1427 : స్క్రీన్ ప్లే సంగతులు

రచన –కూర్పు - దర్శకత్వం : వెంకటేష్ మహా

తారాగణం : సత్యదేవ్, దీపా థామస్, వికాస్ ముప్పాల, బాలా పరాశర్, ఆనంద్ భారతీ, ప్రణయ్ వాకా, కునాల్ కౌషిక్, మాస్టర్ కిరణ్ తదితరులు

సంగీతం :  స్మరణ్ సాయి,  ఛాయాగ్రహణం : కార్తీక్ పర్మార్, కళ : : రోషన్ సింగ్,

సమర్పణ: ఘట్టమనేని మహేష్ బాబు ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్

బ్యానర్స్ : శ్రీ చక్రాస్ ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్, A+S మూవీస్, మహాయాన మోషన్ పిక్చర్స్

నిర్మాతలు: చింతా గోపాలకృష్ణారెడ్డి, అనురాగ్ రెడ్డి, శరత్ చంద్ర

విడుదల : జులై 3, 2026

***

దర్శకుడు వెంకటేష్ మహా (‘కేరాఫ్ కంచరపాలెం’ ఫేమ్) కొత్త కళాత్మక కానుక ‘రావు బహదూర్’ ప్రేక్షకుల ఉత్తమాభిరుచిని పరీక్షిస్తూ వెండితెర మీదికొచ్చేసింది. సూపర్ స్టార్ మహేష్ బాబు సమర్పించడంతో దీనికి మంచి బజ్ వచ్చింది. హీరో సత్యదేవ్ ని కొత్తావతారంలో చూపిస్తూ వచ్చిన అత్యంత సాహసోపేత, వినూత్న, విలక్షణ చలన చిత్రాల్లో ఒకటిగా నిలిచేందుకు విచ్చేసింది. తెలుగు సినిమాల్లో ప్రయోగాలెప్పుడూ  ప్రశ్నార్దకాలుగానే వుంటూ వచ్చాయి. ఆర్ట్ సినిమాల్లాంటి యూరోపియన్ సినిమాల గొడవ మనకెందుకని హాలీవుడ్ కూడా తనదారిలో తానూ కమర్షియల్ సినిమాల వైపే వుంటూ వస్తోంది. మన దేశంలో కూడా యూరోపియన్ సినిమా లేవీ థియేటర్లలో విడుదల కావు. ఎందుకంటే ప్రేక్షకులు చూడరు. మరి ‘రావు బహదూర్’ లాంటి ఫ్రెంచి అబ్సర్డ్ థియేటర్ బాపతు సినిమా ప్రేక్షకుల ఉత్తమాభిరుచిని గెలుచుకోగలదని ఎలా నమ్మి నిర్మించారు. ఇది పూర్తిగా అబ్సర్డ్ థియేటర్ బాపతేనా, లేక సగం అబ్సర్డ్ సగం రెగ్యులర్ తెలుగు సినిమా కల్తీ జరిగి కళ్ళముందు కరాళ నృత్యం చేసిందా తెలుసుకుందాం...

1. కథేమిటి?

    బ్రహ్మానంద నగరంలో  ‘భువనాలయం’ అనే ఒక శిథిలావస్థకి చేరుకుంటున్న రాజభవనంలో మొదలవుతుంది కథ. ఇక్కడ అరవై ఏళ్ళ భువనం రావు బహదూర్ రామప్ప (సత్యదేవ్) అనే అతను చివరి దశ కాలేయ క్యాన్సర్‌తో బాధపడుతూ వుంటాడు. కులాహంకారం, పితృస్వామ్య వ్యవస్థాపేక్ష, సామాజిక మూఢనమ్మకాలూ దండిగా నిండిన గతాన్ని మోస్తూ జీవిస్తుంటాడు. డాక్టర్లు అతను చనిపోతాడని చెప్పినా, మెడికల్ సైన్సుని  ఛాలెంజ్ చేస్తూ బతికేస్తుంటాడు. శారీరక స్థితికి తోడూ చిత్తభ్రాంతులతో, తనతో తానూ మాట్లాడుకునే స్వగతాలతో అతడి మానసిక స్థితి కూడా ఘోరంగా వుంటుంది. దీనికి కారణం అనుమానమనే భూతం. ఇతడ్ని మందలిస్తూ డాక్టర్ ఆచారి (వివేక్ ముప్పల) అనే అతను తోడుగా వుంటాడు.

భార్య రేణుక (దీపా థామస్) ఇంకో గదిలో ఏళ్ళ తరబడీ తలుపు లేసుకుని వుండి  పోతుంది. రాజ భవన వ్యవహారాల్ని, రామప్ప బాగుగుల్నీ చూసుకుంటూ పెద్ద కొడుకు లవణప్ప వుంటాడు. వివాదాస్పదుడైన చిన్న కొడుకు కుసుమప్ప (మాస్టర్ కిరణ్) చిన్నప్పుడే నీటమునిగి చనిపోయాడు. రామప్పని చూసుకుంటూ పని మనిషి అచ్చమ్మ (బాలా పరాశర్) కూడా వుంటుంది. అనుమానం అనే భూతం పట్టిన రామప్ప, అది పోయే వరకూ తను పోయే ప్రసక్తే లేదని చెబుతూంటాడు.

అనుమాన భూతంతో జీవితాన్ని, మానవ సంబంధాల్నీ కచరా చేసుకుని, సమస్యగా మారిన రామప్పని భరించేదెలా? ఇతను బాగు పడేదెలా? ఇతడి అనుమానం దేని గురించి? భార్య ఎందుకు బందీ చేసుకుని వుండి పోయింది? చిన్న కొడుకు చావుకి కారణమేమిటి?  ఇవన్నీ మిగతా కథలో తేలే అంశాలు.

2. ఎలావుంది కథ?

    అనుమానం పెనుభూతం అనే పాయింటుతో కథ చెప్పాలనుకున్నారు. అనుమానం అనేది సినిమాలకి సక్సెస్ ఫార్ములా కిందే వర్కౌట్ అవుతూ వచ్చింది- రాం గోపాల్ వర్మ మాఫియా యాక్షన్  ‘కంపెనీ’ అయితేనేం, రాజేష్ ఖన్నా- ముంతాజ్ ల ఫ్యామిలీ డ్రామా ‘ఆప్ కీ కసమ్’ అయితేనేం ఈ ఫార్ములాకి ఫోటో ఫ్రేములా నిలిచాయి. అయితే ఈ కథలు కేవలం అనుమానం ఎంత పనిచేస్తుందో ఆ ఒకే పాయింటు చుట్టూ తిరుగుతూ తేలికగా అర్ధమవుతూ వుంటాయి. ఏ కథైనా ఒక సమస్యనే తీసుకుని చర్చించాలన్న ఏక సూత్రతకి కట్టుబడుతూ.

‘రావు బహదూర్’ కథతో వున్న అనుమానమనే పాయింటే గాకుండా, వంశాభివృద్ధి, కులాహంకారం, వర్ణవివక్ష, పితృస్వామ్య వ్యవస్థాపేక్ష, సామాజిక మూఢనమ్మకాలూ, ఫ్యూడల్ మనస్తత్వం వంటి సవాలక్ష అంశాల్నీ స్పృశించడంతో  రెండు జరిగాయి - అనుమానం పెనుభూతమనే అసలు పాయింటు గల్లంతై, కథ కలగాపులగమవడం.

రామప్ప అనారోగ్యంతో బాధపడుతూ, గత కాలపు జ్ఞాపకాల్లోనే బతికే ఒక జమీందారీ వంశస్థుడు. పతనమవుతున్న ఆ వైభవంలో చిక్కుకుపోయిన అతను, చిత్తభ్రాంతులతో  కూడిన మానసిక సమస్యలతో పతనమయ్యే తాగుబోతు కథ. ప్రాణం పోయే లోపు తనని వెంటాడుతున్న అనుమానానికి సమాధానం కనుగొనాలని తపించే కథ. ఈ క్రమంలో కథ విభిన్న కాలాల మధ్య సాగుతూ, సమాజంలో వర్గ భేదాలు, వారసత్వం, వంశాన్ని నిలబెట్టే వారసుడి కోసం పడే ఆరాటం, అంతరించిపోయిన వైభవాన్ని కాపాడుకోవడానికి పడే మానసిక వేదనా వంటి అనేక అంశాల్ని చిత్రిస్తూ పోతుంది.

కానీ ఆలోచిస్తే కథకి, పాత్రకీ ఇవేవీ ముఖ్యం కావు- అతడి ప్రాణాలకి పట్టుకున్న అనుమానమనే భూతమొక్కటే ముఖ్యం కావాలి. నిజమేంటో తెలుసుకుని ప్రాణాలు వదలడమే అతడి గోల్. ఈగోల్ చెదిరిపోయేలా ఇతర వ్యాపకాలు పెట్టుకోవడం వ్యక్తిత్వ వికాస పాఠాలతో చూసినా రాంగ్.

ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే ఈ కథ అనుమానం పాయింటుతో రామప్ప క్యారక్టర్ స్టడీ. రామప్ప పాత్ర విశ్లేషణ. అయితే ఇదే శృతి మించి కొంప ముంచింది. ఇదెలాగో చివర చూద్దాం. నల్లగా పుట్టిన రెండో కొడుకు తనకే పుట్టాడా అనే అనుమానంతో భార్యని దూరం చేసుకుని, నానా రభస చేసే రామప్ప పాత్ర ముగింపు చూస్తే, 1971 లో బీవీ కారంత్- గిరీష్ కర్నాడ్ లు దర్శకత్వం వహించిన కన్నడ ఆర్ట్ సినిమా ‘వంశవృక్ష’ లో వెంకటరావు తలిగెరీ నటించిన ప్రధాన పాత్ర కిచ్చిన ముగింపునే పోలి వుంటుంది -తన జన్మ వృత్తాంతం తెలిసే షాకింగ్ వాస్తవంతో. తెలుగులో దీన్ని బాపు ‘వంశవృక్షం’ గా రీమేక్ చేశారు జేవీ సోమయాజులు పాత్రకి అదే ముగింపు నిస్తూ (ప్రస్తుతం ‘పాలపిట్ట’ పత్రిక్కి ‘వంశవృక్షం’ సమీక్ష రాస్తూంటే, ఇందులో రావు బహదూర్ ముగింపుతో  పోలికలు బయటపడ్డాయి).

