1427 :రివ్యూ!

 

1426 : డైలాగ్ రైటింగ్ టిప్స్

 

 

     ఇవి అప్పుడప్పుడూ రాసుకుంటూ  పోయిన  డైలాగ్ రైటింగ్  టిప్స్. డేటా బ్యాంక్ లో వుంటే తీసి అందిస్తున్నాం. పని కొస్తాయనుకంటే ప్రయత్నించవచ్చు.

సినిమాలో మంచి డైలాగులు ఎలా రాయాలి?
మంచి సినిమా డైలాగులు అంటే కేవలం తెలివైన మాటలు కాదు. అవి పాత్ర స్వభావాన్ని చూపాలి, కథని ముందుకు నడపాలి, నటులకి  భావోద్వేగాల్ని వ్యక్తపర్చే అవకాశమివ్వాలి.

1. ప్రతి పాత్రకూ ప్రత్యేకమైన మాటతీరు వుండాలి
పాత్ర పేరు తీసివేసినా, ఎవరు మాట్లాడుతున్నారో ప్రేక్షకులు గుర్తించగలగాలి.

ఉదాహరణ:
డిటెక్టివ్: ‘మనుషులు అబద్ధం చెబుతారు. కానీ సాక్ష్యాలు కాదు’
యువకుడు: ‘అలా కాదు. సాక్ష్యాల్ని కూడా సృష్టించవచ్చు’

2. ప్రతి పాత్రకూ ఒక లక్ష్యం వుండాలి.
ప్రతి సన్నివేశంలో పాత్ర ఏదో ఒకటి సాధించడానికి ప్రయత్నించాలి.

బలహీన డైలాగ్:  ‘ఎలా వున్నావు?’
‘బాగున్నాను’

మెరుగైన డైలాగ్ :
‘వాళ్ళకి  చెప్పేశావా?”
'చెప్పానని ఎందుకు అనుకుంటున్నావు?’

‘ఎందుకంటే నువ్వు రహస్యాన్ని దాచలేవు’

3. మాటల్లో అంతర్లీన భావం (Subtext) వుండాలి
మనుషులు ఎప్పుడూ మనసులో వున్న దాన్ని నేరుగా చెప్పరు.

ఉదాహరణ:
‘భోజనం చల్లారిపోయింది’
‘నిన్ను నా కోసం ఎదురుచూడమని నేను చెప్పలేదు’
ఇక్కడ అసలు విషయం భోజనం కాదు; వాళ్ళ  సంబంధంలో వున్న సమస్య.

4. డైలాగ్ చిన్నగా, ప్రభావవంతంగా వుండాలి

బలహీనమైనది:
‘వర్షం పడకముందే బయలుదేరితే బాగుంటుందని అనుకుంటున్నాను’

మెరుగైనది:
ఇప్పుడే బయలుదేరుదాం... లేకపోతే ఈత కొట్టాల్సి వస్తుంది!

5. సంఘర్షణ (కాన్ఫ్లిక్ట్)  వుండాలి
స్నేహితుల మధ్య కూడా అభిప్రాయ భేదాలు వుండొచ్చు.

ఉదాహరణ:
‘పోలీసులకి  ఫోన్ చేద్దాం’
‘శవం గురించి ఏమంటాం?”
‘మరి ఏం చేద్దాం?’
‘పాతిపెడదాం’

6. పాత్ర స్వభావం మాటల్లో కనిపించాలి

ఆత్మవిశ్వాసం వున్న వ్యక్తి:
‘పక్కకు జరుగు’

ఆత్మవిశ్వాసం లేని వ్యక్తి :
‘క్షమించండి... కొంచెం పక్కకు జరగగలరా?’

7. ప్రేక్షకులకి తెలిసిన విషయాన్ని మళ్ళీ చెప్పకూడదు

బలహీనమైనది:
‘మనం ముప్పై ఏళ్ళుగా అన్నదమ్ములం’

మెరుగైనది:
'చిన్నప్పటి నుంచీ  నా బొమ్మలన్నీ నువ్వే దొబ్బే సే వాడివి’

8. మౌనం కూడా ఒక డైలాగే

ఉదాహరణ:
ఆమె ‘నన్ను ఇంకా ప్రేమిస్తున్నావా?’
అతను నిశ్శబ్దంగా తల తిప్పుకున్నాడు.
ఆమెకి అర్ధమైంది.

9. డైలాగుల్ని గట్టిగా చదవాలి
రాసినప్పుడు బాగానే అనిపించిన డైలాగులు, మాట్లాడితే సహజంగా వినిపించకపోవచ్చు. కాబట్టి వాటిని గట్టిగా చదివి పరీక్షించాలి.

10. ప్రతి సన్నివేశానికీ  ఒక ఉద్దేశం వుండాలి

రాయడానికి ముందు ఈ ప్రశ్నలు వేసుకోవాలి:
ఈ పాత్రకి ఏం కావాలి? ప్రారంభంలో ఎవరి చేతిలో కమాండ్ వుంది? చివరికి ఎవరి చేతిలో వుంటుంది? ఈ సంభాషణ వల్ల ఏం మారింది? ఏమీ మారకపోతే, ఆ సన్నివేశం అవసరం లేకపోవచ్చు.

ఉదాహరణ :
బలహీనమైనది:
‘నువ్వు నిన్న నాకు అబద్ధం చెప్పావు. ఇక నేను నిన్ను నమ్మలేను’

 మెరుగైనది:
‘ఎప్పట్నుంచీ?’
‘ఏమిటి?’
‘నువ్వు అబద్ధాలు చెప్పడం’
‘చాలా కాలంగా’
'బైటి కెళ్ళు’

ఈ డైలాగు చిన్నదిగా, భావోద్వేగంతో నిండి వుంది. ప్రేక్షకులు  కూడా మిగతా విషయాల్ని వూహించుకునే అవకాశం వుంటుంది.

పాత్రలు రెండూ బయటికీ  చూస్తే ఒక చిన్న విషయంపై వాదిస్తున్నట్టు కనిపించాలి, కానీ వాటి అసలు గొడవ పూర్తిగా వేరే విషయంపై  వుండాలి. దీని వల్ల డైలాగుల్లో అంతర్లీన భావం (Subtext) సహజంగా వస్తుంది.

(మరికొన్ని మరోసారి)

-సికిందర్

 

 

1425 : స్క్రీన్ ప్లే సంగతులు

 

  ‘అబ్సెషన్’ గత ఆర్టికల్ (రివ్యూ) లో కథ తెలుసుకున్నాం. గంటా 45 నిమిషాల సేపు సాగే ఈ కథ స్క్రీన్ ప్లేగా ఎలాగెలా విస్తరించిందో ఇప్పుడు సంక్షిప్తంగా తెలుసుకుందాం. నిర్మాణ పరంగా చూస్తే, ఇది క్లాసిక్ ‘ది మంకీస్ పా’ తరహా కథని ఆధునిక మానసిక భయానక రూపంలో మళ్ళీ చెప్పిన సినిమా కథగా భావించ వచ్చు. ఇప్పుడు ఇదే నిర్మాణాన్ని మరింత స్క్రీన్ ప్లే విశ్లేషణ శైలిలో పరిశీలిస్తే, ఈ కథ ఒక సాధారణ ప్రేమ కథ కాదు. ఇది ‘ప్రేమని కోరుకోవడం → దాన్ని బలవంతంగా పొందడం → దాని దుష్పరిణామాలు అనుభవించడమూ’  అనే నాటకీయ నిర్మాణాన్ని అనుసరించే మానసిక భయానక (సైకలాజికల్ హార్రర్) కథగా తెలుస్తుంది. డైలాగులు సహా ఈ స్క్రీన్ ప్లేని  genius.com నుంచి డౌన్ లోడ్ చేసుకుని స్టడీ చేయవచ్చు.

ఈ స్క్రీన్ ప్లేని దర్శకుడు కర్రీ బార్కర్ కాఫీ షాప్ లో పని చేస్తూ రాశాడు. జంప్ స్కేర్స్‌పై ఆధారపడకుండా, పాత్రలకే ప్రాధాన్యమినిస్తూ, కలవరపరిచే శైలిని అనుసరించడం వల్ల అందరి దృష్టినీ ఆకర్షించిందీ కథ.  అయితే స్క్రిప్ట్‌ని తిరిగ రాసి, హీరోని మరింత వీరోచిత పాత్రగా మార్చమని నిర్మాతలు ఇచ్చిన 2 మిలియన్ డాలర్ల ఆఫర్‌ని (దాదాపు  19 కోట్ల రూపాయలు) కూడా అతను తిరస్కరించాడు. ఆ పాత్ర రొటీన్ ఫార్ములా పాత్రగా, వీరోచితంగా సరైన నిర్ణయాలు తీసుకుంటే కథనం బోరుగా వుంటుందని నమ్మిన బార్కర్, హీరోని లోపాలతోనే వుంచాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఇక్కడ మన దగ్గర కూడా నెలల తరబడీ స్క్రిప్టులు పట్టుకుని ప్రయత్నాలు చేస్తున్న ఫస్ట్ టైం డైరెక్టర్లు ఒకటే చెప్తూంటారు- నిర్మాతలు కథని మార్చమంటున్నారని. చూసి చూసి - ఇలా ఇంకెంత కాలం స్ట్రగుల్ చేస్తూంటారు, వాళ్ళకి ఎలా కావాలంటే అలా మార్చేసి ముందు డైరెక్టర్లు ఐపోండి, తర్వాత చూసుకోవచ్చు -అనాల్సి వస్తోంది. ఒక చోట ఒకరు కాదు ఇద్దరు కాదు, వరసగా ఆరుగురు వింటూ పోవడం  మొదలెట్టారు. ఒకొక్కరు ఆ కథని ఒక్కోలా మార్చేస్తూంటే, ఎలా ఎంతమంది మార్చినా అలా అన్నిటికీ తలూపి ముందు పని కానిచ్చుకోమని చెప్పాల్సి వచ్చింది. అందరూ 19 కోట్లు రిజెక్టు చేసే కర్రీ బార్కర్ లు కాలేరుగా?

