని బద్దలు కొడుతూ దర్శకురాలు ఆలోచించినప్పుడు అది షాకవదు, శరవేగంగా మారిపోతున్న గ్లోబల్ యుగంలో విప్పి చెప్పడానికి అవకాశం చిక్కిన అణగారిన నిజం. ఇప్పుడు కాకపోతే ఇంకెప్పుడూ చెప్పే కళా స్వేచ్ఛ రాదు.

       డాలీ, కిట్టీ, ఔర్ వో చమక్తే సీతారే (డాలీ, కిట్టీ, ఆ మెరిసే నక్షత్రాలు) మగాడికి ఆడది ఇచ్చే రేటింగ్స్. దేని ప్రాతిపదికన ఆమె రేటింగ్స్ ఇస్తుందనేది రొటీన్ ప్రేమ కథల చాక్లెట్ హీరోయిన్ వూహ కందని విషయం. కళ్ళు మాత్రమే వుండే చాక్లెట్ హీరోయిన్ కి పీచు మిఠాయే పరమాన్నంలా కన్పిస్తుంది. ఫైవ్ స్టార్ రేటింగ్ ఇచ్చేస్తుంది. దర్శకురాలు ఈ మైండ్ సెట్ ని సరి చేసింది. భూమీ పడ్నేకర్ రేటింగ్ తెలీక మోసపోతే, కొంకణా సేన్ అనుకున్న రేటింగ్ ఇచ్చేటప్పటికి కోరుకున్నది వుండదు. అయినా రాజీపడక తన మార్గం తను నిర్ణయించుకుంటుంది.  

          రాధ అలియాస్ డాలీ (కొంకణా సేన్ శర్మ) గ్రేటర్ నోయిడాలో భర్తతో
, ఇద్దరు కొడుకులతో వుంటుంది. చిన్న కంపెనీలో సగటు ఉద్యోగం. భర్త అమిత్ (అమీర్ బషీర్) కేదో ఉద్యోగం. గ్రేటర్ నోయిడా అభివృద్ధి పథాన్ని తామూ అందుకోవాలని ఆరాటం. ఇందుకోసం అత్యాధునిక ఆకాశహార్మ్యంలో ఖరీదైన ఫ్లాట్ కి ఇన్ స్టాల్ మెంట్స్ కట్టడం. వుంటున్న ఇరుకు ఫ్లాట్ లో సర్దుకుని జీవించడం. వాయిదాల్లో కొనబోతున్న స్వర్గాన్ని ఎంత పూర్తయిందా వెళ్ళి చూసుకోవడం. కలల్లో తేలిపోవడం. ఇలా సాగిపోతున్న డాలీ జీవితంలోకి కజిన్ కాజల్ ప్రవేశించడంతో ఆమె ఉనికికే
సవాలుగా  మారుతుంది.
       

    కజిన్ కాజల్ (భూమీ పడ్నేకర్) సుందర భవిష్యత్ వెతుక్కుంటూ బీహార్ నుంచి వచ్చేస్తుంది. బీహారు పట్టణపు సగటు అమ్మాయికి గ్రేటర్ నోయిడా వ్యాపార సంస్కృతిలో భాగమవాలని క్వాలిఫికేషన్ లేకపోయినా కలలు. చెప్పుల కంపెనీలో గంతకుతగ్గ బొంత ఉద్యోగంలో పెట్టిస్తుంది డాలీ. ఆ ఉద్యోగంలో చేరి క్రిక్కిరిసిన హాస్టల్లో బెడ్ మీద ఇంత చోటు  సంపాదించుకుంటుంది కాజల్. కానీ పీనాసీ కంపెనీ యజమాని జీతంలో కోతలు పెడితే యూనీఫామ్ వాడి మొహాన కొట్టి వచ్చేస్తుంది. అప్పుడు అసలైన గ్రేటర్ నోయిడా కల్చర్లో నేరుగా అడుగుపెట్టే హైటెక్ ఉద్యోగం సంపాదించుకుంటుంది. అది రోమాన్స్ యాప్ కాల్ సెంటర్. రోమాంటిక్ గా మాట్లాడే అబ్బాయిలతో రోమాంటిక్ గా మాట్లాడి తృప్తిపర్చాలి. అవసరమైతే ఫోన్ సెక్స్ కూడా వుంటుంది. మొదట కంగారుపడ్డా, కాల్ సెంటర్లో మిగతా తనలాంటి ఉద్యోగినుల్ని చూసి అలవాటుపడుతుంది. 