కథనంలో తలెత్తే పైన చెప్పుకున్న ప్రశ్నలన్నిటికీ సమాధానాలు దొరుకుతాయి. మనుషుల కుల, మత వర్గ వ్యవస్థలు కేవలం సామాజిక కండిషనింగ్ మాత్రమే నని చెప్తూ, ఆ రాజభవనం పాత గోడలపై వున్న పూర్వీకుల చిత్రపటాల వెనుక వున్న అసలు సత్యాన్ని విప్పుతూ కథని ముగించాడు దర్శకుడు. దీనికీ అనుమానం పెనుభూతం పాయింటుకీ ఏమిటి సంబంధం? ఈ సామాజిక కండిషనింగ్ నుంచి అనుమానమనే పెనుభూతం పుట్టనప్పుడు, ఆ సామాజిక కండిషనింగ్ ని నిందించడమెందుకు పాపం? అసలు అతడి అనుమానానికీ సామాజిక కండిషనింగ్ కీ సంబంధమే లేనప్పుడు, పరస్పరం లడాయి కూడా పెట్టనప్పుడు, ఈ ముగింపు ఎందుకు? ముగింపు ‘అనుమానం’  అనే పాయింటు కివ్వాలి కదా?

ఇంకా ముగింపు రామప్ప జన్మ వృత్తాంతంతో, ‘వంశవృక్షం’  మార్కు వూహించని మలుపులతో సాగుతుంది. రామప్ప తన పితృస్వామ్య బంధాల నుంచీ,సామాజిక అహంకారం నుంచీ ఎలా విముక్తి పొందాడో కూడా ఈ కథలో భాగమే. క్యారక్టర్ స్టడీ పేరుతో పాత్ర మీద ఇన్ని సమస్యల భారాన్ని మోపడంతో కథే బలి అయింది. 1977 లో కృష్ణంరాజు నటించిన ‘అమరదీపం’ లో తమ్ముడు మురళీ మోహన్ తన భార్య జయసుధ తో అన్నకి సంబంధముందని అనుమానించడంతో,  కృష్ణంరాజు చివరికి ఆ అనుమాన నివృత్తికి ఇంకో దారి లేక, ఆత్మహత్య చేసుకుని కళ్ళు తెరిపిస్తాడు. అనుమానం పాయింటుతో సింపుల్ గా అర్ధమయ్యే కథ. ‘రావు బహదూర్’ అనుమానం పాత రోగం కథని వెతుక్కుని మరీ చూడాలి.

3. ఎవరెలా చేశారు?

    సత్యదేవ్ చాలా ఆశ్చర్యపర్చే సినిమా ఇది. ఇలా నటించడం ఇతడికి సాధ్యమా అని అడుగడుగునా సవాలు విసురుతాడు. ఏక పాత్రాభినయం సీన్లు కూడా ఉత్తమంగా పోషించాడు. తన పాత్ర రావు బహదూర్ జీవితంలోని విభిన్న కాలాల్ని చూపించడానికి శారీరకంగా మారిన విధానం, పాత్ర మానసిక స్థితిని పండించిన తీరూ ప్రశంసనీయం. ఏక పాత్రాభినయపు విరుపులతో బాటు, ఫోర్త్-వాల్ బ్రేక్స్ సందర్భాలు గల మానసిక పీడితుడి  క్లిష్ట పాత్రని అద్వితీయంగా పోషించాడు. యవ్వనంలో వుండే దూకుడు నుంచి, వృద్ధాప్యంలో వచ్చే మానసిక దైన్యం వరకూ అద్భుత వైవిధ్యాన్ని ప్రదర్శించాడు. ప్రొస్థెటిక్ మేకప్‌లో కూడా కళ్ళతోనే హావభావాలు నేర్పుగా పలికించాడు.

యౌవనంలో జాన్ లెన్నన్ లుక్ తో హిప్పీ సంస్కృతికి దగ్గరగా వుండే రామప్పనుంచీ , వ్యవస్థ ఒత్తిడి వల్ల ఒక క్రూర, సాంప్రదాయవాదిగా మారే మెటామార్ఫసిస్ ని ఉన్నతంగా ప్రెజెంట్ చేశాడు.

ఒకవైపు క్యాన్సర్‌తో చనిపోతున్నా, తన రక్తం గొప్పదనే అహంకార ప్రదర్శన కూడా ఒకెత్తు.  అదే సమయంలో, గతంలోచేసిన తప్పులు చిత్తభ్రాంతుల రూపంలో బీభత్సంగా వెంటాడే తీరునీ బలంగా ప్రదర్శించాడు. ఇలా ఈ పాత్రని సృష్టించిన దర్శకుడు కూడా అంతే ప్రశంసార్హుడనాలి.

అలాగే, హీరోయిన్ రేణుక (దీపా థామస్) పాత్ర ఫస్టాఫ్‌లో చాలా స్వతంత్రంగా, బలంగా వుంటూ, సెకండాఫ్‌ కొచ్చేసరికి సరైన కారణాలు లేకుండానే భర్త వేధింపుల్ని భరించే సాధారణ స్త్రీగా మారిపోతుంది. భర్త అనుమానించిన వెంటనే కొడుకుని తీసుకుని వాకౌట్ చేయడం ఆమె చేయాల్సిన పని. కొడుకు చనిపోయాక కూడా వెళ్ళిపోకుండా అక్కడే తలుపులేసుకుని వుండి పోతుంది. తన గురించి పెద్ద కొడుకు కూడా తండ్రిలాగే మాట్లాడు తున్నప్పుడూ వచ్చి లాగి కొట్టకుండా గదిలోనే వుండి పోతుంది.

డాక్టర్ పాత్రలో వికాస్ ముప్పాల  చాలా పరిణతి చెందిన నటనని కనబర్చాడు. రామప్ప పాత్రతో సంఘర్షణాత్మక  సీన్లని సులువుగా ఎదుర్కొన్నాడు. పాత్రకి ఒక రకమైన గ్రే షేడ్ వున్నా, పాత్రలో వున్న హూందాతనాన్ని కాపాడుతూ వచ్చాడు.

ఇంకో పాత్ర పనిమనిషి అచ్చమ్మ. ఈ పాత్రలో బాలా పరాశార్ కాస్త తిక్క, మరికొంత కొంటెతనం ప్రదర్శిస్తూ కథ కెంతో ఉపయోగపడే పాత్రయింది.

సంభాషణలు పదునుగా, లోతైన అర్ధాలతో సాగుతాయి. కార్తీక్ పర్మార్ ఛాయాగ్రహణంలో  ఫ్రేమింగ్స్ చాలా క్లాసీగా, విజువల్స్ మూడ్‌కి తగ్గట్టుగా వున్నాయి- ఆ పాత జమీందారీ ఇల్లు కూడా కథలో ఒక పాత్రలా చేస్తూ. స్మరణ్ సాయి అందించిన బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్, పాటలు పీరియడ్ కథకి తగ్గట్టు వున్నాయి. రోషన్ సింగ్ కళాదర్శకత్వానికే బడ్జెట్ ఎక్కువ ఖర్చయినట్టుంది.

4. చివరికేమిటి?

    ముందుగా  చెప్పుకున్నట్టు ఇది ఫ్రెంచి అబ్సర్డ్ (అసంబద్ధ) థియేటర్ కోవకి చెందిన మేకింగ్. ఇది అహేతుకమైన కథాంశాలు, పొంతన లేని సంభాషణలు, రిపీటయ్యే, అక్కడక్కడే తిరిగే వలయాకార కథనాలకి పెట్టింది పేరు. ఇది ఆల్బర్ట్ కామూ ఫిలాసఫీ నుంచి ఎక్కువగా ప్రేరణ పొందింది. కామూ ‘అసంబద్ధత’ ని అర్ధాన్ని అన్వేషించే వాడి అర్థాన్వేషణకూ- ప్రశాంత, నిశ్శబ్ద విశ్వానికీ  మధ్య వుండే సంఘర్షణగా నిర్వచించాడు. ఇది అర్ధం జేసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. యూరోపియన్ కల్చర్ లో భాగమైన సినిమాలు తెలుగులో అవసరం లేదు. రామప్ప పాత్ర చిత్రణతో సమస్య ఇదే.

పాత్రలు పొంతన లేకుండా, మూస ధోరణిలో,  పునరావృతాలతో మాట్లాడతాయి. సాంప్రదాయ కథా వస్తువు లేకపోవడం కూడా ఒకటీ. ఈ కథలకి స్పష్టమైన ఆరంభాలు, మధ్య భాగాలు, ముగింపులూ వుండవు. అంటే త్రీ యాక్ట్స్ స్క్రీన్ ప్లే స్ట్రక్చర్ వుండదు. సంఘటనలు సరళరేఖలో కాకుండా లూప్ లో వున్నట్టు తిరుగుతూ వుంటాయి.