    బార్కర్ స్క్రిప్ట్ తొలి డ్రాఫ్ట్ లో హీరో ఉద్దేశాలు మరింత స్పష్టంగా, దురుద్దేశపూరితంగా వుండేవి. అయితే అందులో నైతికకి సంబంధించి, ప్రేమలో సమ్మతికి సంబంధించీ ఆలోచనల్ని మరింత సున్నితంగా మార్చడానికి స్క్రీన్‌ప్లేలో మార్పులు చేశాడు.  చివరికి ఇది ప్రేక్షకులకి మానసికంగా మరింత సంక్లిష్ట వీక్షణాను అనుభవాన్ని మిగిల్చినట్టయ్యింది.

‘అబ్సెషన్’ (2026) – స్క్రీన్‌ప్లే నిర్మాణం

1. జానర్ : మానసిక భయానకం (సైకలాజికల్ హార్రర్) / అతీంద్రియ భయానకం (సూపర్ నేచురల్ హార్రర్) / డార్క్ రోమాన్స్.

2. కాన్సెప్ట్ : బలవంతంగా పొందే ప్రేమ నిజమైన ప్రేమ కాదని, సమ్మతి లేకుండా పుట్టిన కోరిక చివరికి భయానకంగా మారుతుందనీ చెప్పే కథ.

3. స్ట్రక్చర్ - బిగినింగ్ : హీరో బేర్‌ ఒక వొంటరిగా జీవించే, భావోద్వేగ పరంగా బలహీన యువకుడుగా పరిచయమవుతాడు. అతను ఒక మ్యూజిక్ స్టోర్ లో పని చేస్తూంటాడు. అక్కడే చిన్ననాటి ఫ్రెండ్ నిక్కీ పనిచేస్తూంటుంది. ఆమెని  రహస్యంగా ప్రేమిస్తుంటాడు. అతడికో లోపం వుంటుంది. అదే మిటంటే, తను ప్రేమిస్తున్నా నని ఆమెకి చెప్పే ధైర్యం లేక, ఆ ప్రేమని ఇతర మార్గాల్లో గుప్పిట పట్టాలనుకుంటాడు. అతడి పిరికి మనస్తత్వం ఈ పాత్రల పరిచయ దశలో ఎస్టాబ్లిష్ అవుతుంది.

3/a -కాన్ఫ్లిక్ట్ కి దారి తీసే పరిస్థితుల కల్పన : నిక్కీని బహుమతితో ఆకట్టుకుందామని స్టోర్ కి వెళ్తే, అక్కడ  బేర్ ని ‘వన్ విష్ విల్లో’ అనే వస్తువు ఆకర్షిస్తుంది. దాంతో ఏదైనా కోరిక కోరి విరగగొడితే ఆ కోరిక నెరవేరుతుందని తెలిసి, దాన్నికొనుక్కుంటాడు.

3/b - డ్రమెటిక్ క్వశ్చన్ ఏర్పాటు : ఇప్పుడు బేర్ ఈ విల్లోని ప్రయోగించి నిక్కీ ప్రేమని పొందగలడా? పొందితే ఏమవుతుంది?

3/c -కాన్ఫ్లిక్ట్ కి లీడ్ : బేర్ అంతర్మథనానికి లోనవుతాడు: తాను ధైర్యం తెచ్చుకుని తన ప్రేమని వ్యక్తపర్చాలా, లేక విల్లోని ప్రయోగించాలా? ఈ సందిగ్ధం అతడ్ని మరింత ఒంటరితనం లోకి, నిరాశలోకీ దిగ లాగుతుంది.

4. ప్లాట్ పాయింట్-1, కాన్ఫ్లిక్ట్ ఏర్పాటు : ఇక బేర్ ఆ విల్లో నుపయోగించి ఇలా కోరుకుంటాడు: ‘ప్రపంచంలో ఎవరికన్నా ఎక్కువగా నిక్కీ నన్ను ప్రేమించాలి’ అని. కోరుకుని విల్లోని విరిచేస్తాడు. కోరిక నిజమైపోతుంది. నిక్కీ వెంటనే వచ్చేసి అతడింట్లో మకాం పెట్టేస్తుంది.

5. మిడిల్- 1, సంఘర్షణ ప్రారంభం : నిక్కీ ఒక్కసారిగా బేర్‌పై అపార ప్రేమని చూపడం ప్రారంభిస్తుంది. బేర్ తన కలలన్నీ నిజమైనట్టు సంతోషిస్తాడు. ప్రేమాభిమానాలు, శారీరక సంబంధం, భావోద్వేగ ఐక్యత ఎస్టాబ్లిష్ ఐపోతాయి. బేర్ కి లాగే ప్రేక్షకులు కూడా ఇక బేర్ విజయం సాధించినట్టే భావిస్తారు. ఈ క్షణం వరకూ బేర్ కోరుకున్నది దక్కింది.

        
అప్పుడు ఇవే అతడికి వ్యతిరేకంగా పనిచేయడం మొదలెడతాయి. ఈ అసౌకర్యాన్ని క్రమంగా పెంచడం ప్రారంభిస్తాడు దర్శకుడు. నిక్కీ బేర్‌ని  ఒంటరిగా వుండనివ్వదు. ఆమె అతిగా అతడ్ని సొంతం చేసుకోవాలని విజృంభిస్తుంది. ఆమె వ్యక్తిత్వంలో మార్పులు కనిపిస్తాయి. ప్రవర్తన ఉన్మాదంగా, హింసాత్మకంగా మారిపోతుంది. ఇవన్నీ కథని రోమాంటిక్ ఫాంటసీ నుంచి సర్వైవల్ హార్రర్ వైపు మళ్ళిస్తాయి.

6. పించ్ పాయింట్ -1 : ఇంటర్వెల్ కి ప్రేరేపించే ఈ మలుపులో, బేర్ ఫ్రెండ్ ఐయాన్ బేర్ వ్యవహారం చూసి, చిన్నప్పట్నుంచీ నిక్కీ బేర్ ని సోదరుడిగా భావించేదని వెల్లడించేసరికి, బేర్ అయోమయంలో పడిపోతాడు. ఇంటర్వెల్ కి దారితీసి ఈ మలుపు బేర్ ది ఫాల్స్ విక్టరీ అని తేల్చేస్తుంది.

7. మిడ్‌పాయింట్ (ఇంటర్వెల్) : 'వన్ విష్ విల్లో' కస్టమర్ సపోర్ట్‌కి  ఫోన్ చేసి, విల్లోతో తను కోరిన కోరిక మార్చుకుంటానంటాడు  బేర్. అలా కుదరదని, అతను చనిపోయినప్పుడు మాత్రమే ఆ కోరిక ఎక్స్ పైర్ అవుతుందనీ సమాధానం వచ్చేశ్రైకి షాక్ తింటాడు. ఇప్పుడు నిక్కీని విల్లో ప్రభావం నుంచి ఎలా బయటపడెయ్యాలి? తన కోరిక కారణంగా నిజమైన నిక్కీని కోల్పోయానని  తీవ్ర అపరాధభావానికి లోనవుతాడు.

    8. మిడిల్ -2, సంఘర్షణ తీవ్రత పెరగడం : ఇప్పుడు  రెండో భాగంలో కథ పూర్తిగా హారర్ మోడ్‌లోకి వెళుతుంది. ప్రతికూల శక్తులు దగ్గరవుతాయి. ఇక్కడ ప్రతినాయకత్వం రెండు రూపాల్లో కనిపిస్తుంది: బేర్‌పై మోజు పెంచుకున్న నిక్కీ, బేర్ తీసుకున్న స్వార్థపూరిత నిర్ణయం.

        సమస్యలు మరింత తీవ్రమవుతాయి: నిక్కీ బేర్‌ని వెంటాడుతూంటుంది. బేర్ స్నేహితులు కూడా ప్రమాదంలో పడతారు. హార్రర్ సంఘటనలు తీవ్రతరమవుతాయి. బేర్ నిక్కీని దూరం పెట్టేందుకు ప్రయత్నిస్తాడు. నిక్కీ మరింత అగ్రహిస్తుంది. స్నేహితులు ప్రమాదంలో పడడం, హింస పెరగడం, బేర్ అపరాధ భావం తీవ్రం కావడం వంటి అంశాలు కథనంలో నాటకీయ ఉద్వేగాన్ని పెంచుతాయి. టెర్రర్ మానసిక స్థాయిని దాటి, శారీరక హింసగా మారుతుంది.

9. పించ్ పాయింట్ -2 : ప్లాట్ పాయింట్ -2 కి దారితీసే ఈ మలుపులో, ఒక పార్టీలో సారా బేర్ ని ప్రేమిస్తున్నట్టు వెల్లడి కావడంతో నిక్కీ ఎలర్ట్ అవుతుంది.

10. ప్లాట్ పాయింట్ -2 : మిడిల్ -2 ని ముగింపుకి తెచ్చే ఈ మలుపులో- నిక్కీ సారాని చంపేస్తుంది. బేర్ బెంబేలెత్తి పోతాడు. ఈ రాక్షసిని సృష్టించింది తనే, తన కోరిక అసలైన నిక్కీని నాశనం చేసింది... అనుకుంటూ బేర్ తనలోని అపరాధ భావంతో పోరాడతాడు. ఇప్పుడతను ప్రేమని బలవంతంగా సృష్టించలేమనీ, తన కోరిక స్వార్థపూరితమైందనీ తెలుసుకుంటాడు. ఇక విల్లో పెట్టిన ఈ శాపాన్ని ముగించే ఏకైక మార్గాన్ని కనుగొంటాడు.