      అప్పుడు లైన్లో కొస్తాడు ప్రదీప్ (విక్రాంత్ మాసీ) అనే కాలర్. కిట్టీగా నిక్ నేమ్ పెట్టుకున్న కాజల్ అతడితో ఇంటరాక్ట్ అవుతూంటుంది. ఇటు డాలీ సొంతమవబోయే స్వర్గం తాలూకు కల్చర్ ని ఇక్కడే కాస్త వొంట బట్టించుకోవాలన్నట్టు వంట పక్కన పడేసి, ఫుడ్ ఆర్డర్ చేస్తుంది యాప్ లో. ఫుడ్ డెలివరీ బాయ్ ఉస్మాన్ అన్సారీ (అమోల్ పరాశర్) కాస్త లేటుగా వచ్చేసి ఆమెని నిరాశపరుస్తాడు. సారీ చెప్పి డెలివరీ ఇచ్చి వెళ్లిపోతూ ఫైవ్ స్టార్ రేటింగ్ ఇమ్మంటాడు. ఆమె రెండున్నర స్టార్ల రేటింగ్ ఇస్తుంది.

        అటు కిట్టీని క్రమంగా ప్రేమలోకి దింపేస్తాడు ప్రదీప్. ఇటు డాలీ క్రమంగా ఉస్మాన్ ని తన వైపు ఆకర్షించుకుంటుంది. అటు కిట్టీ ప్రదీప్ తో పడకెక్కి కన్యాత్వం పోగొట్టుకుంటుంది. అటు డాలీ భర్తతో రెండేళ్లుగా దక్కని సుఖమంతా ఉస్మాన్ తో తీర్చుకుంటుంది. కిట్టీతో కావాల్సింది పొందిన ప్రదీప్ పరారవుతాడు. తన వెనుక భర్త నడుపుతున్న
వ్యవహారం
కూడా తెలుసుకుని తన వ్యవహారం జస్టీఫై అయిందనుకుంటుంది డాలీ. 


          అయితే కిట్టీ తన కంటే ఆర్ధికంగా ఎదుగుతూ ఆధునికంగా మారడం ఈర్ష్య పుట్టిస్తుంది. ఘర్షణ పుట్టిస్తుంది. తను ఫ్లాట్ కి ఇన్ స్టాల్ మెంట్లు కట్టిన డబ్బులో ఆఫీసులో కొట్టేసిందీ వుంది. ఇందుకు శిక్షా అన్నట్టు ఆ బిల్డర్ మోసం చేసి ఉడాయిస్తాడు. ఇప్పుడు కలలు కూలిపోయి
, భర్తతో వుండలేని పరిస్థితుల్లో, ఏం
నిర్ణయం తీసుకుందన్నది మిగతా కథ.