దర్శకుడు వెంకటేష్ మహా ఈ థియేటర్ ఆఫ్ ది అబ్సర్డ్ కి, బ్లాక్ కామెడీని కలిపి క్యారక్టర్ స్టడీకి ప్రాధాన్యమిచ్చి కథ చేసినప్పుడు ఏం నష్టం జరిగిందో ఇప్పుడు చూద్దాం. రెండు గంటలా 50 నిమిషాలూ సాగే ఈ కథ, గంటా 50 నిమిషాలు కథే లేకుండా కేవలం వివిధ పార్శ్వాల్లో రామప్ప పాత్ర పరిచయ పాఠంగానే సాగుతుంది. అంటే ఇంతసేపూ కథలోకి వెళ్ళకుండా రామప్ప క్యారక్టటర్నే చెప్పుకుంటూ పోయారు. ఆ క్యారక్టర్ కూడా చాలావరకూ ఏక పాత్రాభినయం చేస్తూ, స్వగతంతో వీరంగం వేయడం. కథ ప్రారంభించకుండా, క్యారక్టర్ స్టడీ చేస్తూ పాత్రనే చెప్పుకుంటూ పోతే వర్కౌట్ కాదని కొన్నేళ్ళ క్రితం అనుభవపూర్వకంగా రుజువయ్యింది. ఇప్పుడు సినిమాల్లో క్యారక్టర్ ఆర్టిస్టుగా బిజీగా వుంటున్న డాక్టర్ రాయల హరిశ్చంద్ర అడిగితే, ‘నేను రాముణ్ణి’ అనే 45 నిమిషాల నాటిక రాసిచ్చాడు ఈ వ్యాసకర్త. ఇది స్వగతంతో పూర్తిగా ఏకపాత్రాభినయం. ఇంకో పాత్ర వుండదు. దీన్ని నంది నాటకోత్సవాల సెలక్షన్స్ కి బ్రహ్మాండంగా నటించి, దర్శకత్వం వహించి చూపారు హరిశ్చంద్ర. నిర్ద్వంద్వంగా రిజెక్ట్ అయింది. కారణం? స్వగతం చెప్పుకునే ఏక పాత్రాభినయం వర్కౌట్ కాదు. ఎందుకంటే, ఇందులో పాత్ర తప్ప కథ లేదు.

దీనికి ముందు ‘హెన్ కౌంటర్’ అనే రెండు గంటల నాటకం రాసిస్తే, బీ హెచ్ ఈ ఎల్ రాష్ట్ర స్థాయి పోటీల్లో 5 మొదటి బహుమతులు గెలుచుకొచ్చారు హరిశ్చంద్ర. ఎందుకంటే ఇందులో పాత్రలున్నాయి, కథా వుంది-  హీరోయిన్ ఎన్ కౌంటర్ చేస్తుంది కాబట్టి టైటిల్ హెన్ కౌంటర్ అయింది- అంటే కోడి పెట్ట చేసే ఎన్ కౌంటర్.

4/a స్ట్రక్చర్ అంటే ఏమిటి?

త్రీ యాక్ట్స్ స్క్రీన్ ప్లే స్ట్రక్చర్ తెలిస్తే కథతో చేసే పొరపాట్లు తెలిసిపోతాయి. ‘రావు బహదూర్’

లో బిగినింగ్ (ఫస్ట్ యాక్ట్ ) చాంతాడంత సాగి, గంటన్నర సేపు సాగే ఫస్టాఫ్ ని కూడా దాటుకుని, సెకండాఫ్ లో మరో ఇరవై నిమిషాలవరకూ కబ్జా చేసిందని తెలుసుకున్నారా? అంటే బిగినింగే అక్రమంగా గంటా 50 నిమిషాలు సాగింది. ఇదంతా బిగినింగే అని ఎలా చెప్తాం? బిగినింగ్ అంటే పాత్రల పరిచయం, సమస్య ఏర్పాటుకి సంబంధించి తంతూ వగైరా కాబట్టి. అంటే ఈ బిగినింగ్ లో వుండేది కథ కాదు, కథకి తోడ్పడే ఉపోద్ఘాతం. ఇది ఫస్టాఫ్ లో 30 -40 నిమిషాలకి మించి వుండకూడదు. ఇది ముగిసిన చోట ప్లాట్ పాయింట్ -1  వచ్చి సమస్య ఏర్పాటవుతుంది.

ఇక్కడ్నుంచీ మిడిల్ (సెకండ్ యాక్ట్) ప్రారంభమవుతుంది. అంటే బిగింగ్ లో ఇచ్చిన ఉపోద్ఘాతాన్ని పురస్కరించుకుని కథ ప్రారంభమవుతుంది. కథ ప్రారంభమయిందని ఎలా తెలుస్తుంది? బిగినింగ్ ని ముగించే  ప్లాట్ పాయింట్ – 1 దగ్గర సమస్య, దాన్ని పరిష్కరించేందుకు పాత్రల మధ్య  సంఘర్షణా ప్రారంభమవుతాయి కాబట్టి. ఈ మిడిల్ అనేది మొత్తం స్క్రీన్ ప్లే నిడివిలో 50 శాతం ఆక్రమించి  వుంటుంది.  అంటే ప్లాట్ పాయింట్ -1 నుంచీ ఇంటర్వెల్ వరకూ 25 శాతం, ఇంటర్వెల్ నుంచీ సెకండాఫ్ లో ప్లాట్ పాయింట్- 2 వరకూ మరో 25 శాతం. ఈ మొత్తం 50 శాతం గంటకి పైగానే సాగవచ్చు. ఈ మిడిల్ సమస్యకి పరిష్కార మార్గాన్ని సూచిస్తూ ప్లాట్ పాయింట్ -2 దగ్గర ముగుస్తుంది.

అంటే బిగింగ్ లో పాత్రల పరిచయాలతో, సమస్య ఏర్పాటు తంతుతో చేసే కథనం కథ కానే కాదన్న మాట. కథకి ఉపోద్ఘాతం మాత్రమే. కానీ ఇది కూడా కథ అనుకుంటూ ఘోరాలు చేస్తున్నారు. ప్లాట్ పాయింట్-1, ప్లాట్ పాయింట్- 2 ల మధ్య మిడిల్లో వుండేది మాత్రమే కథ అని ఇప్పటికైనా బాగా గుర్తించాలి!! ఇక మిడిల్ ముగిసి, ప్లాట్ పాయింట్ -2 నుంచీ పరిష్కార మార్గంతో క్లయిమాక్స్ వైపు వెళ్ళే కథనం ఎండ్ విభాగం. ఇది 25 శాతం వుండొచ్చు. అంటే స్క్రీన్ ప్లేలో ఉపోద్ఘాతంతో 25 శాతం బిగినింగ్ – కథతో 50 శాతం మిడిల్- ఆతర్వాత ముగింపుతో 25 శాతం ఎండ్ వుంటే అది త్రీ యాక్ట్స్ స్క్రీన్ ప్లే స్ట్రక్చర్ అన్పించుకుంటుందన్న మాట.

4/b జడివాన వెలిసిన వెనుక...
ఈ స్ట్రక్చర్ తెలియకో, లేదా తెలిసినా వద్దనుకునో చేస్తే ఏమవుతుంది? ఫస్టాఫ్ అంతా ఆక్రమించి, సెకండాఫ్ లో ఇంకో ఇరవై నిమిషాల వరకూ దురాక్రమించి, రామప్ప పాత్ర పరిచయ తంతే, అంటే ఉపోద్ఘాతమే ప్రేక్షకుల సహన శక్తి మీద దాడి చేస్తూ పోతుంది.  సెకండాఫ్ లోకి ప్రవేశించినా కూడా కథేమిటో అర్ధం గాకుండా పోతుంది. ఇంకోటేమిటంటే, ఫస్టాఫ్ లో ఈ బిగినింగ్ లోనే ఫ్లాష్ బ్యాక్ ప్రారంభించి హీరోయిన్ తో రోమాన్స్ కొనసాగిం

చారు. మిడిల్ కథలో భాగంగా వుండే ఈ ఫ్లాష్ బ్యాకుని, బిగినింగ్ ఉపోద్ఘాతంలో ఎలా చూపిస్తారు? సకాలంలో కథ ప్రారంభమవక పోవడానికి ఇది కూడా ఒక కారణం.

సెకండాఫ్ ఇరవై నిమిషాలు గడిస్తే గానీ ఈ ఉప్పోద్ఘాతమనే ఉరితాడు తెగి మిడిల్ ప్రారంభం కాలేదు. ఫస్టాఫ్ ప్రారంభంలో 25 శాతం వుండాల్సిన ఉపోద్ఘాతం (బిగినింగ్) తెగసాగి,  మిడిల్ ని దాదాపు 75 శాతం స్వాహా చేసి ముగిసింది. ఇప్పుడు గానీ ప్లాట్ పాయింట్ -1 వచ్చి మిడిల్ సంఘర్షణ మొదలు కాలేదు. ఎప్పుడో ఫస్టాఫ్ అరగంటలో రావాల్సిన ఈ  ప్లాట్ పాయింట్ -1, సెకండాఫ్ లో ఇరవై నిమిషాల  కొచ్చింది!

ఇక్కడ ఇప్పుడు  రామప్ప చిన్న కొడుకు మరణాన్ని పురస్కరించుకుని పోలీస్ ఇన్స్ పెక్టర్ దర్యాప్తుకి రావడంతో, కథ ప్రారంభమై సమస్య ఏమిటో తెలుస్తుంది! అంటే మొత్తం కలిపి గంటా 50 నిముషాలు  ఉపోద్ఘాతం వల్ల కథే ప్రారంభం కాలేదు. ఇలా ఇది మిడిల్ ని కబ్జా చేసిన  బిగినింగ్ కాబట్టి ఇది మిడిల్ మటాష్ స్క్రీన్ ప్లే అయ్యింది. స్క్రీన్ ప్లే మిడిల్ మటాష్ లో పడ్డాక ఆ సినిమాని దేవుడు కూడా కాపాడ లేడు. పెద్ద పెద్ద స్టార్ల సినిమాలే మట్టి కరిచాయి!

ఇప్పుడు సెకండాఫ్ ఇరవై నిమిషాలకి కథ ప్రారంభమయ్యాక, క్యారక్టర్ స్టడీ పేరుతో రామప్ప సృష్టించిన గందరగోళమంతా ఆగిపోయి, వాన వెలసినట్టు ప్రశాంతంగా మారుతుంది సినిమా. అంటే అబ్సర్డ్ థియేటర్ చిత్రీకరణలు అంతమై, రెగ్యులర్ సినిమా కథగా దారి కొస్తుంది. అయితే- జడివాన వెలిసిన వెనుకా జరిగింది తెలియును లేరా- విరిగేటి చెట్లెన్నో, వొరిగేటి ఇళ్ళెన్నో- అన్నట్టు, ఇప్పుడు ప్రారంభమైన ఈ కాసింత కథకూడా బాక్సాఫీసుకి అంది రాలేదు.