11. ఎండ్ - పరిష్కారం : క్లయిమాక్స్ కి దారి తీసే, సమస్యకి పరిష్కారమార్గాన్ని కనుగొనే ఈ మలుపులో- బేర్ తన తప్పుని  సరిదిద్దడానికి పూనుకుంటాడు. ఈ క్లయిమాక్స్‌లో జరిగే సంఘర్షణ కేవలం బేర్- నిక్కీల మధ్య సంఘర్షణ కాదు. ప్రేమకీ పొసెషన్ కీ; స్వేచ్ఛకీ, నియంత్రణకీ; సహజ భావోద్వేగాలకీ, కృత్రిమ కోరికకూ మధ్య జరిగే తాత్విక సంఘర్షణగా లోతుగా చూడాల్సి వుంటుంది.

    ఈ పోరాటంలో ఇక బేర్ తనకి అత్యంత ప్రియమైన దానిని త్యాగం చేయాల్సి వస్తుంది. భావోద్వేగాలు, భయోత్పాతం ఒకే సమయంలో పరాకాష్టకి  చేరుకుంటాయి. తన కోరిక వల్ల ఏర్పడిన పరిణామాల్ని తిరిగి సరిచేయడానికి బేర్ చేసే ప్రయత్నం తో, ఈ కథ చివరికి ఒక విషాద హెచ్చరిక కథగా ముగుస్తుంది.

స్క్రీన్‌ప్లే బీట్ మ్యాప్ : బిగినింగ్ : హీరో బేర్ వ్యక్తిత్వంలో లోపాన్ని స్థాపించడం, కాన్ఫ్లిక్ట్ కి దారి తీసే పరిస్థితుల కల్పన- కథలోకి మాయా వస్తువు విల్లో ప్రవేశం; ప్లాట్ పాయింట్ -1, కాన్ఫ్లిక్ట్ ఏర్పాటు : విల్లోతో నిక్కీని వశపర్చుకునే బేర్ కోరిక నెరవేరడం; మిడిల్ -1, నిక్కీతో సంఘర్షణ ప్రారంభం- ఫాంటసికల్ ప్రేమ హార్రర్ ; పించ్ పాయింట్ -1, నిక్కీ తనని సోదరుడుగా భావించేదని బేర్ కి తెలియడం; మిడ్ పాయింట్ : బేర్  ల్లోతో కోరికని రివర్స్ చేసే ప్రయత్నం విఫలమై, అతి పెద్ద సంక్షోభంలో పడడం; మిడిల్ 2 : నిక్కీతో సంఘర్షణ తీవ్ర రూపం దాల్చడం, ఆమె దుష్ట శక్తిగా మారడం;  పించ్ పాయింట్ -2, బేర్ ని సారా ప్రేమిస్తున్నట్టు నిక్కీకి తెలియడం; ప్లాట్ పాయింట్ 2- సారాని నిక్కీ చంపేయడం, బేర్  విల్లో పెట్టిన శాపాన్ని నిర్వీర్యం చేసే మార్గం తెలుసుకోవడం; ఎండ్ : తను సృష్టించిన దుష్ట శక్తి నుంచి నిక్కీకి విముక్తి కల్గిస్తూ బేర్ పెద్ద నిర్ణయం తీసుకోవడం.

ఇలా కథనం సాంతం కార్యకారణ సంబంధంతో, ఇలాటి కథల్లో అంచెలంచెలుగా సాగే, పెరిగే సైకలాజికల్ జర్నీని సమగ్రంగా చిత్రించిన త్రీ యాక్ట్స్  స్క్రీన్ ప్లే స్ట్రక్చర్ ఇది.

-సికిందర్

1424 : రివ్యూ!

రచన- కూర్పు- దర్శకత్వం : కర్రీ బార్కర్

తారాగణం : మైఖేల్ జాన్స్టన్, నవరెట్, కూపర్ టోమ్లిన్సన్, మేగన్ లా లెస్, ఆండీ రిక్టర్

సంగీతం : రాక్ బర్వెల్, ఛాయాగ్రహణం : టేలర్ క్లెమన్స్

బ్యానర్స్ : బ్లమ్‌హౌస్ ప్రొడక్షన్స్, క్యాప్‌స్టోన్ స్టూడియోస్, టీ షాప్ ప్రొడక్షన్స్, అండర్ ది షెల్ నిర్మాతలు : జేమ్స్ హారిస్, హేలీ నికోల్ జాన్సన్, క్రిస్టియన్ మెర్క్యురీ, రోమన్ వియరిస్

విడుదల : మే 15, 2026 (యునైటెడ్ స్టేట్స్)

***

ఆ కోతి పంజా వరాలిస్తుందనీ, కోరిన మూడు కోరికల్ని తీరుస్తుందనీ నమ్మకం. దాన్ని మిస్టర్ వైట్ తన స్నేహితుడి దగ్గర్నుంచి తీసుకున్నాడు. ఆ స్నేహితుడు దాన్ని ఉపయోగించవద్దని  గట్టిగా హెచ్చరించాడు. ఆ హెచ్చరికని  పట్టించుకోకుండా మిస్టర్ వైట్ డబ్బు కోసం కోరిక కోరాడు. మర్నాడు అతడి కొడుకు హెర్బర్ట్ ఫ్యాక్టరీ ప్రమాదంలో చనిపోయాడు. దానికి పరిహారంగా వచ్చిన మొత్తం, తాను కోరుకున్న డబ్బుతో సమానంగా వుంది! తీవ్ర దుఃఖంతో కుంగిపోయిన అతడి భార్య మిసెస్ వైట్, కొడుకుని బ్రతికించడానికి రెండవ కోరికని కోరమని మిస్టర్ వైట్ ని బలవంతం చేసింది. మిస్టర్ వైట్ అలాగే రెండవ కోరికని కోరాడు. అప్పుడు అర్ధరాత్రి ఎవరో తలుపు కొడుతున్నట్టు భయానకంగా చప్పుడైంది. అది విని తమ కొడుకు ఛిద్రమైన శవమేమోనని  భయపడిన  మిస్టర్ వైట్, వెంటనే ఆ శబ్దాన్ని ఆపెయ్యడానికి  చివరి కోరిక కోరాడు. నిశ్శబ్దమైపోయింది. అనుమానంగా మిసెస్ వైట్ వెళ్ళి తలుపుతీసి చూస్తే...అప్పుడేం జరిగింది?

తెలీదు. సస్పెన్స్ తో ఆపేశాడు ఈ కథ రాసిన డబ్ల్యూ. డబ్ల్యూ. జాకబ్స్ అనే రచయిత. ‘ది మంకీస్ పా’ 1902 లో రాసిన ఒక ప్రసిద్ధ అతీంద్రియ హార్రర్ కథ. ఈ క్లాసిక్ హార్రర్ కథలో శాపవశాత్తూ ఒక కోతి పంజాకి అతీంద్రియ శక్తులు అబ్బి మనుషుల్ని ఆకర్షిస్తుంది, కోరికలు తీర్చమని అడిగితే, విధి నిర్ణయంలో జోక్యం చేసుకున్నందుకు ఆ కోరికలకి భారీ మూల్యం చెల్లించుకునేలా చేస్తుంది ఆ వానర పంజా.

నాటి నుంచీ ఈ కథ ఎన్నో నాటకాలు, సినిమాలు, టీవీ సీరీస్‌లు, ఒపెరాలు, కామిక్స్‌ సహా ఇతర మాధ్యమాల్లో 27 సార్లు రిపీటయింది. అలా 1991 నాటి ‘ట్రీహౌస్ ఆఫ్ హార్రర్ I2’ అనే ఎపిసోడ్ ని అనుకోకుండా చూశాడు ‘అబ్సెషన్’ దర్శకుడు 26 ఏళ్ళ కర్రీ బార్కర్. అందులో హీరో కోతి పంజాతో సంభాషించడాన్ని చూసి, తన ‘అబ్సెషన్’ కథకి దీన్ని వాడుకోవాలని నిర్ణయించాడు. అప్పుడు ఈ కథ ఎలా తయారయిందో చూద్దాం.

1. ప్రమాదంలో ప్రేమ పిచ్చి! 

    బేర్ (మైఖేల్ జాన్స్టన్) ఒక మ్యూజిక్ షాపులో పని చేస్తూంటాడు. నిక్కీ (నవరెట్) అక్కడే పని చేస్తూంటుంది. వీళ్ళిద్దరి ఫ్రెండ్స్ ఐయాన్ (కూపర్ టోమ్లిన్సన్), సారా (మెగాన్ లా లెస్) కూడా అక్కడే పని చేస్తూంటారు. బేర్ నిక్కీని మూగగా ప్రేమిస్తూంటాడు. తన ప్రేమని అమెకెలా చెప్పాలో తెలీదు. చెప్పే ధైర్యం కూడా లేదు. మనసంతా ఆమె మీదే పెట్టుకుని నిరాశగా గడుపుతూంటాడు. ఒకరోజు ఇంటికి తిరిగి వచ్చేసరికి, ప్రమాదవశాత్తూ పెంపుడు పిల్లి శాండీ ఆక్సికోడోన్ తాగి చనిపోయి వుంటుంది.

ఇంకో రోజు బేర్ ఒక ఆలోచన చేసి, నిక్కీని ఆకట్టుకోవడం కోసం బహుమతి కొనడానికి ఒక షాపు కెళ్తాడు. అక్కడ వింతగా అన్పించిన ‘వన్ విష్ విల్లో’ అనే ఒక బొమ్మని కొంటాడు. దాన్ని విరగగొడితే అది కోరిన కోరిక తీరుస్తుందని సేల్స్ గర్ల్ చెబుతుంది. ఇక బేర్ ప్రపంచంలో ఎవరికన్నా ఎక్కువగా నిక్కీ తనని ప్రేమించాలని కోరుకుని దాన్ని విరగ్గొడతాడు. వెంటనే నిక్కీ వచ్చి, బేర్ ఇంట్లో పడుకోవడానికి అనుమతి కోరుతుంది. బేర్ కి ఆశ్చర్యం, ఆనందం రెండూ కలుగుతాయి బొమ్మ తన కోరిక నెరవేర్చిందని!