        లిప్ స్టిక్ అండర్ మై బురఖా లో సగటు మధ్యతరగతి యువతులు ఉన్నత తరగతికి రాత్రికి రాత్రి ఎదిగిపోవాలని ఎంచుకునే మార్గాలు వాళ్ళని తిరిగి యధాస్థితికి తీసుకొస్తాయి. ప్రస్తుత  సినిమాలో డాలీ, కిట్టీ ఇద్దరూ ఎకనమిక్స్ ని సెక్స్ తో మిక్స్ చేసి భంగ పడ్డారు. సెక్సూ ఎకనమిక్స్, ప్రేమవ్యవహారాలూ ఆర్ధికాభివృద్ధి ఒక వొరలో ఇమడవని తెలుసుకోకపోతే ఏం జరుగుతుందో బలమైన ప్రతీకలుగా వుంటారిద్దారూ. కిట్టీ కోరుకున్న కెరీర్ నిర్మించుకుంటున్న సమయంలో ఎఫైర్ మొదలెట్టుకోవడం ఆమెకి శాపమైతే, సంసార సుఖం లేని డాలీ, ఆర్ధిక సౌఖ్యాల కోసం ప్రాకులాడ్డం ఆమెకి శాపమైంది. దీంతో ఓటమి పొందిన పాత్రలుగా మిగిలిపోయారా అంటే కాదు, శాపాలకి తలవంచకుండా వరంగా మార్చుకున్నారు. 


        కిట్టీ ఉద్యోగం మానేసిన అదే కంపెనీకి వెళ్ళి
, రోమాన్స్ యాప్ ని ఆడవాళ్ళ కోసం డెవలప్ చేయాలని ఐడియా ఇస్తుంది. కోరికలు మగాళ్లకేనా, ఆడవాళ్ళకుండవా అని గుర్తు చేస్తుంది. దీంతో ఆడవాళ్ళ కోసం రోమాన్స్ యాప్ బ్రహ్మాండంగా ప్రారంభమవుతుంది.      అప్పటికే ఉస్మాన్ సమాధి మీద ఫైవ్ స్టార్ రేటింగ్ ఇచ్చిన డాలీ, భర్తని వదిలేసి ఒక కొడుకుతో వెళ్లిపోతుంది. ఇక్కడ ఒక పాత్ర యోని ప్రస్తావన తీసుకొస్తుంది. యోనితో ముడి పడి ఆడవాళ్ళ మనసేలా వుంటుందో చిత్ర పటంతో వివరిస్తుంది. ఈ వివరిస్తున్న డీజే ప్రోగ్రాంలో కాషాయ బృందం జొరబడి బీభత్సం సృష్టిస్తుంది. 


        ఒక సంధర్భంలో కిట్టీ తో అంటుంది డాలీ - రెండేళ్లుగా నాకు సెక్స్ లేదు. అమిత్ ఏదో నా లోపల కదులుతాడు. నాకేమీ అన్పించదు
, మంట పుడుతుంది. నేను మంచు గడ్డ లాంటి దాన్ని, నాలో సెక్స్ లేదు - అని.  అసలామె నచ్చని వాణ్ణి పెళ్లి చేసుకోవడమే సమస్య. ఇంకో సందర్భంలో తల్లిని అడుగుతుంది - నువ్వు మీ ఆయనతో సెక్స్ సుఖం పొందావా అని. లేదంటుంది, అందుకే లైంగిక స్వేచ్ఛ వెతుక్కున్నా నంటుంది తల్లి.      

        లెక్చర్లివ్వ కుండా సంఘటనలతో సాగుతుంది సినిమా. అంతరార్థంతో కూడిన సంఘటనలు. నెట్ యుగపు ప్రేక్షకులకి నిశ్శబ్ద సైకో థెరఫీ.

 

సికిందర్

 

Friday, September 18, 2020

978 : రివ్యూ


 

రచన - దర్శకత్వం : జొనాథన్ ఎడ్వర్డ్స్
విజయ్ రామ్
, శివశక్తి సచ్దేవ్, శ్రీకాంత్ అయ్యంగార్, నరేష్, అన్నపూర్ణ తదితరులు
సంగీతం : రథన్
, ఛాయాగ్రహణం : రసూల్ ఎల్లోర్
నిర్మాతలు : విఇ కె డి ఎన్ ప్రసాద్
, విజయ్ రామ్
విడుదల : ఆహా