కారణం, అనుమానమనే పాయింటు మీద ఇప్పటికైనా ఫోకస్ చేయకుండా, సామాజిక అంశాలపై లెక్చర్ ఇస్తున్నట్టుగా మారుతుంది. ఫస్టాఫ్ లో భ్రమలు, తాగుబోతు వాదనల ద్వారా- మహాభారతం, మహాత్మా గాంధీ, ఆధునిక భౌగోళిక రాజకీయాలూ, కులం, రంగు, పేద-ధనిక తేడాల గురించిన బ్యాగేజీనంతా ప్రేక్షకుల మీద పడేసింది గాక.

కేవలం అనుమానమనే భూతం తప్ప ఇంకేం పట్టని మొండి ఘటంలా రామప్పని చూపిస్తూ, ఇంకా కావాలంటే పైన చెప్పిన బ్యాగేజీలో ఒకట్రెండు అంశాలు తీసుకుని, వేరే పాత్రతో సబ్ ప్లాట్ నడిపి వుండొచ్చు. గొడవుండదు.

ప్రయోగాలు  చేయకూడదని కాదు, చేయొచ్చు. అయితే ముందు త్రీ యాక్ట్స్ స్ట్రక్చర్ అంటూ వుండాలి. అప్పుడే ఆ స్ట్రక్చర్ కి లోబడి ఎలాటి క్రియేటివిటీలకైనా పాల్పడ వచ్చు. స్ట్రక్చరే లేకుండా క్రియేటివిటీ ఎలా కుదురుతుంది. ప్రయోగమెలా అన్పించుకుంటుంది. ఫ్రెంచి ఫిలిం నోయర్ జానర్ ని హాలీవుడ్ ఎత్తుకొచ్చుకుని, తను వాడే కమర్షియల్ మంత్రాల పెట్టె త్రీ యాక్ట్స్ స్ట్రక్చర్ లో కూర్చి, వందలాది కమర్షియల్  ఫిలిం నోయర్ సినిమాల్ని తీసి అవతల పడేసింది. హాలీవుడ్ అనుసరించే త్రీ యాక్ట్స్ స్ట్రక్చర్ ని తెలుగు మేకర్లు అనుసరించేందుకు మొహమాటం దేనికి?

తీరా ఫలితం చూసి, తెలుగు ప్రేక్షకులకి సినిమాలే చూడ్డం రాదనీ ప్రెస్ మీట్లు పెట్టి నిందించడం దేనికి? ఇలాటి ప్రయోగాలే చేయదల్చుకుంటే, ప్రేక్షకులు నోరెత్తకుండా ఏం పాట్లు పాట్లు పడతారో పడి, సినిమా తీసి చూపించొచ్చు. తీయరాక ఏదో తీసి ప్రేక్షకులు నోరెత్తితే, దాని మీద రియాక్ట్ అవుతూ పోతే ఎవరికీ నష్టం? ‘రావు బహదూర్’ కి తేలిన నష్టమెంత సింగిల్ డిజిట్ దాటని కలెక్షన్లతో?

-సికిందర్ 

1426 : డైలాగ్ రైటింగ్ టిప్స్

 

 

     ఇవి అప్పుడప్పుడూ రాసుకుంటూ  పోయిన  డైలాగ్ రైటింగ్  టిప్స్. డేటా బ్యాంక్ లో వుంటే తీసి అందిస్తున్నాం. పని కొస్తాయనుకంటే ప్రయత్నించవచ్చు.

సినిమాలో మంచి డైలాగులు ఎలా రాయాలి?
మంచి సినిమా డైలాగులు అంటే కేవలం తెలివైన మాటలు కాదు. అవి పాత్ర స్వభావాన్ని చూపాలి, కథని ముందుకు నడపాలి, నటులకి  భావోద్వేగాల్ని వ్యక్తపర్చే అవకాశమివ్వాలి.

1. ప్రతి పాత్రకూ ప్రత్యేకమైన మాటతీరు వుండాలి
పాత్ర పేరు తీసివేసినా, ఎవరు మాట్లాడుతున్నారో ప్రేక్షకులు గుర్తించగలగాలి.

ఉదాహరణ:
డిటెక్టివ్: ‘మనుషులు అబద్ధం చెబుతారు. కానీ సాక్ష్యాలు కాదు’
యువకుడు: ‘అలా కాదు. సాక్ష్యాల్ని కూడా సృష్టించవచ్చు’

2. ప్రతి పాత్రకూ ఒక లక్ష్యం వుండాలి.
ప్రతి సన్నివేశంలో పాత్ర ఏదో ఒకటి సాధించడానికి ప్రయత్నించాలి.

బలహీన డైలాగ్:  ‘ఎలా వున్నావు?’
‘బాగున్నాను’

మెరుగైన డైలాగ్ :
‘వాళ్ళకి  చెప్పేశావా?”
'చెప్పానని ఎందుకు అనుకుంటున్నావు?’

‘ఎందుకంటే నువ్వు రహస్యాన్ని దాచలేవు’

3. మాటల్లో అంతర్లీన భావం (Subtext) వుండాలి
మనుషులు ఎప్పుడూ మనసులో వున్న దాన్ని నేరుగా చెప్పరు.

ఉదాహరణ:
‘భోజనం చల్లారిపోయింది’
‘నిన్ను నా కోసం ఎదురుచూడమని నేను చెప్పలేదు’
ఇక్కడ అసలు విషయం భోజనం కాదు; వాళ్ళ  సంబంధంలో వున్న సమస్య.

4. డైలాగ్ చిన్నగా, ప్రభావవంతంగా వుండాలి

బలహీనమైనది:
‘వర్షం పడకముందే బయలుదేరితే బాగుంటుందని అనుకుంటున్నాను’

మెరుగైనది:
ఇప్పుడే బయలుదేరుదాం... లేకపోతే ఈత కొట్టాల్సి వస్తుంది!

5. సంఘర్షణ (కాన్ఫ్లిక్ట్)  వుండాలి
స్నేహితుల మధ్య కూడా అభిప్రాయ భేదాలు వుండొచ్చు.

ఉదాహరణ:
‘పోలీసులకి  ఫోన్ చేద్దాం’
‘శవం గురించి ఏమంటాం?”
‘మరి ఏం చేద్దాం?’
‘పాతిపెడదాం’

6. పాత్ర స్వభావం మాటల్లో కనిపించాలి

ఆత్మవిశ్వాసం వున్న వ్యక్తి:
‘పక్కకు జరుగు’

ఆత్మవిశ్వాసం లేని వ్యక్తి :
‘క్షమించండి... కొంచెం పక్కకు జరగగలరా?’

7. ప్రేక్షకులకి తెలిసిన విషయాన్ని మళ్ళీ చెప్పకూడదు

బలహీనమైనది:
‘మనం ముప్పై ఏళ్ళుగా అన్నదమ్ములం’

మెరుగైనది:
'చిన్నప్పటి నుంచీ  నా బొమ్మలన్నీ నువ్వే దొబ్బే సే వాడివి’

8. మౌనం కూడా ఒక డైలాగే

ఉదాహరణ:
ఆమె ‘నన్ను ఇంకా ప్రేమిస్తున్నావా?’
అతను నిశ్శబ్దంగా తల తిప్పుకున్నాడు.
ఆమెకి అర్ధమైంది.

9. డైలాగుల్ని గట్టిగా చదవాలి
రాసినప్పుడు బాగానే అనిపించిన డైలాగులు, మాట్లాడితే సహజంగా వినిపించకపోవచ్చు. కాబట్టి వాటిని గట్టిగా చదివి పరీక్షించాలి.

10. ప్రతి సన్నివేశానికీ  ఒక ఉద్దేశం వుండాలి

రాయడానికి ముందు ఈ ప్రశ్నలు వేసుకోవాలి:
ఈ పాత్రకి ఏం కావాలి? ప్రారంభంలో ఎవరి చేతిలో కమాండ్ వుంది? చివరికి ఎవరి చేతిలో వుంటుంది? ఈ సంభాషణ వల్ల ఏం మారింది? ఏమీ మారకపోతే, ఆ సన్నివేశం అవసరం లేకపోవచ్చు.

ఉదాహరణ :
బలహీనమైనది:
‘నువ్వు నిన్న నాకు అబద్ధం చెప్పావు. ఇక నేను నిన్ను నమ్మలేను’

 మెరుగైనది:
‘ఎప్పట్నుంచీ?’
‘ఏమిటి?’
‘నువ్వు అబద్ధాలు చెప్పడం’
‘చాలా కాలంగా’
'బైటి కెళ్ళు’

ఈ డైలాగు చిన్నదిగా, భావోద్వేగంతో నిండి వుంది. ప్రేక్షకులు  కూడా మిగతా విషయాల్ని వూహించుకునే అవకాశం వుంటుంది.

పాత్రలు రెండూ బయటికీ  చూస్తే ఒక చిన్న విషయంపై వాదిస్తున్నట్టు కనిపించాలి, కానీ వాటి అసలు గొడవ పూర్తిగా వేరే విషయంపై  వుండాలి. దీని వల్ల డైలాగుల్లో అంతర్లీన భావం (Subtext) సహజంగా వస్తుంది.

(మరికొన్ని మరోసారి)

-సికిందర్

 

 

1425 : స్క్రీన్ ప్లే సంగతులు

 

  ‘అబ్సెషన్’ గత ఆర్టికల్ (రివ్యూ) లో కథ తెలుసుకున్నాం. గంటా 45 నిమిషాల సేపు సాగే ఈ కథ స్క్రీన్ ప్లేగా ఎలాగెలా విస్తరించిందో ఇప్పుడు సంక్షిప్తంగా తెలుసుకుందాం. నిర్మాణ పరంగా చూస్తే, ఇది క్లాసిక్ ‘ది మంకీస్ పా’ తరహా కథని ఆధునిక మానసిక భయానక రూపంలో మళ్ళీ చెప్పిన సినిమా కథగా భావించ వచ్చు. ఇప్పుడు ఇదే నిర్మాణాన్ని మరింత స్క్రీన్ ప్లే విశ్లేషణ శైలిలో పరిశీలిస్తే, ఈ కథ ఒక సాధారణ ప్రేమ కథ కాదు. ఇది ‘ప్రేమని కోరుకోవడం → దాన్ని బలవంతంగా పొందడం → దాని దుష్పరిణామాలు అనుభవించడమూ’  అనే నాటకీయ నిర్మాణాన్ని అనుసరించే మానసిక భయానక (సైకలాజికల్ హార్రర్) కథగా తెలుస్తుంది. డైలాగులు సహా ఈ స్క్రీన్ ప్లేని  genius.com నుంచి డౌన్ లోడ్ చేసుకుని స్టడీ చేయవచ్చు.