అలా బేర్ ఇంట్లో మకాం పెట్టిన నిక్కీలో వేగంగా భయపెట్టే మార్పులొస్తాయి. ఆమె తనని ప్రేమించేట్టు ఒక ప్రయోగం చేశాడు. ప్రేమించడం కాదు, ఆ ప్రేమ అదుపు తప్పి పిచ్చి ప్రేమగా మారిపోయి, దుష్టశక్తి అవహించినట్టు నిక్కీ అతడ్నివదిలిపెట్టకుండా భయపెట్టడంతో, ఏం చెయ్యాలో దిక్కుతోచని స్థితిలో పడిపోతాడు. బేర్ ప్రేమ కోసం బేర్ ని ప్రేమిస్తున్న సారానే దారుణంగా చంపేస్తుంది నిక్కీ. పరిస్థితి అదుపుతప్పి పోవడంతో, ఇప్పుడు వ‌న్ విష్ విల్లో బారి నుంచి నిక్కీని బేర్ కాపాడేడా? అసలు నిజంగానే బేర్‌ ని నిక్కీ ప్రేమిస్తోందా? తన తప్పిదం వల్ల ప్రాణాల మీదికొచ్చిన  నిక్కీ ని కాపాడేందుకు బేర్ ఏం చేశాడు? ఇదీ మిగతా కథ.

2. ఎలావుంది కథ?

    ప్రేమంటే అదొక మత్తు అనీ, పిచ్చి అనీ, ఒకరిని ఎంత బలంగా కోరుకుంటే అంత బలంగా  సొంతమవుతారనీ వివిధ మాధ్యమాలు నూరిపోస్తున్నాయి.  ప్రేమ కోసం స్ట్రగుల్ చేసే హీరోకే హీరోయిన్ దక్కుతుందనీ చిత్రీకరణలుంటాయి. అమ్మాయి ఇష్టాయిష్టాలతో నిమిత్తం లేకుండా టార్చర్ పెట్టయినా సరే సొంతం చేసుకోవాలన్న మగ ప్రవృత్తి ఎప్పుడూ పని చేస్తూంటుంది. దీనికే ఓటు పడుతూ వుంటుంది. ఇంకో పక్క వశీకరణ మంత్రాలనేవి వున్నాయి.

అలాటి వశీకరణ మంత్రమే ‘వన్ విష్ విల్లో’ రూపంలో ఈ కథలో హీరోకి దొరికిన బొమ్మ. దాంతో హీరోయిన్ లో తన మీద అమర ప్రేమని రగిలించి సొంతం చేసుకుందామనుకుంటే రివర్స్ అయింది. లేకపోతే ప్రేమ కోసం అమ్మాయిని టార్చర్ పెడితే ఆమెకెలా వుంటుందో తెలియాలి కదా? ఆ అనుభవాన్నే ఫుల్ హారిఫిక్ డోసుతో కలిపి ఆమె సరఫరా చేసింది. చచ్చినట్టూ అనుభవించి చూశాడు. గుణశేఖర్ తీసిన ‘యూఫోరియా’ లో గ్యాంగ్ రెప్ చేస్తే ఆ బాధితురాలి పరిస్థితి ఎలా వుంటుందో, పోలీసులు ఆ గ్యాంగ్ రేపిస్టులకే బిర్యానీలు నోట్లో కుక్కి కుక్కి తినిపించి అనుభవంలోకి తెచ్చినట్టు.

మగవాడి వ్యామోహాన్ని సమాజం ఎంత తేలికగా ఆదర్శీకరిస్తోందో చూస్తున్నదే. ఎన్నో ఏళ్ళుగా మనం వింటున్న కథల్లో 'కాదు' అనే ఆన్సర్ ని అంగీకరించని మగాళ్ళని ప్రేమకి నిదర్శనంగా భావించడం. వాడు ఆమె ఇంటి బయట కాచుకుని వుంటాడు, ఆమె దినచర్యల్ని అనుసరిస్తాడు, ఆమె జీవితంలోకి చొరబడతాడు, స్టాకింగ్ చేస్తాడు, ఇంకేదో చేస్తాడు, తిరస్కారాన్ని అంగీకరించడు, చివరికెలాగోలా ఆమెని  దక్కించుకుని హీరో అనిపించుకుంటాడు. ఇలా డిజైన్ చేసి పెట్టారు.

నిజానికి ఇది పైకి కనిపిస్తున్నట్టు ఒక ‘పిచ్చి ప్రియురాలి’ కథ కాదు. ఒక తీవ్ర అభద్రతా భావంతో ప్రేమ కోసం తపిస్తున్న పనికిమాలిన  యువకుడి కథ. కేవలం తనని కోరుకుంటోందని ఫీలవడం కోసం ఒకమ్మాయి స్వాతంత్ర్యాన్ని హరించివేస్తాడు. తాను కోరుకున్నది కచ్చితంగా పొందిన తర్వాత, స్వాధీనంలో వుంకోవడం ప్రేమ కాదని అప్పుడు  గ్రహిస్తాడు, కానీ అప్పటికే జరిగిపోయిన నష్టం పూడ్చలేనిదిగా మారిపోతుంది.

‘అబ్సెషన్’  కేవలం ఒక శాపగ్రస్త  ప్రేమ గురించిన హార్రర్ కథ కాదు. మేల్ ఇగోని సమాజం ఎలా ఆదర్శనీయం చేస్తుందో, దాని పర్యవసానాల్ని స్త్రీలు భరించేలా ఎలా బలవంతం చేస్తోందో అనే దానిపై ఒక తీవ్ర ఆగ్రహం. ఈ కథ ప్రేమని దాని అత్యంత వికారం కల్గించే మూలంలోకి తీసుకువెళ్ళి, కేవలం ఒక పురుషుడు ఏక పక్షంగా ప్రేమని కోరుకున్నందు

వల్ల, ఒక స్త్రీ తన శరీరంమీద, తన గుర్తింపు మీదా హక్కుని  కోల్పోయినప్పుడు ఏం జరుగుతుందో కళ్ళు తెరిపించే కథ.

‘అబ్సెషన్’ హీరో పాత్ర పేరు గురించి సోషల్ మీడియాలో జోరుగా చర్చ జరుగుతోంది. హీరో పాత్ర పేరు బేర్. బేర్ అంటే ఎలుగుబంటి. మగాడి కంటే ఎలుగుబంటినే ఎంచుకుంటామని యువతులు జోకులేసుకుంటున్నారు. ఎలుగుబంటి దాడి మాత్రమే చేస్తుంది, ఎందుకంటే అది ఎలుగుబంటి కాబట్టి. కానీ మగవాళ్ళు తమ హక్కుని  ప్రేమగా, మోసాన్ని ఆప్యాయతగా, వ్యామోహాన్ని శృంగారంగా మభ్యపెడతారని వాతలు పెడుతున్నారు. 

3. రెండు అక్రమాల సక్రమ కథలు!

    ఏ కథయినా దేనికో ఒక వెర్షన్ గా వుంటుంది. ఈ కథ చూస్తూంటే ‘ఫాటల్ ఎట్రాక్షన్’ గుర్తు కొస్తుంది. ‘ఫాటల్ ఎట్రాక్షన్’ లోని అక్రమ సంబంధాన్ని అక్రమ ప్రేమగా మారిస్తే ‘అబ్సెషన్’ తయారయినట్టు అన్పిస్తుంది. పైన చెప్పుకున్న ‘ది మంకీస్ పా’ కథలోని కోతి పంజాని ‘వన్ విష్ విల్లో’ గా మార్చి ప్లాట్ డివైస్ గా ప్లే చేసినట్టు,  ‘ఫాటల్ ఎట్రాక్షన్’ ని నవతరం జెన్ జీ కోసం ‘అబ్సెషన్’ గా మార్చినట్టు తోస్తుంది. దర్శకుడు ఇది తెలిసి చేసి వుండకపోవచ్చు. కానీ కనిపించేది అదే. 

‘ఫాటల్ ఎట్రాక్షన్’ (1987) ఎరోటిక్ థ్రిల్లర్ అయితే, ‘అబ్సెషన్’ సూపర్ నేచురల్ హార్రర్. ‘ఫాటల్ ఎట్రాక్షన్’ లో వివాహితుడైన కథానాయకుడు ఓ యువతితో సంబంధం పెట్టుకుని వదిలేస్తే, ఆమెకి పిచ్చెక్కి అతడి ప్రేమ కోసం విధ్వంసం సృష్టిస్తుంది. ‘అబ్సెషన్’ లో కథానాయకుడు ప్రేమ కోసం మంత్రం ప్రయోగిస్తే, ఆమె ప్రేమ పిచ్చెక్కి విధ్వంసం సృష్టిస్తుంది.

ఈ  రెండూ ప్రేమల గురించి కాదు; ప్రేమల  పేరుతో జరిగే పొసెషన్ గురించి. మెసేజీలు వేర్వేరు. మొదటిది ‘కుటుంబ వ్యవస్థని కాపాడుకో’ అంటే, రెండోది ‘ప్రేమని బలవంతంగా పొందకు, దానికి స్వేచ్ఛ నివ్వు’ అంటుంది. ‘ది మంకీస్ పా’ కథలోని నీతిలాగే -మానవ కోరికలకి  హద్దులు వుండాలని, మన అదుపులో లేని విధి లేదా మాయా శక్తులలో జోక్యం చేసుకోవడం తీవ్ర పశ్చాత్తాపానికీ, వినాశనానికీ  మాత్రమే దారితీస్తుందనీ  ‘అబ్సెషన్’ కూడా నొక్కి చెబుతుంది.