కథ 

        అఖిల (శివశక్తి సచ్దేవ్) కాకినాడలో ఇంజనీరింగ్ పూర్తి చేసి ఐఏఎస్ చదవడానికి హైదరాబాద్ వస్తుంది. అమర్ (విజయ్ అరుణ్) తండ్రి (నరేష్) నడిపే బుక్ షాపులో పనిచేస్తుంటాడు. ఒకరోజు అఖిలని చూసి ప్రేమలో పడతాడు. ఆమెని ఫాలో అవడం మొదలెడతాడు. ఇది గమనించిన ఆమె అయిష్టంగా వుంటుంది. అతను ప్రేమిస్తున్నట్టు చెప్తాడు. తనకి ఈ ప్రేమలంటే ఇష్టం లేదనీ, తండ్రితో తను చేసిన తప్పుని సరిదిద్దుకుని తిరిగి ఆయన ప్రేమని పొందడమే తన ధ్యేయమనీ చెప్పేస్తుంది. ఈ సందర్భంగా తమ తండ్రీ కూతుళ్ల మధ్య ఒకర్ని విడిచి ఒకరుండలేని ప్రేమబంధం గురించి చెప్తుంది. అమర్ అర్ధం జేసుకుని, ఇక వెంటపడనని చెప్పేసి వెళ్ళిపోతాడు. ఆ తర్వాత ఏం జరిగిందన్నది మిగతా కథ.

నటనలు – సాంకేతికాలు

           హిందీ సీరియల్ నటి శివశక్తి సచ్దేవ్ ఈ సినిమాతో తెలుగులో పరిచయమైంది. గ్లామర్, ముఖభావాలూ, నటన అన్నీ బావున్నాయి. పాత్రే బరువైనది. శాడ్ నెస్ ఎక్కువ. కాస్త నవ్వే దృశ్యాలు మూడు నాల్గు వుంటాయేమో. ఈ సినిమా రోమాంటిక్ డ్రామాగా వుంటుంది కాబట్టి అందుకు తగ్గట్టే ఆమె యువ పాత్ర యూత్ అప్పీల్ లేకుండా వుంది. హీరో అరుణ్ విజయ్ కూడా రోమాంటిక్ కామెడీ పాత్ర కాకపోవడంతో ఫన్నీ సీన్స్ ఏమీవుండవు. నటన ఫర్వాలేదు. ఇతడిది కూడా యూత్ అప్పీల్ లేని పాత్ర.

   
హీరోయిన్ తండ్రి పాత్రలో శ్రీకాంత్ అయ్యంగార్ లోని నటుడు చివరి సన్నివేశాల్లో బయటపడతాడు. అయితే ఈ సన్నివేశాలు
, డైలాగులు పాతవే. అప్పటికి ఈ ఓల్డ్ డ్రామాతో ముగింపు చూసే ఓపిక కూడా వుండదు మనకి. నరేష్ ది కథని ప్రభావితం చేయని మామూలు తండ్రి పాత్ర. హీరోయిన్ నానమ్మగా అన్నపూర్ణ చివరికి జోక్యం చేసుకుని హీరోహీరోయిన్లని కలిపే రొటీన్ టెంప్లెట్ పాత్ర.

        ఈ సినిమాలో బావున్నవల్లా రసూల్ ఛాయాగ్రహణం
, రథన్ సంగీతం. చాలాకాలం తర్వాత రసూల్ ఛాయాగ్రహణం ఒక ఆకర్షణగా వుంది. రథన్ సంగీతం లో బ్యాక్ గ్రౌండ్ పాటలే వస్తాయి. ఈ మాంటేజీ సాంగ్స్ కూడా ఎక్కువై పోయినట్టు అనిపిస్తాయి. ట్యూన్స్ మాత్రం యూత్ అప్పీల్ తో వున్నాయి.