ఈ స్క్రీన్ ప్లేని దర్శకుడు కర్రీ బార్కర్ కాఫీ షాప్ లో పని చేస్తూ రాశాడు. జంప్ స్కేర్స్‌పై ఆధారపడకుండా, పాత్రలకే ప్రాధాన్యమినిస్తూ, కలవరపరిచే శైలిని అనుసరించడం వల్ల అందరి దృష్టినీ ఆకర్షించిందీ కథ.  అయితే స్క్రిప్ట్‌ని తిరిగ రాసి, హీరోని మరింత వీరోచిత పాత్రగా మార్చమని నిర్మాతలు ఇచ్చిన 2 మిలియన్ డాలర్ల ఆఫర్‌ని (దాదాపు  19 కోట్ల రూపాయలు) కూడా అతను తిరస్కరించాడు. ఆ పాత్ర రొటీన్ ఫార్ములా పాత్రగా, వీరోచితంగా సరైన నిర్ణయాలు తీసుకుంటే కథనం బోరుగా వుంటుందని నమ్మిన బార్కర్, హీరోని లోపాలతోనే వుంచాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఇక్కడ మన దగ్గర కూడా నెలల తరబడీ స్క్రిప్టులు పట్టుకుని ప్రయత్నాలు చేస్తున్న ఫస్ట్ టైం డైరెక్టర్లు ఒకటే చెప్తూంటారు- నిర్మాతలు కథని మార్చమంటున్నారని. చూసి చూసి - ఇలా ఇంకెంత కాలం స్ట్రగుల్ చేస్తూంటారు, వాళ్ళకి ఎలా కావాలంటే అలా మార్చేసి ముందు డైరెక్టర్లు ఐపోండి, తర్వాత చూసుకోవచ్చు -అనాల్సి వస్తోంది. ఒక చోట ఒకరు కాదు ఇద్దరు కాదు, వరసగా ఆరుగురు వింటూ పోవడం  మొదలెట్టారు. ఒకొక్కరు ఆ కథని ఒక్కోలా మార్చేస్తూంటే, ఎలా ఎంతమంది మార్చినా అలా అన్నిటికీ తలూపి ముందు పని కానిచ్చుకోమని చెప్పాల్సి వచ్చింది. అందరూ 19 కోట్లు రిజెక్టు చేసే కర్రీ బార్కర్ లు కాలేరుగా?

    బార్కర్ స్క్రిప్ట్ తొలి డ్రాఫ్ట్ లో హీరో ఉద్దేశాలు మరింత స్పష్టంగా, దురుద్దేశపూరితంగా వుండేవి. అయితే అందులో నైతికకి సంబంధించి, ప్రేమలో సమ్మతికి సంబంధించీ ఆలోచనల్ని మరింత సున్నితంగా మార్చడానికి స్క్రీన్‌ప్లేలో మార్పులు చేశాడు.  చివరికి ఇది ప్రేక్షకులకి మానసికంగా మరింత సంక్లిష్ట వీక్షణాను అనుభవాన్ని మిగిల్చినట్టయ్యింది.

‘అబ్సెషన్’ (2026) – స్క్రీన్‌ప్లే నిర్మాణం

1. జానర్ : మానసిక భయానకం (సైకలాజికల్ హార్రర్) / అతీంద్రియ భయానకం (సూపర్ నేచురల్ హార్రర్) / డార్క్ రోమాన్స్.

2. కాన్సెప్ట్ : బలవంతంగా పొందే ప్రేమ నిజమైన ప్రేమ కాదని, సమ్మతి లేకుండా పుట్టిన కోరిక చివరికి భయానకంగా మారుతుందనీ చెప్పే కథ.

3. స్ట్రక్చర్ - బిగినింగ్ : హీరో బేర్‌ ఒక వొంటరిగా జీవించే, భావోద్వేగ పరంగా బలహీన యువకుడుగా పరిచయమవుతాడు. అతను ఒక మ్యూజిక్ స్టోర్ లో పని చేస్తూంటాడు. అక్కడే చిన్ననాటి ఫ్రెండ్ నిక్కీ పనిచేస్తూంటుంది. ఆమెని  రహస్యంగా ప్రేమిస్తుంటాడు. అతడికో లోపం వుంటుంది. అదే మిటంటే, తను ప్రేమిస్తున్నా నని ఆమెకి చెప్పే ధైర్యం లేక, ఆ ప్రేమని ఇతర మార్గాల్లో గుప్పిట పట్టాలనుకుంటాడు. అతడి పిరికి మనస్తత్వం ఈ పాత్రల పరిచయ దశలో ఎస్టాబ్లిష్ అవుతుంది.

3/a -కాన్ఫ్లిక్ట్ కి దారి తీసే పరిస్థితుల కల్పన : నిక్కీని బహుమతితో ఆకట్టుకుందామని స్టోర్ కి వెళ్తే, అక్కడ  బేర్ ని ‘వన్ విష్ విల్లో’ అనే వస్తువు ఆకర్షిస్తుంది. దాంతో ఏదైనా కోరిక కోరి విరగగొడితే ఆ కోరిక నెరవేరుతుందని తెలిసి, దాన్నికొనుక్కుంటాడు.

3/b - డ్రమెటిక్ క్వశ్చన్ ఏర్పాటు : ఇప్పుడు బేర్ ఈ విల్లోని ప్రయోగించి నిక్కీ ప్రేమని పొందగలడా? పొందితే ఏమవుతుంది?

3/c -కాన్ఫ్లిక్ట్ కి లీడ్ : బేర్ అంతర్మథనానికి లోనవుతాడు: తాను ధైర్యం తెచ్చుకుని తన ప్రేమని వ్యక్తపర్చాలా, లేక విల్లోని ప్రయోగించాలా? ఈ సందిగ్ధం అతడ్ని మరింత ఒంటరితనం లోకి, నిరాశలోకీ దిగ లాగుతుంది.

4. ప్లాట్ పాయింట్-1, కాన్ఫ్లిక్ట్ ఏర్పాటు : ఇక బేర్ ఆ విల్లో నుపయోగించి ఇలా కోరుకుంటాడు: ‘ప్రపంచంలో ఎవరికన్నా ఎక్కువగా నిక్కీ నన్ను ప్రేమించాలి’ అని. కోరుకుని విల్లోని విరిచేస్తాడు. కోరిక నిజమైపోతుంది. నిక్కీ వెంటనే వచ్చేసి అతడింట్లో మకాం పెట్టేస్తుంది.

5. మిడిల్- 1, సంఘర్షణ ప్రారంభం : నిక్కీ ఒక్కసారిగా బేర్‌పై అపార ప్రేమని చూపడం ప్రారంభిస్తుంది. బేర్ తన కలలన్నీ నిజమైనట్టు సంతోషిస్తాడు. ప్రేమాభిమానాలు, శారీరక సంబంధం, భావోద్వేగ ఐక్యత ఎస్టాబ్లిష్ ఐపోతాయి. బేర్ కి లాగే ప్రేక్షకులు కూడా ఇక బేర్ విజయం సాధించినట్టే భావిస్తారు. ఈ క్షణం వరకూ బేర్ కోరుకున్నది దక్కింది.

        
అప్పుడు ఇవే అతడికి వ్యతిరేకంగా పనిచేయడం మొదలెడతాయి. ఈ అసౌకర్యాన్ని క్రమంగా పెంచడం ప్రారంభిస్తాడు దర్శకుడు. నిక్కీ బేర్‌ని  ఒంటరిగా వుండనివ్వదు. ఆమె అతిగా అతడ్ని సొంతం చేసుకోవాలని విజృంభిస్తుంది. ఆమె వ్యక్తిత్వంలో మార్పులు కనిపిస్తాయి. ప్రవర్తన ఉన్మాదంగా, హింసాత్మకంగా మారిపోతుంది. ఇవన్నీ కథని రోమాంటిక్ ఫాంటసీ నుంచి సర్వైవల్ హార్రర్ వైపు మళ్ళిస్తాయి.

6. పించ్ పాయింట్ -1 : ఇంటర్వెల్ కి ప్రేరేపించే ఈ మలుపులో, బేర్ ఫ్రెండ్ ఐయాన్ బేర్ వ్యవహారం చూసి, చిన్నప్పట్నుంచీ నిక్కీ బేర్ ని సోదరుడిగా భావించేదని వెల్లడించేసరికి, బేర్ అయోమయంలో పడిపోతాడు. ఇంటర్వెల్ కి దారితీసి ఈ మలుపు బేర్ ది ఫాల్స్ విక్టరీ అని తేల్చేస్తుంది.

7. మిడ్‌పాయింట్ (ఇంటర్వెల్) : 'వన్ విష్ విల్లో' కస్టమర్ సపోర్ట్‌కి  ఫోన్ చేసి, విల్లోతో తను కోరిన కోరిక మార్చుకుంటానంటాడు  బేర్. అలా కుదరదని, అతను చనిపోయినప్పుడు మాత్రమే ఆ కోరిక ఎక్స్ పైర్ అవుతుందనీ సమాధానం వచ్చేశ్రైకి షాక్ తింటాడు. ఇప్పుడు నిక్కీని విల్లో ప్రభావం నుంచి ఎలా బయటపడెయ్యాలి? తన కోరిక కారణంగా నిజమైన నిక్కీని కోల్పోయానని  తీవ్ర అపరాధభావానికి లోనవుతాడు.