ఈ హార్రర్ రెగ్యులర్ గా మనం చూసే భౌతిక భయానకం కాదు, మానసిక భయానకం. పాత్రల మానసిక లోకాల సైకలాజికల్ హార్రర్. మగవాడి మనస్తత్వం ఆడదానికి సృష్టించిన ఆ అతి హేయ స్థితిని ప్రకటించే హార్రర్. ఆమెలో కన్పించే ఆ దెయ్యం, ఆ దుష్టశక్తి ఆమె కాదు, అతనే. ఆమెలో తనే కన్పిస్తున్నాడు. చనిపోయిన అతడి పెంపుడు పిల్లి శాండీ అవశేషాలతో ఆమె అతడి కోసం శాండ్‌విచ్ తయారు చేసిందంటే, అతడి వికృత చేష్టని అతడికే వడ్డించాలని. ఆమె గురించి అతడికేం తెలుసని ప్రేమ కోసం వెంటపడ్డాడు? ఆమె అతడ్ని సోదరుడిలా చూసేదని స్నేహితుడు చెప్పేదాకా తెలీదు!

పరిస్థితి విషమించే సరికి -తన కోరికని మార్చుకోవడానికి 'వన్ విష్ విల్లో' కస్టమర్ సపోర్ట్‌కి  ఫోన్ చేస్తే - అలా కుదరదని, అతను చనిపోయినప్పుడు మాత్రమే ఆ కోరిక ఎక్స్ పైర్ అవుతుందనీ సమాధానం వస్తుంది. అంటే అతను చనిపోతేనే ఆమె మామూలు మనిషి అవుతుందన్న మాట...

కొన్ని చోట్ల సౌండ్ తోనూ, కొన్ని చోట్ల నిశ్సబ్ద షాట్స్ తోనూ వుంటాయి హార్రర్ దృశ్యాలు. నిక్కీ సారాని కొట్టి చంపే లాంటి యాక్షన్ సీన్లు ఓ రెండు వుంటాయి. ఫస్టాఫ్ లో కంటే సెకండాఫ్ లో ఏం జరుగుతుందన్న సస్పెన్స్ తో కూర్చోబెడుతుంది కథ. కాలక్షేప హార్రర్ కాకుండా ఐడియాలజీని ప్రశ్నించే హార్రర్ కావడంతో, వూరికే భయపెట్టకుండా ఆలోచనలో  పడేసేలా చిత్రీకరణ చేశాడు దర్శకుడు. అందుకే దీనికింత విజయం. 75% ప్రేక్షకులు జెన్ జీ లే. ఐతే ఇండియాలో ఇంగ్లీషు తప్ప ఇంకో భాషలో విడుదల చేయలేదు.

4. నటనలు -సాంకేతికాలు

    హీరోయిన్ నవరెట్ ది అసాధారణ నటన. తన కెరీర్ లో ఒక్కసారి మాత్రమే లభించే అరుదైన హార్రర్ నటనల్లో తనదొకటి. నిక్కీ పాత్రలో త్రిబుల్ యాక్షన్ చేసింది. ఒకే శరీరంలో చిక్కుకున్న ముగ్గురు వేర్వేరు యువతులు తను : ఆత్మీయ స్నేహితురాలు, వికారమైన వ్యామోహంతో కూడిన ఊహాలోకపు ప్రియురాలు, వీటన్నిటి కింద విముక్తి కోసం ఆక్రందిస్తున్న స్త్రీ. అలాగని ఈ క్యారక్టర్ మల్టీపుల్ పర్సనాలిటీ డిజార్డర్ బాపతు కాదు. అలాటి పిచ్చి పని చేయలేదు దర్శకుడు. శరీర భాషపై, ముఖ కవళికలపై ఆమెకున్న పట్టు అమోఘం.

ఇక మన హీరో బేర్ గారు మైఖేల్ జాన్‌స్టన్ కూడా తక్కువేం కాదు. మొదట సానుభూతి కల్గించి, తర్వాత ఏవగింపు కల్గించే నటనలో పూర్తిగా నిమగ్నమై పోయాడు. మగాడి  బలహీనతని డిస్టర్బింగ్ గా, చాలా వాస్తవికంగా నటించాడు. ఆమె శరీరాన్ని యుద్ధ భూ మిగా మల్చి, తనే యుద్ధం చేయలేక పశ్చాత్తాపంతో ఓటమిని కోరుకునే క్లయిమాక్స్ ని ఒక భయానక చేష్ట తో- ఇలాటి యూత్ కి ఒక పాఠం అన్పించేలా రిజిస్టర్ చేశాడు.

సినిమాటోగ్రాఫర్ టేలర్ క్లెమన్స్  దృశ్యపరంగా ఊపిరాడకుండా చేసే సన్నివేశాల్ని ఎఫెక్టివ్ గా చిత్రీకరించాడు. రెండు సార్లు నిక్కీ పాత్ర నిశ్చలమై పోతుంది. ఎంతకీ కదలిక లేకపోవడంతో ప్రొజెక్షన్ ప్రాబ్లమేమో అనుకుని చూస్తాం. వెంటనే చలనంలో కొస్తుంది. అంటే షాట్ ని ఫ్రీజ్ చేసి ఫ్రీజ్ అనిపించని విధంగా ఎడిట్ చేశాడన్నమాట ఎడిటర్ కూడా అయిన దర్శకుడు. నిక్కీ ఆడది అనే గుర్తింపు కనుమరుగవుతున్న కొద్దీ, కెమెరా ఆమెని మరింత టైట్ గా, చీకటి ఫ్రేముల్లో బంధించడం ప్రారంభిస్తుంది. కొన్ని షాట్స్ లో ఆమె కళ్ళు తప్ప ముఖం కూడా కనిపించదు. ఆకాశంలో సగం ఎవరు చూడొచ్చారు, ముందు మనతో వున్న భూమ్మీద సగాన్ని మాయం చెయ్యకండ్రా అంటున్నట్టు!

రాక్ బర్వెల్ అందించిన సౌండ్ డిజైన్, నేపథ్య సంగీతం నిశ్శబ్దాన్ని కూడా భయానకంగా మార్చడమే కాదు, మన కుర్చీ కింద దుష్టశక్తి వూపిరి తీసుకుంటున్నట్టు ఆదరగొడుతుంది. అదరగొట్టాలంటే బీజీఎం మోత అవసరం లేదని నిరూపిస్తుంది.

దర్శకుడు కర్రీ బార్కర్ హాలీవుడ్ జోలికెళ్ళకుండా, ఈ ఇండిపెండెంట్ సినిమాని పూర్తి సృజనాత్మక స్వేచ్ఛతో సమాజంలో, పోనీ యువతలో ఏలుబడిలో వున్న ఐడియాలజీని ప్రశ్నిస్తూ జెన్ జీ పద్ధతిలోనే జెన్ జీ మీద ఎక్కుపెట్టాడు. ఫ్రాంచైజీల కంటే, బిగ్ స్టార్స్ ఫాంటసీలకంటే, ఇది తమ గురించి చెబుతున్న తమ కథ అన్పించి  సొంతం చేసుకున్నారు ‘జెన్ జీ’ వులు.

ఈ సినిమాలో గుణాత్మకంగా చూపించింది తమ కథే నన్న ఒకేఒక్క మౌత్ టాక్ తో వెల్లువెత్తారు. ఈ రోజుల్లో యూట్యూబ్, టిక్‌టాక్, డిస్కార్డ్, ట్విచ్, రెడ్డిట్, గ్రూప్ చాట్‌లు, గేమింగ్ కమ్యూనిటీలలో జోరుగా మౌత్ టాక్ వ్యాపిస్తోంది. ఈ ప్లాట్‌ఫారమ్స్  సినిమా థియేటర్లకి పోటీ అని విమర్శిస్తారు. కానీ ప్రేక్షకుల్ నాడిని పట్టుకోవడానికి ఇవే ప్రధాన వనరులు. ‘అబ్సెషన్’ దీనికి రుజువు!

-సికిందర్

(స్క్రీన్ ప్లే సంగతులు రేపు!)

  

1420 : మూవీ నోట్స్

 

   ఈ అంకెలేమిటి?  70 87 54 50 00 (ఏడు వందల ఎనిమిది కోట్ల, డెబ్బై ఐదు లక్షల, నలభై ఐదు వేలు), 34 96 90 14 500 (ముప్పై నాలుగు వేల తొంభై ఆరు కోట్ల, తొంభై లక్షల, పద్నాలుగు వేల, ఐదు వందలు)... లేదా 750, 000 డాలర్లకి 370 మిలియన్ డాలర్లు. మొదటిది బడ్జెట్, రెండోది కలెక్షన్లు. ఈ సంవత్సరం ఇప్పటికి హాలీవుడ్ బాక్సాఫీసు చార్ట్స్ లో ఐదవ స్థానం. దీంతో సినిమా గురించి చర్చ తక్కువ, కలెక్షన్ల గురించి రచ్చ  ఎక్కువై పోయింది. ఇది ‘అబ్సెషన్’ సంగతి.  ఇంకా షాకింగ్ ఏమిటంటే, ఒక బిగ్ మల్టీ స్టారర్ సినిమా కాదు, ఇంకెవరో టాప్ స్టార్ సినిమా కూడా కాదు – కేవలం ఒక యానిమేషన్ అడ్వెంచర్ కామెడీ ‘ది సూపర్ మారియో గెలాక్సీ మూవీ’ 110 మిలియన్ డాలర్ల బడ్జెట్  (ఒక వెయ్యీ ముప్పై తొమ్మిది కోట్ల, అరవై రెండు లక్షల రూపాయలు) కి, 1008 బిలియన్ డాలర్లు (తొంభై ఐదు వేల రెండు వందల డెబ్బై ఒక కోట్ల, అరవై ఏడు లక్షల రూపాయలు) వసూలు చేసి టాప్ పొజిషన్లో నిలవడం!