కథాకథనాలు 
     తండ్రీ కూతుళ్ల  ప్రేమ బంధమే ప్రాణంగా వుండే కథలు చాలా పాతవి. ఈ చాలా పాత కథకి  చాలా పాత టెంప్లెట్ సీన్లతోనే పని కానిచ్చేశాడు దర్శకుడు. హీరోయిన్ చిన్నప్పట్నుంచీ తండ్రితో కథ నెత్తుకోవడం దగ్గర్నుంచీ , హీరో వెంట బడడం, అతడి ప్రేమని ఆమె తిరస్కరించడం వరకూ చూడ్డానికేమీ వుండదు. ఇంటర్వెల్ వచ్చే గంటవరకూ కథలోకే వెళ్లదు కథనం. తండ్రే ప్రాణమని ఆమె చెప్పడం, అతను అర్ధం జేసుకుని వెళ్లిపోవడం - ఈ ఇంటర్వెల్ కొచ్చిన కాన్ఫ్లిక్ లో కూడా బలం లేదు.

        సెకండాఫ్ లో మళ్ళీ పాత ఫార్ములా సీన్లుహీరోయిన్ జ్వరాన పడితే ఆమెకి తెలియకుండా హీరో సహాయం చేయడం లాంటి సీన్లు వస్తూంటాయి. వెంటపడనని అన్నానే గానీ, ప్రేమించడం లేదని అనలేదుగా అని సమర్ధించుకుంటాడు  ఫ్రెండ్ తో. తనకి తెలియకుండా అతను  చేస్తున్న సహాయాలు తెలుసుకుని ఆమె ప్రేమలో పడుతుంది. ఇక ఈ ప్రేమని ఆమెకి దూరమైన తండ్రి ఎలా ఒప్పుకున్నాడనేదే ముగింపు. 

         మనుషుల మధ్య బంధాలనేవి ఎప్పుడూ వుండేవే. అవి కాలాన్ని బట్టి ఎలా వుంటాయి, తేడాలు కొత్తగా ఎలా వస్తాయీ అన్నవి ఈ కాలపు తండ్రీ కూతుళ్ల మధ్య చూపించి వుంటే అర్ధం పర్ధం వుండేది. పాత కథనే పాతగానే చూపిస్తామంటే నిన్నటి ఫ్యాషన్ ఇవ్వాళ వుండనట్టే, నిన్నటి సినిమా ఇవ్వాళ చూడరు. ఈ కాలపు తండ్రీ కూతుళ్ల ప్రేమల మధ్య ఈ కాలపు ప్రేమించే కుర్రాడొస్తే ఆ ప్రేమలేమవుతాయన్న కొత్త పాయింటు చెప్పకుండా, యువ ప్రేక్షకులు కనెక్ట్ కాలేని పాత చరిత్ర గుర్తు చేస్తే-  గుర్తు పెట్టుకోలేని శ్రమయిపోతుంది సినిమా.

సికిందర్

 

Thursday, September 17, 2020

977 : సందేహాలు - సమాధానాలు


 

        Q : నా పేరు  వి.డి., అసోసియేట్.  థ్రిల్లర్ కథల్లో ప్రధాన పాత్ర తనే అన్ని విషయాలు తెలుసుకొని ప్రేక్షకులకు రివీల్ చేస్తే అది ఆక్టివ్ పాత్ర అన్నారు. అయితే మొన్న వచ్చిన వి సినిమాలో కూడా హీరో పాత్ర ముందు వేరే పాత్ర కూర్చుని జరిగిన కథ అంతా చెపుతుంది. ప్రతిసారి ఇలాంటి కథల్లో ఇదే పొరపాటు జరుగుతోంది. దీన్ని తప్పించుకుని హీరోనే అన్ని విషయాలు చెప్పాల్సిన విధంగా కథను ఎలా రాసుకోవాలి?