    8. మిడిల్ -2, సంఘర్షణ తీవ్రత పెరగడం : ఇప్పుడు  రెండో భాగంలో కథ పూర్తిగా హారర్ మోడ్‌లోకి వెళుతుంది. ప్రతికూల శక్తులు దగ్గరవుతాయి. ఇక్కడ ప్రతినాయకత్వం రెండు రూపాల్లో కనిపిస్తుంది: బేర్‌పై మోజు పెంచుకున్న నిక్కీ, బేర్ తీసుకున్న స్వార్థపూరిత నిర్ణయం.

        సమస్యలు మరింత తీవ్రమవుతాయి: నిక్కీ బేర్‌ని వెంటాడుతూంటుంది. బేర్ స్నేహితులు కూడా ప్రమాదంలో పడతారు. హార్రర్ సంఘటనలు తీవ్రతరమవుతాయి. బేర్ నిక్కీని దూరం పెట్టేందుకు ప్రయత్నిస్తాడు. నిక్కీ మరింత అగ్రహిస్తుంది. స్నేహితులు ప్రమాదంలో పడడం, హింస పెరగడం, బేర్ అపరాధ భావం తీవ్రం కావడం వంటి అంశాలు కథనంలో నాటకీయ ఉద్వేగాన్ని పెంచుతాయి. టెర్రర్ మానసిక స్థాయిని దాటి, శారీరక హింసగా మారుతుంది.

9. పించ్ పాయింట్ -2 : ప్లాట్ పాయింట్ -2 కి దారితీసే ఈ మలుపులో, ఒక పార్టీలో సారా బేర్ ని ప్రేమిస్తున్నట్టు వెల్లడి కావడంతో నిక్కీ ఎలర్ట్ అవుతుంది.

10. ప్లాట్ పాయింట్ -2 : మిడిల్ -2 ని ముగింపుకి తెచ్చే ఈ మలుపులో- నిక్కీ సారాని చంపేస్తుంది. బేర్ బెంబేలెత్తి పోతాడు. ఈ రాక్షసిని సృష్టించింది తనే, తన కోరిక అసలైన నిక్కీని నాశనం చేసింది... అనుకుంటూ బేర్ తనలోని అపరాధ భావంతో పోరాడతాడు. ఇప్పుడతను ప్రేమని బలవంతంగా సృష్టించలేమనీ, తన కోరిక స్వార్థపూరితమైందనీ తెలుసుకుంటాడు. ఇక విల్లో పెట్టిన ఈ శాపాన్ని ముగించే ఏకైక మార్గాన్ని కనుగొంటాడు.

11. ఎండ్ - పరిష్కారం : క్లయిమాక్స్ కి దారి తీసే, సమస్యకి పరిష్కారమార్గాన్ని కనుగొనే ఈ మలుపులో- బేర్ తన తప్పుని  సరిదిద్దడానికి పూనుకుంటాడు. ఈ క్లయిమాక్స్‌లో జరిగే సంఘర్షణ కేవలం బేర్- నిక్కీల మధ్య సంఘర్షణ కాదు. ప్రేమకీ పొసెషన్ కీ; స్వేచ్ఛకీ, నియంత్రణకీ; సహజ భావోద్వేగాలకీ, కృత్రిమ కోరికకూ మధ్య జరిగే తాత్విక సంఘర్షణగా లోతుగా చూడాల్సి వుంటుంది.

    ఈ పోరాటంలో ఇక బేర్ తనకి అత్యంత ప్రియమైన దానిని త్యాగం చేయాల్సి వస్తుంది. భావోద్వేగాలు, భయోత్పాతం ఒకే సమయంలో పరాకాష్టకి  చేరుకుంటాయి. తన కోరిక వల్ల ఏర్పడిన పరిణామాల్ని తిరిగి సరిచేయడానికి బేర్ చేసే ప్రయత్నం తో, ఈ కథ చివరికి ఒక విషాద హెచ్చరిక కథగా ముగుస్తుంది.

స్క్రీన్‌ప్లే బీట్ మ్యాప్ : బిగినింగ్ : హీరో బేర్ వ్యక్తిత్వంలో లోపాన్ని స్థాపించడం, కాన్ఫ్లిక్ట్ కి దారి తీసే పరిస్థితుల కల్పన- కథలోకి మాయా వస్తువు విల్లో ప్రవేశం; ప్లాట్ పాయింట్ -1, కాన్ఫ్లిక్ట్ ఏర్పాటు : విల్లోతో నిక్కీని వశపర్చుకునే బేర్ కోరిక నెరవేరడం; మిడిల్ -1, నిక్కీతో సంఘర్షణ ప్రారంభం- ఫాంటసికల్ ప్రేమ హార్రర్ ; పించ్ పాయింట్ -1, నిక్కీ తనని సోదరుడుగా భావించేదని బేర్ కి తెలియడం; మిడ్ పాయింట్ : బేర్  ల్లోతో కోరికని రివర్స్ చేసే ప్రయత్నం విఫలమై, అతి పెద్ద సంక్షోభంలో పడడం; మిడిల్ 2 : నిక్కీతో సంఘర్షణ తీవ్ర రూపం దాల్చడం, ఆమె దుష్ట శక్తిగా మారడం;  పించ్ పాయింట్ -2, బేర్ ని సారా ప్రేమిస్తున్నట్టు నిక్కీకి తెలియడం; ప్లాట్ పాయింట్ 2- సారాని నిక్కీ చంపేయడం, బేర్  విల్లో పెట్టిన శాపాన్ని నిర్వీర్యం చేసే మార్గం తెలుసుకోవడం; ఎండ్ : తను సృష్టించిన దుష్ట శక్తి నుంచి నిక్కీకి విముక్తి కల్గిస్తూ బేర్ పెద్ద నిర్ణయం తీసుకోవడం.

ఇలా కథనం సాంతం కార్యకారణ సంబంధంతో, ఇలాటి కథల్లో అంచెలంచెలుగా సాగే, పెరిగే సైకలాజికల్ జర్నీని సమగ్రంగా చిత్రించిన త్రీ యాక్ట్స్  స్క్రీన్ ప్లే స్ట్రక్చర్ ఇది.

-సికిందర్

1424 : రివ్యూ!

రచన- కూర్పు- దర్శకత్వం : కర్రీ బార్కర్

తారాగణం : మైఖేల్ జాన్స్టన్, నవరెట్, కూపర్ టోమ్లిన్సన్, మేగన్ లా లెస్, ఆండీ రిక్టర్

సంగీతం : రాక్ బర్వెల్, ఛాయాగ్రహణం : టేలర్ క్లెమన్స్

బ్యానర్స్ : బ్లమ్‌హౌస్ ప్రొడక్షన్స్, క్యాప్‌స్టోన్ స్టూడియోస్, టీ షాప్ ప్రొడక్షన్స్, అండర్ ది షెల్ నిర్మాతలు : జేమ్స్ హారిస్, హేలీ నికోల్ జాన్సన్, క్రిస్టియన్ మెర్క్యురీ, రోమన్ వియరిస్

విడుదల : మే 15, 2026 (యునైటెడ్ స్టేట్స్)

***

ఆ కోతి పంజా వరాలిస్తుందనీ, కోరిన మూడు కోరికల్ని తీరుస్తుందనీ నమ్మకం. దాన్ని మిస్టర్ వైట్ తన స్నేహితుడి దగ్గర్నుంచి తీసుకున్నాడు. ఆ స్నేహితుడు దాన్ని ఉపయోగించవద్దని  గట్టిగా హెచ్చరించాడు. ఆ హెచ్చరికని  పట్టించుకోకుండా మిస్టర్ వైట్ డబ్బు కోసం కోరిక కోరాడు. మర్నాడు అతడి కొడుకు హెర్బర్ట్ ఫ్యాక్టరీ ప్రమాదంలో చనిపోయాడు. దానికి పరిహారంగా వచ్చిన మొత్తం, తాను కోరుకున్న డబ్బుతో సమానంగా వుంది! తీవ్ర దుఃఖంతో కుంగిపోయిన అతడి భార్య మిసెస్ వైట్, కొడుకుని బ్రతికించడానికి రెండవ కోరికని కోరమని మిస్టర్ వైట్ ని బలవంతం చేసింది. మిస్టర్ వైట్ అలాగే రెండవ కోరికని కోరాడు. అప్పుడు అర్ధరాత్రి ఎవరో తలుపు కొడుతున్నట్టు భయానకంగా చప్పుడైంది. అది విని తమ కొడుకు ఛిద్రమైన శవమేమోనని  భయపడిన  మిస్టర్ వైట్, వెంటనే ఆ శబ్దాన్ని ఆపెయ్యడానికి  చివరి కోరిక కోరాడు. నిశ్శబ్దమైపోయింది. అనుమానంగా మిసెస్ వైట్ వెళ్ళి తలుపుతీసి చూస్తే...అప్పుడేం జరిగింది?

తెలీదు. సస్పెన్స్ తో ఆపేశాడు ఈ కథ రాసిన డబ్ల్యూ. డబ్ల్యూ. జాకబ్స్ అనే రచయిత. ‘ది మంకీస్ పా’ 1902 లో రాసిన ఒక ప్రసిద్ధ అతీంద్రియ హార్రర్ కథ. ఈ క్లాసిక్ హార్రర్ కథలో శాపవశాత్తూ ఒక కోతి పంజాకి అతీంద్రియ శక్తులు అబ్బి మనుషుల్ని ఆకర్షిస్తుంది, కోరికలు తీర్చమని అడిగితే, విధి నిర్ణయంలో జోక్యం చేసుకున్నందుకు ఆ కోరికలకి భారీ మూల్యం చెల్లించుకునేలా చేస్తుంది ఆ వానర పంజా.

నాటి నుంచీ ఈ కథ ఎన్నో నాటకాలు, సినిమాలు, టీవీ సీరీస్‌లు, ఒపెరాలు, కామిక్స్‌ సహా ఇతర మాధ్యమాల్లో 27 సార్లు రిపీటయింది. అలా 1991 నాటి ‘ట్రీహౌస్ ఆఫ్ హార్రర్ I2’ అనే ఎపిసోడ్ ని అనుకోకుండా చూశాడు ‘అబ్సెషన్’ దర్శకుడు 26 ఏళ్ళ కర్రీ బార్కర్. అందులో హీరో కోతి పంజాతో సంభాషించడాన్ని చూసి, తన ‘అబ్సెషన్’ కథకి దీన్ని వాడుకోవాలని నిర్ణయించాడు. అప్పుడు ఈ కథ ఎలా తయారయిందో చూద్దాం.