ఐదారు పాత్రలతో చిన్న తారాగణంతో ‘అబ్సెషన్’ లాంటి హార్రర్, అసలు తారాగణమే లేని ఇంకో యానిమేషన్ ఈ విధంగా వేలకోట్ల వసూళ్ళతో నిలబెట్టి రికార్డుల్ని బద్దలు కొడుతూంటే, మాంద్యం ఎక్కడుంది? నిరుద్యోగం ఎక్కడుంది? ద్రవ్యోల్బణపు తాకిడి ఎక్కడుంది? సినిమాలు చూసేందుకు ప్రేక్షకుల దగ్గర డబ్బులే డబ్బులు! ఓటీటీల్లో వచ్చేదాకా ఆగే కక్కుర్తి కాదు. ఏకంగా థియేటర్లకి వెల్లువెత్తి వాటి కళకి కొవ్వొత్తులు వెలిగించే కమిట్మెంట్. ఇంకో యానిమేషన్ ‘టాయ్ స్టోరీ 5’ ఐదో స్థానంలో వుంది. హాలీవుడ్ నిజంగా సెలెబ్రేట్ చేసుకుంటోంది.  బిలియన్ల కొద్దీ డాలర్ల పన్నులు కడుతూ, జీడిపీ లో 0. 5 శాతం, అంటే 1.17 ట్రిలియన్ల డాలర్ల వాటాతో  అత్యంత భారీ వినోద పరిశ్రమగా నమోదవుతోంది...

నిజమేమిటంటే, మళ్ళీ  ‘అబ్సెషన్’ లాటి పాకెట్ మనీకి బకెట్స్ తో బాక్సాఫీసు తన్నుకు  వచ్చే మూవీ ఎప్పుడొస్తుందో, ఎవరు తీస్తారో ఏమీ తెలియదు, ఎవరూ చెప్పలేరు. ఇలాటి హిట్స్ ని అనుకుని ఎవరూ తీయలేరు. దీనికొక ఫార్ములా, మంత్రం, తంత్రం ఏమీ వుండవు. ‘లాలో: కృష్ణ సదా సహాయతే’ గుజరాతీ మూవీ 50 లక్షలతో తీస్తే 120 కోట్లు వచ్చాయి! ఇదింకో అరుదయిన సంఘటన. దీని  రహస్యమేమిటి? ఆ సూత్రం ఏమిటి?  దర్శకులు, నిర్మాతలు, పంపిణీదారులు వీటి నుంచి ఏ పాఠం నేర్చుకోవాలి? ఏమో, ఏమీ చెప్పలేం!

సింపుల్ గా చెప్పాలంటే, ‘అబ్సెషన్’ మూవీ ని మిలియన్ డాలర్ల లోపు బడ్జెట్ తో నిర్మిస్తే, భారీగా 370 మిలియన్ డాలర్లు వసూలు చేసింది. ఈ చారిత్రాత్మక విజయాన్ని26  ఏళ్ళ ఒక యూట్యూబర్  సాధించాడు. తను తీసింది ఇండిపెండెంట్ (స్వతంత్ర) సినిమా. ‘ది బ్లేర్ విచ్ ప్రాజెక్ట్’, ‘పారానర్మల్ యాక్టివిటీ’, ‘మై బిగ్ ఫ్యాట్ గ్రీక్ వెడ్డింగ్’ లాటి స్వతంత్ర సినిమాలు అనూహ్య విజయాలు సాధించాయి. రిస్కు లేని మైక్రో బడ్జెట్. పోతే తక్కువ నష్టంతో పోతాయి, వస్తే భారీ లాభాలు వస్తాయి. కథగా చెప్తే అందులో నిర్మాతలకి కనకవర్షం కనిపించని అనుభవాలుంటాయి దర్శకులకి. అప్పుడు స్వయంగా నిర్మించుకోవడమే. స్వయంగా నిర్మించాలంటే డబ్బులుండవు. ‘అబ్సెషన్’ దర్శకుడు కర్రీ బార్కర్ ముందుగా 2024 లో కేవలం 800 డాలర్లతో ‘మిల్క్ & సీరియల్’ అనే హార్రర్ తీసి యూట్యూబ్ లో ఫ్రీగా వదిలాడు. అది జెన్ జీ ప్రేక్షకుల్లో బాగా సక్సెస్ అయింది. దాంతో నల్గురు నిర్మాతల్ని పోగేసుకుని ఏడున్నర లక్షల డాలర్లతో   జెన్ జీ ని టార్గెట్ చేస్తూ ‘అబ్సెషన్’ తీస్తే, అది బంపర్ సక్సెస్  కావడంతో హాలీవుడ్ లో ఈజీగా ఎంట్రీ సంపాదించేశాడు. ప్రస్తుతం ఏం చేయాలో అర్ధం కానన్ని ఆఫర్స్ వస్తున్నాయి. మన దగ్గర ఏళ్ళ తరబడి నిర్మాతలకోసం తిరగడమే గానీ, టార్గెట్ ప్రేక్షకులకి శాంపిల్ గా ఒక క్రేజీ థాట్ ని యూట్యూబ్ లో ఫ్రీగా వదలడానికి లక్ష రూపాయలు తెచ్చి పెట్టుకునే ప్రయత్నాలు కూడా చెయ్యరు. నిర్మాతలే పెట్టాలి, కెరీర్ కోసం తామేమీ ఖర్చు పెట్టుకోరు.

 

స్పష్టంగా కనిపిస్తోందేమిటంటే,  కర్రీ బార్కర్ ‘అబ్సెషన్’  తీయకముందే అతడికి ప్రేక్షకులు తయారుగా వున్నారు. 800 డాలర్లతో ఓ హార్రర్ తీసి యూట్యూబ్‌లో ముందే ఫ్యాన్స్ ని సంపాదించుకుని రెడీగా వున్నాడు. అయినా అతను  స్టూడియోలకెళ్ళి అది చూపించుకుని అవకాశాలు పొందే ప్రయత్నం చేయలేదు. స్వయంగా ఇండిపెండెంట్ సినిమా మాత్రమే తీయాలనుకున్నాడు. స్టూడియోల్లో ప్రయత్నించి వుంటే, ‘అబ్సెషన్ ‘ ఈ సంవత్సరపు ప్రధాన థియేట్రికల్ సక్సెస్ స్టోరీస్ లలో ఒకటిగా నిలుస్తుందని ఎవరూ గుర్తించి ప్రోత్సహించే వాళ్ళు కారు. ఈ మొత్తం బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో నీతి : లక్ష పెట్టుబడితో ఒకటి తీసి యూట్యూబ్ ఫ్యాన్స్ ని సమకూర్చుకో, ఆ పైన తీయాలనుకుంటున్న దానిని ఇండిపెండెంట్ సినిమాగా తీయ్, టాలీవుడ్ ద్వారాలు వాటికవే బార్లా తెరచుకుంటాయ్! వూరికే టైం వేస్ట్, లైఫ్ వేస్ట్ చేసుకుంటూ టాలీవుడ్ గడపలో కూర్చోకు!

 

నిజానికి ఈ బ్యాక్ గ్రౌండ్ లోకి లోతుగా వెళ్ళేకొద్దీ, ఆసక్తి కలిగించింది  సినిమా కాదనీ,  ప్రేక్షకులేనని తెలుస్తోంది. యువ ప్రేక్షకుల్ని  తిరిగి థియేటర్లకి ఎలా తీసుకురావాలా అని హాలీవుడ్ కూడా  సంవత్సరాలుగా ప్రయత్నిస్తూనే వుంది. ఆర్భాటంగా పెద్ద పెద్ద ఫ్రాంచైజీలు ఈ సమస్యని పరిష్కరిస్తాయోమో  ననుకున్నారు. అది రుజువు కాలేదు. కానీ ఒక చిన్న హార్రర్ సినిమా వస్తే  ఒక్కసారిగా యువ ప్రేక్షకులు పెద్ద సంఖ్యలో సినిమా హాళ్ళకి  రావడం మొదలుపెట్టేశారు. ఈ సినిమాలో చూపించింది తమ కథ అన్న ఒకేఒక్క మౌత్ టాక్ తో వెల్లువెత్తారు ప్రేక్షకులు. ఫ్రాంచైజీలు తమ కథలతో కూడిన సినిమాలు కావుగా? ఈ రోజుల్లో యూట్యూబ్, టిక్‌టాక్, డిస్కార్డ్, ట్విచ్, రెడ్డిట్, గ్రూప్ చాట్‌లు, గేమింగ్ కమ్యూనిటీలలో జోరుగా మౌత్ టాక్ వ్యాపిస్తోంది. ఈ ప్లాట్‌ఫారమ్స్  సినిమా థియేటర్లకి పోటీ అని విమర్శిస్తారు. కానీ ప్రేక్షకుల్ నాడిని పట్టుకోవడానికి ఇవే ప్రధాన వనరులు.

'అబ్సెషన్' గురించి  చెప్పుకోవాల్సిన ప్రధానాంశం ఏమిటంటే, ఇది హాలీవుడ్ సాంప్రదాయ మార్కెటింగ్ యంత్రాంగం నుంచి రాలేదు. సమాజాల నుంచి వచ్చింది. సామాజిక మాధ్యమాల నుంచి వచ్చింది. సమాజాలు శక్తివంతమైనవి,  అవి ప్రచారకుల్ని సృష్టిస్తాయి.

ఇంతా చేసి విజయం సాధిస్తే అప్పుడు రెగ్యులర్ నిర్మాతలు రంగ ప్రవేశం చేసి వాటి నకిలీలని తయారు చేయడానికి ముందు కొస్తారు. ‘అబ్సెషన్’ లాంటివి మరెన్నో నిర్మించి అవతల పడేస్తారు. ప్రతీ ‘బ్లెయిర్ విచ్ ప్రాజెక్ట్‌’ కి వందల సంఖ్యలో ఫౌండ్-ఫుటేజ్ సినిమాలు తీసి వదిలారు. ప్రతీ ‘పారానార్మల్ యాక్టివిటీ’ కి లెక్కలేనన్ని కాపీలు కుమ్మారు.