           
A :  ముందుగా జానర్ స్పష్టత తెచ్చుకుందాం. వి థ్రిల్లర్ కాదు, సస్పెన్స్ థ్రిల్లర్ కాదు, క్రైమ్ థ్రిల్లర్ జానర్. అంటే ఇన్వెస్టిగేషన్ ఆధారిత కథ. ఒక పెద్ద స్టార్ తో వేలిముద్రలు, డీఎన్ఏ, రక్తపు జాడల వంటివి పోగేసుకుని విశ్లేషించుకునే సోకాల్డ్ ఇన్వెస్టిగేషన్ ఆధారిత కథ ఈ రోజుల్లో వర్కౌటవుతుందా? అవి చిన్న హీరోల పాదరక్షలు. లేదా టీవీ సీరియల్స్ సరుకు. పెద్ద స్టార్స్ కి క్రైమ్ థ్రిల్లర్ జానర్లో యాక్షన్ సబ్ జానర్ కథ అవసరం. క్యాచ్ మీ ఇఫ్యూ కెన్ స్టీవెన్ స్పీల్ బెర్గ్ సినిమాలాగా. ఇందులో క్రిమినల్ గా బిగ్ స్టార్ లియోనార్డో డీ కాప్రియో, ఇతణ్ణి పట్టుకునే ఎఫ్బీఐ అధికారిగా ఇంకో బిగ్ స్టార్ టామ్ హాంక్స్ నటించారు. ఇది పరారీలో వుంటున్న క్రిమినల్ హీరోని క్లూస్ ఆధారంగా పట్టుకునే చిన్న రేంజి కథ కాదు. యాక్షన్ ద్వారా పట్టుకునే బిగ్ యాక్షన్ కథ. అంటే హై కాన్సెప్ట్ క్రైమ్ - యాక్షన్ థ్రిల్లర్. ఈ కథ కూడా క్రిమినల్ ని పట్టుకోవడం గురించిన పొడిపొడి కథ కాదు. బ్యాక్ డ్రాప్ లో విచ్ఛిన్న కుటుంబం, దుర్భర బాల్యం గురించిన బాధాకర కథ. ఇలాటి కథ తీయాలని స్పెర్గ్ బెర్గ్ కల.

        ఎఫ్బీఐ అధికారి కూడా క్లూస్ తో ఇన్వెస్టిగేషన్ చేయడు. స్థూలంగా లీడ్స్ తోనే పట్టుకునే యాక్షన్లో వుంటాడు. అంటే క్రిమినల్ ఫలానా చోట వున్నాడని తెలుసుకుని వెళ్ళి పట్టుకోబోతే ఎత్తుకు పై ఎత్తు వేసి క్రిమినల్ పారిపోతూంటాడు. ఇదీ యాక్షన్ క్రైమ్ థ్రిల్లర్లో వుండే కథనం.

        ఇక
వి లో నాని ఫ్లాష్ బ్యాక్ ఇంకో పాత్ర ద్వారా సుధీర్ బాబు వింటూ కూర్చోవడం జానర్ మర్యాద కాదు, అక్రమంగా చొరబడిన ఫ్యాక్షన్ సినిమాల టెంప్లెట్. ఫ్యాక్షన్ సినిమాల్లో హీరో ఫ్లాష్ బ్యాక్ సెకండాఫ్ లో ఇంకో పాత్ర చెప్పడం మొదలెట్టినట్టు. అట్టు వేస్తే అట్టే వేస్తారు, అట్టులో రొట్టె కలపడం వంట మర్యాద కాదు. అలాటి అట్టు రొట్టె గిరగిరా తిరుగుతూ వెళ్ళి పొయ్యిలోనే పడుతుంది. కాబట్టి దర్యాప్తు అధికారి సాక్షుల ద్వారానో, ఇంటరాగేషన్లోనో విడతలు విడతలుగా సమాచారం రాబట్టు కోవడం ఇన్వెస్టిగేషన్ జానర్ మర్యాదల కథనం. వి ని దర్శకుడి పాయింటాఫ్ వ్యూలో కథగా చెప్తున్నప్పుడు, నాని ఫ్లాష్ బ్యాక్ ని ఒకానొక విషమ ఘట్టంలో నానియే స్వయంగా తల్చుకునే
జ్ఞాపకంగా వుండి వుంటే ప్రథమ పురుషలో బాగా కనెక్ట్ అయ్యేది. అసలు వి ని హైకాన్సెప్ట్ క్రైమ్ - యాక్షన్ థ్రిల్లర్ గా తీసి వుండాలని ఇదివరకే చెప్పుకున్నాం.