1. ప్రమాదంలో ప్రేమ పిచ్చి! 

    బేర్ (మైఖేల్ జాన్స్టన్) ఒక మ్యూజిక్ షాపులో పని చేస్తూంటాడు. నిక్కీ (నవరెట్) అక్కడే పని చేస్తూంటుంది. వీళ్ళిద్దరి ఫ్రెండ్స్ ఐయాన్ (కూపర్ టోమ్లిన్సన్), సారా (మెగాన్ లా లెస్) కూడా అక్కడే పని చేస్తూంటారు. బేర్ నిక్కీని మూగగా ప్రేమిస్తూంటాడు. తన ప్రేమని అమెకెలా చెప్పాలో తెలీదు. చెప్పే ధైర్యం కూడా లేదు. మనసంతా ఆమె మీదే పెట్టుకుని నిరాశగా గడుపుతూంటాడు. ఒకరోజు ఇంటికి తిరిగి వచ్చేసరికి, ప్రమాదవశాత్తూ పెంపుడు పిల్లి శాండీ ఆక్సికోడోన్ తాగి చనిపోయి వుంటుంది.

ఇంకో రోజు బేర్ ఒక ఆలోచన చేసి, నిక్కీని ఆకట్టుకోవడం కోసం బహుమతి కొనడానికి ఒక షాపు కెళ్తాడు. అక్కడ వింతగా అన్పించిన ‘వన్ విష్ విల్లో’ అనే ఒక బొమ్మని కొంటాడు. దాన్ని విరగగొడితే అది కోరిన కోరిక తీరుస్తుందని సేల్స్ గర్ల్ చెబుతుంది. ఇక బేర్ ప్రపంచంలో ఎవరికన్నా ఎక్కువగా నిక్కీ తనని ప్రేమించాలని కోరుకుని దాన్ని విరగ్గొడతాడు. వెంటనే నిక్కీ వచ్చి, బేర్ ఇంట్లో పడుకోవడానికి అనుమతి కోరుతుంది. బేర్ కి ఆశ్చర్యం, ఆనందం రెండూ కలుగుతాయి బొమ్మ తన కోరిక నెరవేర్చిందని!


అలా బేర్ ఇంట్లో మకాం పెట్టిన నిక్కీలో వేగంగా భయపెట్టే మార్పులొస్తాయి. ఆమె తనని ప్రేమించేట్టు ఒక ప్రయోగం చేశాడు. ప్రేమించడం కాదు, ఆ ప్రేమ అదుపు తప్పి పిచ్చి ప్రేమగా మారిపోయి, దుష్టశక్తి అవహించినట్టు నిక్కీ అతడ్నివదిలిపెట్టకుండా భయపెట్టడంతో, ఏం చెయ్యాలో దిక్కుతోచని స్థితిలో పడిపోతాడు. బేర్ ప్రేమ కోసం బేర్ ని ప్రేమిస్తున్న సారానే దారుణంగా చంపేస్తుంది నిక్కీ. పరిస్థితి అదుపుతప్పి పోవడంతో, ఇప్పుడు వ‌న్ విష్ విల్లో బారి నుంచి నిక్కీని బేర్ కాపాడేడా? అసలు నిజంగానే బేర్‌ ని నిక్కీ ప్రేమిస్తోందా? తన తప్పిదం వల్ల ప్రాణాల మీదికొచ్చిన  నిక్కీ ని కాపాడేందుకు బేర్ ఏం చేశాడు? ఇదీ మిగతా కథ.

2. ఎలావుంది కథ?

    ప్రేమంటే అదొక మత్తు అనీ, పిచ్చి అనీ, ఒకరిని ఎంత బలంగా కోరుకుంటే అంత బలంగా  సొంతమవుతారనీ వివిధ మాధ్యమాలు నూరిపోస్తున్నాయి.  ప్రేమ కోసం స్ట్రగుల్ చేసే హీరోకే హీరోయిన్ దక్కుతుందనీ చిత్రీకరణలుంటాయి. అమ్మాయి ఇష్టాయిష్టాలతో నిమిత్తం లేకుండా టార్చర్ పెట్టయినా సరే సొంతం చేసుకోవాలన్న మగ ప్రవృత్తి ఎప్పుడూ పని చేస్తూంటుంది. దీనికే ఓటు పడుతూ వుంటుంది. ఇంకో పక్క వశీకరణ మంత్రాలనేవి వున్నాయి.

అలాటి వశీకరణ మంత్రమే ‘వన్ విష్ విల్లో’ రూపంలో ఈ కథలో హీరోకి దొరికిన బొమ్మ. దాంతో హీరోయిన్ లో తన మీద అమర ప్రేమని రగిలించి సొంతం చేసుకుందామనుకుంటే రివర్స్ అయింది. లేకపోతే ప్రేమ కోసం అమ్మాయిని టార్చర్ పెడితే ఆమెకెలా వుంటుందో తెలియాలి కదా? ఆ అనుభవాన్నే ఫుల్ హారిఫిక్ డోసుతో కలిపి ఆమె సరఫరా చేసింది. చచ్చినట్టూ అనుభవించి చూశాడు. గుణశేఖర్ తీసిన ‘యూఫోరియా’ లో గ్యాంగ్ రెప్ చేస్తే ఆ బాధితురాలి పరిస్థితి ఎలా వుంటుందో, పోలీసులు ఆ గ్యాంగ్ రేపిస్టులకే బిర్యానీలు నోట్లో కుక్కి కుక్కి తినిపించి అనుభవంలోకి తెచ్చినట్టు.

మగవాడి వ్యామోహాన్ని సమాజం ఎంత తేలికగా ఆదర్శీకరిస్తోందో చూస్తున్నదే. ఎన్నో ఏళ్ళుగా మనం వింటున్న కథల్లో 'కాదు' అనే ఆన్సర్ ని అంగీకరించని మగాళ్ళని ప్రేమకి నిదర్శనంగా భావించడం. వాడు ఆమె ఇంటి బయట కాచుకుని వుంటాడు, ఆమె దినచర్యల్ని అనుసరిస్తాడు, ఆమె జీవితంలోకి చొరబడతాడు, స్టాకింగ్ చేస్తాడు, ఇంకేదో చేస్తాడు, తిరస్కారాన్ని అంగీకరించడు, చివరికెలాగోలా ఆమెని  దక్కించుకుని హీరో అనిపించుకుంటాడు. ఇలా డిజైన్ చేసి పెట్టారు.

నిజానికి ఇది పైకి కనిపిస్తున్నట్టు ఒక ‘పిచ్చి ప్రియురాలి’ కథ కాదు. ఒక తీవ్ర అభద్రతా భావంతో ప్రేమ కోసం తపిస్తున్న పనికిమాలిన  యువకుడి కథ. కేవలం తనని కోరుకుంటోందని ఫీలవడం కోసం ఒకమ్మాయి స్వాతంత్ర్యాన్ని హరించివేస్తాడు. తాను కోరుకున్నది కచ్చితంగా పొందిన తర్వాత, స్వాధీనంలో వుంకోవడం ప్రేమ కాదని అప్పుడు  గ్రహిస్తాడు, కానీ అప్పటికే జరిగిపోయిన నష్టం పూడ్చలేనిదిగా మారిపోతుంది.

‘అబ్సెషన్’  కేవలం ఒక శాపగ్రస్త  ప్రేమ గురించిన హార్రర్ కథ కాదు. మేల్ ఇగోని సమాజం ఎలా ఆదర్శనీయం చేస్తుందో, దాని పర్యవసానాల్ని స్త్రీలు భరించేలా ఎలా బలవంతం చేస్తోందో అనే దానిపై ఒక తీవ్ర ఆగ్రహం. ఈ కథ ప్రేమని దాని అత్యంత వికారం కల్గించే మూలంలోకి తీసుకువెళ్ళి, కేవలం ఒక పురుషుడు ఏక పక్షంగా ప్రేమని కోరుకున్నందు

వల్ల, ఒక స్త్రీ తన శరీరంమీద, తన గుర్తింపు మీదా హక్కుని  కోల్పోయినప్పుడు ఏం జరుగుతుందో కళ్ళు తెరిపించే కథ.

‘అబ్సెషన్’ హీరో పాత్ర పేరు గురించి సోషల్ మీడియాలో జోరుగా చర్చ జరుగుతోంది. హీరో పాత్ర పేరు బేర్. బేర్ అంటే ఎలుగుబంటి. మగాడి కంటే ఎలుగుబంటినే ఎంచుకుంటామని యువతులు జోకులేసుకుంటున్నారు. ఎలుగుబంటి దాడి మాత్రమే చేస్తుంది, ఎందుకంటే అది ఎలుగుబంటి కాబట్టి. కానీ మగవాళ్ళు తమ హక్కుని  ప్రేమగా, మోసాన్ని ఆప్యాయతగా, వ్యామోహాన్ని శృంగారంగా మభ్యపెడతారని వాతలు పెడుతున్నారు. 

3. రెండు అక్రమాల సక్రమ కథలు!

    ఏ కథయినా దేనికో ఒక వెర్షన్ గా వుంటుంది. ఈ కథ చూస్తూంటే ‘ఫాటల్ ఎట్రాక్షన్’ గుర్తు కొస్తుంది. ‘ఫాటల్ ఎట్రాక్షన్’ లోని అక్రమ సంబంధాన్ని అక్రమ ప్రేమగా మారిస్తే ‘అబ్సెషన్’ తయారయినట్టు అన్పిస్తుంది. పైన చెప్పుకున్న ‘ది మంకీస్ పా’ కథలోని కోతి పంజాని ‘వన్ విష్ విల్లో’ గా మార్చి ప్లాట్ డివైస్ గా ప్లే చేసినట్టు,  ‘ఫాటల్ ఎట్రాక్షన్’ ని నవతరం జెన్ జీ కోసం ‘అబ్సెషన్’ గా మార్చినట్టు తోస్తుంది. దర్శకుడు ఇది తెలిసి చేసి వుండకపోవచ్చు. కానీ కనిపించేది అదే. 