ఈ మొత్తం నుంచీ, యువ ప్రేక్షకులు ఇప్పటికీ తమ గురించి కొత్త విషయాల్ని వెండితెర మీద చూడాలని ఆరాటపడుతున్నారన్నదే  నేర్చుకోవాల్సిన పాఠం. నిర్మాతలు  తరచుగా మరచిపోయే విషయం అదే. తెలిసిన వాటినే, చూసిన వాటినే సీక్వెల్స్. ప్రీక్వెల్స్, రీబూట్స్. రీమేక్స్ అంటూ తీస్తూ ప్రచారంలో వుండడాన్నే కోరుకుంటున్నారు. 

-సికిందర్

‘అబ్సెషన్’ రివ్యూ రేపు!

 

1420 : రివ్యూ!

 

రచన –దర్శకత్వం : సింగీతం శ్రీనివాస రావు

తారాగణం: అయాన్, అహల్యా బమ్రూ, షాలినీ కొండేపూడి, తులసి, శివ నారాయణ, బెనర్జీ తదితరులు
రచయితలు : గౌతమి, శశాంక్, రత్న శ్రీకర్, నంద కిషోర్, రాహుల్ రాజేశ్వర్
సంగీతం : దేవీశ్రీ ప్రసాద్, ఛాయాగ్రహణం : అంకుర్ సంజీవ్
బ్యానర్స్  : వైజయంతీ మూవీస్, స్వప్న సినిమా
నిర్మాత : నాగ్ అశ్విన్, అశ్వినీ దత్, స్వప్నా దత్  
విడుదల : జూన్ 12, 2026
***
      40 ఏళ్ళ నాటి ఆలోచనకి తెరరూపమిచ్చారు సుప్రసిద్ధ దర్శకుడు సింగీతం శ్రీనివాసరావు. ప్రయోగాలకి పేరుబడ్డ తను, ఈసారి మాటలే పాటలై కథ చెప్పుకుంటూ పోయే మ్యూజికల్ ఫాంటసీని సృష్టించారు. దీనికి ‘సింగ్ గీతం’ అని పేరు పెట్టారు. పుష్పక విమానం, ఆదిత్య 369, అపూర్వ సహోదరులు, మయూరి మొదలైన ప్రయోగాలతో బాటు కామెడీలూ కలుపుకుని 60 సినిమాలు తీసిన తను,13 ఏళ్ళ సుదీర్ఘ విరామం తర్వాత, ఇప్పుడు 61వ సినిమాగా ఈ మ్యూజికల్ ఫాంటసీతో ప్రేక్షకుల ముందుకొచ్చారు. టీజర్ రిలీజైనప్పుడు ఇంటర్నెట్లో పెద్ద దుమారమే రేగింది. 94 ఏళ్ళ వయస్సున్నసింగీతం దర్శకత్వ ప్రతిభ చూసి జేన్ జీ దర్శకులకి గట్టి పోటీ నిస్తున్నట్టు, తెలుగు సినిమా తిరిగి తలెత్తుకోబోతోందనీ, 94 ఏళ్ళ వయస్సులో  దృఢ సంకల్పం అంటే ఏమిటో టాలీవుడ్ కి  ఆయన రుచి చూపిస్తున్నారంటూ నెటిజనులు వెల్లువెత్తారు.

      ఇతరులు పది సినిమాలు తీసి ఔట్ డేటెడ్ అయిపోతున్న ఈ రోజుల్లో, సింగీతం తన లోని ఇన్నర్ చైల్డ్ ని కాపాడుకోవడమే ఈ విజయానికి మూల కారణం. రోమాంటిక్ కామెడీలు తీసే వుడీ అలెన్ కూడా 2023 లో, 87 ఏళ్ళ వయస్సులో 50 వ సినిమా ‘కూప్ డీ ఛాన్స్’ తీస్తే, థ్రిల్లర్లు తీసే, నటించే క్లింట్ ఈస్ట్ వుడ్ కూడా 2024 లో 94 వ యేట   ‘జ్యూరర్ నంబర్ 2’ కి దర్శకత్వం వహించి 45 సినిమాలు పూర్తి చేశాడు. ఇలా నానేజనరియన్లు అయివుండి కూడా తమ ఉనికిని చాటుకుంటున్న వెనుకటి తరం దర్శకులకి, 80 సమీపిస్తున్న స్టీవెన్ స్పీల్ బెర్గ్ కూడా తోడై ‘డస్క్లోజర్ డే’ తీసి జూన్ 12 నే  విడుదల చేశాడు సింగీతం సినిమాతో బాటు.

కథేమిటి?

    ఒక ఆర్ధిక నేరంలో కేడీగా జైలు కెళ్ళి విడుదలవుతాడు ప్రతాప్ (అయాన్). బయటికి రాగానే లాయర్ అతడికో బ్రీఫ్ కేసు ఇచ్చి ఇది మీ నాన్నది అంటాడు. నాన్న మీద కోపంతో దాన్ని విసిరేస్తాడు ప్రతాప్. అందులో మీనాన్న ఆస్తి పత్రాలున్నాయిరా బాబూ అనగానే పరుగెత్తుకెళ్ళి  బ్రీఫ్ కేసు తెచ్చుకుంటాడు. తండ్రి (రాహుల్‌ రవీంద్రన్‌) తనకి రాసిచ్చిన ఆ పత్రాలతో భూమిని సొంతం చేసుకుని ఎంజాయ్ చేద్దామని కుబేర పురం వెళ్తాడు. వెళ్తే అక్కడ ఆ భూమి మధ్యలో ఒక పెద్ద చెట్టు, దాని మీద ఈగని కూడా వాలనివ్వని ఒక సెంటిమెంటల్ గర్ల్ గౌరీ (అహల్యా బమ్రూ), ఆ చెట్టుని కూల్చి ఆ భూమిలో బంగారాన్ని తవ్వుకోవాలనుకునే మైనింగ్ కాంట్రాక్టర్లూ ఎదురవుతారు.

ఆ వూళ్ళో మనుషులు తప్ప ఇతర జీవులు కనపడవు. సంవత్సరాల తరబడి జరిగిన బంగారం అక్రమ మైనింగ్ కారణంగా ఎండిపోయిన బీడు భూములు మిగిలాయి. ఎటు చూసినా కనీసం ఒక్క మొక్క లేకుండా ఎడారిలా వుంటుంది. ప్రతాప్ భూమిలో గోల్డ్ ని కాజేసే ఇంకో ప్లానుతో ఇంకో నాన్ సెంటిమెంటల్ గర్ల్ రేణూ (షాలినీ కొండేపూడి) వుంటుంది. ఈమె నల్ల జాతీయుడు స్వాహిలి (అగు స్టాన్లీ చిడోజీ) తో వంద కోట్లకి డీల్‌ కుదుర్చుకుంటుంది. ఈ విషయం ప్రతాప్ కి తెలిసి ఫిఫ్టీ - ఫిఫ్టీ డీల్ కుదుర్చుకుంటాడు. ఇప్పుడా చెట్టుని కొట్టాలంటే ఆ చెట్టు తొర్ర లోనే నివాసం ఏర్పాటు చేసుకున్న గౌరీ అడ్డుంది.

        ఇక దౌర్జన్యంగా చెట్టుని కొట్టి పడేస్తారు. ఆమె ఏడుస్తూ కుబేరుడి గుడికెళ్ళి చెప్పుకుంటే  భూకంపం వస్తుంది. ఆ గుహలో పడిపోతుంది. అందులో తన గోడునంతా చెప్పుకుంటుంది. తర్వాత బయటికొస్తే, వూళ్ళో  షాకింగ్‌ దృశ్యాలు ఎదురవుతాయి. వూళ్ళో జనాలెవరికీ మాటలు రావు. మాట్లాడితే మాటలే పాటలుగా వస్తూంటాయి. ఎటు చూసినా పాటలే. గ్రామ దేవత శాపం. దీంతో బెంబేలెత్తిపోతారు. గౌరీకి  కూడా ఇదే శాపం తగులుతుంది.

ఇప్పుడా చెట్టుతో గౌరీకి చిన్నప్పట్నుంచీ వున్న అనుబంధం ఎలాటిది? గోల్డ్ మైనింగ్ వెనకున్న కథేంటి? ప్రతాప్‌ పేరెంట్స్ కి, ఈ సంఘటనలకీ సంబంధమేమిటి? శాప విముక్తికి చేసిన ప్రయత్నాలేమిటి? అందులో సఫలమయ్యారా? ఈ ప్రశ్నలతో సాగేదే మిగతా కథ.

ఎలావుంది కథ?

    పర్యావరణ పరిరక్షణ గురించి సింగీతం 40 ఏళ్ళ క్రితం అనుకున్న కథ. ఒక ఫ్రెంచి మూవీ ‘అంబ్రెల్లాస్ ఆఫ్ షెర్బోర్గ్’ (1964) చూసినప్పుడు మాటలే పాటలుగా వుండే సినిమా తీయాలన్న ఐడియా వచ్చినట్టు చెప్పారు. ఆ ఐడియాని పర్యావరణ పరిరక్షణ కథకి అన్వయించి సినిమా రూపొందించామన్నారు. ప్రకృతికి నష్టం చేస్తే ప్రకృతి పగదీర్చుకుంటుంది. అన్ని విధ్వంసాలూ చూస్తూ వున్న ప్రకృతి, ఇక చెట్టు కూడా ధ్వంసం కావడంతో మనుషులు మాటలే పలక్కుండా చేసింది. ఏ మాటైనా పాటగానే పలికే వింత మనుషులుగా వుండమని శాపం పెట్టింది.