          ఇక హీరోనే అన్ని విషయాలు చెప్పాల్సిన విధంగా కథను ఎలా రాసుకోవాలి? - అంటే, ముందు కథలు అడ్డగోలుగా రాసుకునే అలవాటుకి దూరమవాలి. ముందు తట్టిన ఐడియా జానరేమిటో స్పష్టత తెచ్చుకోవాలి. అప్పుడు జానర్ని, ఐడియాలో విషయాన్నీ క్షుణ్ణంగా  రీసెర్చి చేసుకుని పట్టు సంపాదించాలి. అలా ఒక రూపమేర్పడిన ఐడియాని స్ట్రక్చర్లో కుదిరే వరకూ పాట్లు పడాలి. ఇదంతా ఎన్ని రోజులైనా పట్టొచ్చు. అప్పుడా స్ట్రక్చర్లో కుదిరిన ఐడియాని సినాప్సిస్ గా రాసుకోవాలి. ఇదికూడా ఎన్నిరోజులైనా పట్టొచ్చు. ఈ రోజులన్నీ  సినాప్సిస్ తో జీవించాలి. కథ విస్తృతిని, లోతుపాతుల్నీ, పాత్రల స్వరూప స్వభావాల్నీ బాగా అర్ధం జేసుకోవాలి. కథలో ఫీల్ కథతో రాదు. పాత్రలతో వస్తుంది. సినిమా బావుందని ప్రేక్షకులు అన్నారంటే పాత్రల్ని ఫీలవడం వల్ల అంటారు. కాబట్టి ఆ పాత్రల్ని బాగా ఫీలయ్యి రాసుకోవాలి. అప్పుడు మాత్రమే లైనార్డర్ లోకి వెళ్ళాలి. అంతే గానీ ఏదో అనేసుకుని, దారీ తెన్నూ తెలియకుండా లైనార్డర్ వేసెయ్యబోతే వచ్చేది కథ కాదు, కన్నీటి గాథ. 

        ఇక క్రైమ్ ఇన్వెస్టిగేషన్ రాయడం గురించి. చిన్న హీరోలకైనా ఇవి రాయకపోవడం మంచిది. క్రైమ్ ఇన్వెస్టిగేషన్ తీయడానికి ఇప్పుడెవరికీ అంత పరిజ్ఞానం లేదు. పైన చెప్పిన యాక్షన్ క్రైమ్ తీసుకుంటే సరిపోతుంది. ప్రేక్షకులు కూడా యాక్షన్ లో వుండే క్రైమ్ చూసేందుకు ఇష్టపడతారుగానీ
, తమ మేధస్సుకి ఎవరో పెట్టే అపరిపక్వ పరీక్షలకి బలి పశువులు కావాలనుకోరు.
  
Q : రెండవ ప్రశ్న. ప్రేమ కథల్లో రొమాంటిక్ కామెడీ, రొమాంటిక్ డ్రామా, ట్రియాంగిల్ లవ్ స్టోరీ లకు స్ట్రక్చర్ ఎలా వుంటుంది. వాటికి ప్లాట్ పాయింట్స్ ఏంటి? పాత్రలు ఆక్టివ్ లేక పాసివ్ పాత్రలుగా ఎలా వుంటాయి?? క్యారెక్టర్ ఆర్క్ ఎలా వుంటుంది అన్న విషయాల మీద పూర్తి వివరాలు చెప్పగలరు.
A :  పూర్తి వివరాలు చాలాసార్లు ఆర్టికల్స్ రూపంలో బ్లాగులో ఇచ్చాం.

సికిందర్