‘ఫాటల్ ఎట్రాక్షన్’ (1987) ఎరోటిక్ థ్రిల్లర్ అయితే, ‘అబ్సెషన్’ సూపర్ నేచురల్ హార్రర్. ‘ఫాటల్ ఎట్రాక్షన్’ లో వివాహితుడైన కథానాయకుడు ఓ యువతితో సంబంధం పెట్టుకుని వదిలేస్తే, ఆమెకి పిచ్చెక్కి అతడి ప్రేమ కోసం విధ్వంసం సృష్టిస్తుంది. ‘అబ్సెషన్’ లో కథానాయకుడు ప్రేమ కోసం మంత్రం ప్రయోగిస్తే, ఆమె ప్రేమ పిచ్చెక్కి విధ్వంసం సృష్టిస్తుంది.

ఈ  రెండూ ప్రేమల గురించి కాదు; ప్రేమల  పేరుతో జరిగే పొసెషన్ గురించి. మెసేజీలు వేర్వేరు. మొదటిది ‘కుటుంబ వ్యవస్థని కాపాడుకో’ అంటే, రెండోది ‘ప్రేమని బలవంతంగా పొందకు, దానికి స్వేచ్ఛ నివ్వు’ అంటుంది. ‘ది మంకీస్ పా’ కథలోని నీతిలాగే -మానవ కోరికలకి  హద్దులు వుండాలని, మన అదుపులో లేని విధి లేదా మాయా శక్తులలో జోక్యం చేసుకోవడం తీవ్ర పశ్చాత్తాపానికీ, వినాశనానికీ  మాత్రమే దారితీస్తుందనీ  ‘అబ్సెషన్’ కూడా నొక్కి చెబుతుంది.


ఈ హార్రర్ రెగ్యులర్ గా మనం చూసే భౌతిక భయానకం కాదు, మానసిక భయానకం. పాత్రల మానసిక లోకాల సైకలాజికల్ హార్రర్. మగవాడి మనస్తత్వం ఆడదానికి సృష్టించిన ఆ అతి హేయ స్థితిని ప్రకటించే హార్రర్. ఆమెలో కన్పించే ఆ దెయ్యం, ఆ దుష్టశక్తి ఆమె కాదు, అతనే. ఆమెలో తనే కన్పిస్తున్నాడు. చనిపోయిన అతడి పెంపుడు పిల్లి శాండీ అవశేషాలతో ఆమె అతడి కోసం శాండ్‌విచ్ తయారు చేసిందంటే, అతడి వికృత చేష్టని అతడికే వడ్డించాలని. ఆమె గురించి అతడికేం తెలుసని ప్రేమ కోసం వెంటపడ్డాడు? ఆమె అతడ్ని సోదరుడిలా చూసేదని స్నేహితుడు చెప్పేదాకా తెలీదు!

పరిస్థితి విషమించే సరికి -తన కోరికని మార్చుకోవడానికి 'వన్ విష్ విల్లో' కస్టమర్ సపోర్ట్‌కి  ఫోన్ చేస్తే - అలా కుదరదని, అతను చనిపోయినప్పుడు మాత్రమే ఆ కోరిక ఎక్స్ పైర్ అవుతుందనీ సమాధానం వస్తుంది. అంటే అతను చనిపోతేనే ఆమె మామూలు మనిషి అవుతుందన్న మాట...

కొన్ని చోట్ల సౌండ్ తోనూ, కొన్ని చోట్ల నిశ్సబ్ద షాట్స్ తోనూ వుంటాయి హార్రర్ దృశ్యాలు. నిక్కీ సారాని కొట్టి చంపే లాంటి యాక్షన్ సీన్లు ఓ రెండు వుంటాయి. ఫస్టాఫ్ లో కంటే సెకండాఫ్ లో ఏం జరుగుతుందన్న సస్పెన్స్ తో కూర్చోబెడుతుంది కథ. కాలక్షేప హార్రర్ కాకుండా ఐడియాలజీని ప్రశ్నించే హార్రర్ కావడంతో, వూరికే భయపెట్టకుండా ఆలోచనలో  పడేసేలా చిత్రీకరణ చేశాడు దర్శకుడు. అందుకే దీనికింత విజయం. 75% ప్రేక్షకులు జెన్ జీ లే. ఐతే ఇండియాలో ఇంగ్లీషు తప్ప ఇంకో భాషలో విడుదల చేయలేదు.

4. నటనలు -సాంకేతికాలు

    హీరోయిన్ నవరెట్ ది అసాధారణ నటన. తన కెరీర్ లో ఒక్కసారి మాత్రమే లభించే అరుదైన హార్రర్ నటనల్లో తనదొకటి. నిక్కీ పాత్రలో త్రిబుల్ యాక్షన్ చేసింది. ఒకే శరీరంలో చిక్కుకున్న ముగ్గురు వేర్వేరు యువతులు తను : ఆత్మీయ స్నేహితురాలు, వికారమైన వ్యామోహంతో కూడిన ఊహాలోకపు ప్రియురాలు, వీటన్నిటి కింద విముక్తి కోసం ఆక్రందిస్తున్న స్త్రీ. అలాగని ఈ క్యారక్టర్ మల్టీపుల్ పర్సనాలిటీ డిజార్డర్ బాపతు కాదు. అలాటి పిచ్చి పని చేయలేదు దర్శకుడు. శరీర భాషపై, ముఖ కవళికలపై ఆమెకున్న పట్టు అమోఘం.

ఇక మన హీరో బేర్ గారు మైఖేల్ జాన్‌స్టన్ కూడా తక్కువేం కాదు. మొదట సానుభూతి కల్గించి, తర్వాత ఏవగింపు కల్గించే నటనలో పూర్తిగా నిమగ్నమై పోయాడు. మగాడి  బలహీనతని డిస్టర్బింగ్ గా, చాలా వాస్తవికంగా నటించాడు. ఆమె శరీరాన్ని యుద్ధ భూ మిగా మల్చి, తనే యుద్ధం చేయలేక పశ్చాత్తాపంతో ఓటమిని కోరుకునే క్లయిమాక్స్ ని ఒక భయానక చేష్ట తో- ఇలాటి యూత్ కి ఒక పాఠం అన్పించేలా రిజిస్టర్ చేశాడు.

సినిమాటోగ్రాఫర్ టేలర్ క్లెమన్స్  దృశ్యపరంగా ఊపిరాడకుండా చేసే సన్నివేశాల్ని ఎఫెక్టివ్ గా చిత్రీకరించాడు. రెండు సార్లు నిక్కీ పాత్ర నిశ్చలమై పోతుంది. ఎంతకీ కదలిక లేకపోవడంతో ప్రొజెక్షన్ ప్రాబ్లమేమో అనుకుని చూస్తాం. వెంటనే చలనంలో కొస్తుంది. అంటే షాట్ ని ఫ్రీజ్ చేసి ఫ్రీజ్ అనిపించని విధంగా ఎడిట్ చేశాడన్నమాట ఎడిటర్ కూడా అయిన దర్శకుడు. నిక్కీ ఆడది అనే గుర్తింపు కనుమరుగవుతున్న కొద్దీ, కెమెరా ఆమెని మరింత టైట్ గా, చీకటి ఫ్రేముల్లో బంధించడం ప్రారంభిస్తుంది. కొన్ని షాట్స్ లో ఆమె కళ్ళు తప్ప ముఖం కూడా కనిపించదు. ఆకాశంలో సగం ఎవరు చూడొచ్చారు, ముందు మనతో వున్న భూమ్మీద సగాన్ని మాయం చెయ్యకండ్రా అంటున్నట్టు!

రాక్ బర్వెల్ అందించిన సౌండ్ డిజైన్, నేపథ్య సంగీతం నిశ్శబ్దాన్ని కూడా భయానకంగా మార్చడమే కాదు, మన కుర్చీ కింద దుష్టశక్తి వూపిరి తీసుకుంటున్నట్టు ఆదరగొడుతుంది. అదరగొట్టాలంటే బీజీఎం మోత అవసరం లేదని నిరూపిస్తుంది.

దర్శకుడు కర్రీ బార్కర్ హాలీవుడ్ జోలికెళ్ళకుండా, ఈ ఇండిపెండెంట్ సినిమాని పూర్తి సృజనాత్మక స్వేచ్ఛతో సమాజంలో, పోనీ యువతలో ఏలుబడిలో వున్న ఐడియాలజీని ప్రశ్నిస్తూ జెన్ జీ పద్ధతిలోనే జెన్ జీ మీద ఎక్కుపెట్టాడు. ఫ్రాంచైజీల కంటే, బిగ్ స్టార్స్ ఫాంటసీలకంటే, ఇది తమ గురించి చెబుతున్న తమ కథ అన్పించి  సొంతం చేసుకున్నారు ‘జెన్ జీ’ వులు.

ఈ సినిమాలో గుణాత్మకంగా చూపించింది తమ కథే నన్న ఒకేఒక్క మౌత్ టాక్ తో వెల్లువెత్తారు. ఈ రోజుల్లో యూట్యూబ్, టిక్‌టాక్, డిస్కార్డ్, ట్విచ్, రెడ్డిట్, గ్రూప్ చాట్‌లు, గేమింగ్ కమ్యూనిటీలలో జోరుగా మౌత్ టాక్ వ్యాపిస్తోంది. ఈ ప్లాట్‌ఫారమ్స్  సినిమా థియేటర్లకి పోటీ అని విమర్శిస్తారు. కానీ ప్రేక్షకుల్ నాడిని పట్టుకోవడానికి ఇవే ప్రధాన వనరులు. ‘అబ్సెషన్’ దీనికి రుజువు!

-సికిందర్

(స్క్రీన్ ప్లే సంగతులు రేపు!)