కథ సింపుల్. ఫాంటసీ కావడంతో దీన్ని ఆ దృష్టితోనే చూడాలి. కథనం బలంగా లేకపోయినా ప్రయోగం కొత్తది కావడంతో, ఆ ప్రయోగం కోసం చూడాలి. మాటని  పాటగా వినిపించే ప్రయోగం దేశంలోనే మొదటిది. దీంతో రొటీన్ కి భిన్నంగా మొత్తం కథా ప్రపంచమే సరదాగా, ఫన్నీగా, నాటకీయంగా మారిపోతుంది.

మొదటి ఇరవై నిమిషాలు మామూలు సినిమాలాగానే డైలాగులతో సాగుతుంది. కథ, దాంతో బాటు అన్ని పాత్రలూ పరిచయమవుతాయి. ఈ ఇరవై నిమిషాల తర్వాత ఎప్పుడైతే చెట్టుని కొట్టేస్తారో, అప్పుడు శాపం అనే కాన్ఫ్లిక్ట్ తో కథ, సన్నివేశాలూ మాటల స్థానంలో పాటల్ని పలకడం ప్రారంభిస్తాయి.  ఒక కొత్త ప్రపంచంలో కెళ్ళి పోతాం. అయితే ఫస్టాఫ్ నిడివి ఎక్కువకావడంతో ఈ కొత్త ప్రపంచం నావెల్టీని కోల్పోవడం ప్రారంభిస్తుంది. ఇంటర్వెల్లో బలమైన మలుపేమీ వుండదు. మొత్తం కథ లైటర్ వీన్ గా సాగుతుంది.

సెకండాఫ్ లో తిరిగి అదే ధోరణి. వివిధ పాత్రల మధ్య వాటి వ్యక్తిగత సంఘర్షణలు, హీరో హీరోయిన్ల మధ్య ప్రేమలో సమస్యలు, మైనింగ్ పాత్రల కుయత్నాలూ మొదలైన సన్నివేశాలు వస్తూంటాయి. చెట్టుతో గౌరీ పాత్ర అనుబంధం గురించి వచ్చే ఫ్లాష్ బ్యాక్ కథకి ఎమోషనల్ సపోర్టు నిస్తుంది. ఫ్లాష్ బ్యాక్ తప్ప మిగతా కథ భావోద్వేగా బలంతో కాక లైటర్ వీన్ లోనే సాగుతుంది. ఫాంటసీ కాబట్టి అద్భుతాలే తప్ప భావోద్వేగాలు వున్దకూదదనుకున్నారేమో తెలీదు. చివరికి పర్యావరణం గురించి ఒక సందేశంతో ముగుస్తుంది.

నటనలు- సాంకేతికాలు

    అయాన్, అహల్యా, షాలినీ కొత్తవాళ్ళు ముగ్గురూ ఈ ప్రయోగాన్ని నిర్వహించడంలో పూర్తిగా రాణించారు. ఎవరి మాటని వాళ్ళే పాటగా మార్చి పలికే ధోరణి కొత్త వాళ్ళకి సవాలే అయినా సహజంగా నటించేశారు. రేణూ పాత్ర తండ్రిగా బెనర్జీ, హీరో తండ్రిగా రాహుల్ రవీంద్రన్, ఇంకో పాత్రలో తులసి, నల్లజాతీయుడు స్టాన్లీ చిడోజీ పాత్ర చిత్రణలు, నటనలు చెప్పుకోదగ్గవి. ఇక  అనుదీప్‌ ఒక చోట,విజయ్‌ దేవరకొండ క్లయిమాక్స్ లో సర్‌ప్రైజ్‌ చేస్తారు. చిన్న పాత్రైనా అందులో నివేదా పేతురాజ్ బలంగా నటించింది.

ఈ మాటలే పాటలుగా పలికే సినిమాకి సంగీత దర్శకుడు దేవిశ్రీ ప్రసాద్‌ చేసిన కృషి చాలా కలిసొచ్చింది. దాదాపు రెండు గంటలు మాటల్ని పాటలుగా మార్చడం మామూలు విషయం కాదు. వివిధ పాత్రలకి వివిధ బాణీల్లో సంగీతం లేని పద్యాలుగా మాటలు కూర్చి నాన్ స్టాప్ గా వినిపించడం అన్నిటికన్నా కష్టమైన ప్రయోగం. ఇక ఫ్లాష్‌ బ్యాక్‌ లో వచ్చే పాట థీమ్ ని ఎమోషనల్ గా ఎలివేట్ చేస్తుంది. నటీనటులే ప్రాక్టీసు చేసి ఈ మాటల్ని పాటలుగా పలికారు.

అంకుర్ సంజీవ్ కెమెరా వర్క్ ఫాంటసీ ప్రపంచాన్ని ఉన్నతంగా ఆవిష్కరించింది. అన్యాయాల, అక్రమాల పాలబడిన ఎడారిలాంటి ఒక డిస్టోపియన్ ప్రపంచాన్నిసృష్టించడం లో ప్రొడక్షన్ డిజైనర్ అరవింద్ మూలే కూడా కష్టపడ్డాడు. ప్రొడక్షన్ విలువలు బ్యానర్స్ కి తగ్గట్టే బలంగా వున్నాయి. నిర్మాతలు నాగ్ అశ్విన్, అశ్వనీ దత్, స్వప్నా దత్, సింగీతం చిరకాలపు కలని నిజం చేసిన అదృష్టవంతులుగా మిగులుతారు. వయస్సుతో బాటు ఆరోగ్య సమస్యల కారణంగా సింగీతం ఇంట్లోనే  ఏర్పాటు చేసుకున్న వర్చువల్ మానిటర్ ద్వారా రిమోట్‌గా సినిమాకి దర్శకత్వం వహించారు అసిస్టెంట్ల సాయంతో.

చివరికేమిటి?

    ఈ సినిమాకి అయిదుగురు రచయితలు పని చేశారు-గౌతమి, శశాంక్, రత్న శ్రీకర్, నంద కిషోర్, రాహుల్ రాజేశ్వర్. అందరూ సింగీతం చేసిన ప్రయోగానికి న్యాయం చేశారు. అయితే ఇలాటి అసాధారణ ప్రయోగానికి రెండున్నర గంటల నిడివి సినిమా అంటే చాలా ఎక్కువ. ఎందుకంటే మొదటి ఇరవై నిమిషాలు బిగినింగ్, సెకండాఫ్ లో ఫ్లాష్ బ్యాక్ పది నిముషాలూ తీసేస్తే, రెండు గంటల సేపు నటీనటులు మామూలు ధోరణిలోకి రాకుండా మాటల్ని పాటలుగా చేసుకుని పాడుతూ పోతూంటే ఏ సమయంలోనైనా సినిమా క్రాష్ అయ్యే అవకాశముంది. ప్రయోగం అపూర్వమే గానీ నిడివి సమస్యగా వుంది.

ఇదే ప్రయోగంతో ‘అంబ్రెల్లాస్ ఆఫ్ షెర్బోర్గ్’ ఫ్రెంచి మూవీ గంటన్నర సినిమానే. ఈ ప్రయోగాన్ని 17 శతాబ్దపు ఇటాలియన్ ఒపెరాల ఆధారంగా తీశారు. మాటల్ని పాటలుగా ప్రయోగించే ఈ టెక్నిక్ ని ‘రెసిటేటివ్’ కళ అన్నారు. దీన్లో డైలాగుల్ని సాంప్రదాయ రాగంలా మాట్లాడడం లేదా ప్రదర్శించడం కాకుండా, ప్రసంగం లాంటి లయలో పాడతారు. ఇలాటి ఒక ఒపెరాలో ఖగోళ శాస్త్రవేత్త గెలీలియో గెలీలీ తండ్రి విన్సెంజో గెలీలీ ఒక ముఖ్య పాత్ర నటించాడు.

అయితే మాటే పాటయిన ఈ ‘రెసిటేటివ్’ కళతో కథనంలో భావోద్వేగ బలం బలైంది. ఎంతసేపూ లైటర్ వీన్ కథనానికే వీలిచ్చేలా ఒకే ధోరణిలో డైలాగులు పాటలుగా మారడంతో కథనం ఫ్లాట్ గా మారింది. ఎలాగూ ఈ మాటల పాటలకి సంగీతం లేనప్పుడు- ఈ పరాయి  ‘రెసిటేటివ్’ కళ కాకుండా, స్వదేశీ కళ- అందునా తెలుగులో మాత్రమే సాధ్యమవుతున్న పద్యాలతో సినిమా అంతా కథ నడిపివుంటే, ఆ వూపే వేరుగా వుండేది నవరసాల్ని పలికిస్తూ.

2002 లో ఆరు ఆస్కార్లు పొందిన బ్రాడ్వే మ్యూజికల్ లాంటి ‘షికాగో’ లో, హేమాహేమీలైన నటీనటులతో ఎడతెగని 16 పాటల మర్డర్ కథ ఎంత ఉర్రూతలూగించిందో తెలిసిందే. ఈ 1930 లలో జరిగే కథకి అప్పటి జాజ్ మ్యూజిక్ తో పాటలు చేసి - ఆ సాంగ్ అండ్ డాన్సులతోనే థ్రిల్లింగ్ సన్నివేశాల్ని చూపించేశారు. ఇంత బిగ్ బడ్జెట్ హంగామా నిడివి గంటా 55 నిమిషాలే.

ఈ ప్రస్తావనలన్నీ భావోద్వేగ బలాన్ని పెంచడం కోసమే. కానీ సింగీతం లైటర్ వీన్ ధోరణిలో చందమామ కథల సింప్లిసిటీని ఊహించి వుంటారు కాబట్టి ఆయన విజన్లో వినోదాత్మక ప్రయోగంగా చూస్తే- దీనికిదే అద్భుతమన వచ్చు.

-సికిందర్

Links :
Sing Geetham,  Trailer
Umbrellas of Cherbourg, Trailer