రివ్యూలు, సాంకేతికాలు, స్క్రీన్ ప్లే సంగతులు...

టికెట్లు దొరకడం యోగం, సినిమాలు చూడడం భోగం, రివ్యూలు రాయడం రోగం!

Friday, April 17, 2015

సహజీవన ప్రశ్న!

రచన – దర్శకత్వం : మణిరత్నం
తారాగణం : దుల్ఖేర్ సల్మాన్, నిత్యా మీనన్, ప్రకాష్ రాజ్, లీలా శ్యాంసన్  తదితరులు
మాటలు : కిరణ్, సంగీతం : ఏ ఆర్ రెహమాన్,  పాటలు : సిరివెన్నెల సీతారామశాస్త్రి, ఛాయాగ్రహణం : పిసి శ్రీరాం, కూర్పు:  శ్రీకర్ ప్రసాద్,  కళ : శర్మిష్ఠా రాయ్,  నృత్యాలు : బృంద
బ్యానర్ : శ్రీ వెంకటేశ్వరా క్రియేషన్స్,   నిర్మాత :  దిల్ రాజు
విడుదల :   17 ఏప్రెల్ 2015   సెన్సార్ :      u/a
***
       మర్షియల్ సినిమా కళాత్మకంగా ఉండడాన్ని చూసి ఎన్నాళ్ళవుతోంది? ట్రెండీ మూవీస్  పేరుతో  చిత్ర విచిత్ర కెమెరా యాంగిల్సూ, ఎడిటింగ్ విన్యాసాలూ, నేపధ్య శబ్ద ఫలితాలూ పోగేసుకుని సారం లేని ఫాస్ట్ ఫుడ్ చందాన హోరెత్తిస్తున్న- మనసుకీ కంటికీ శ్రమ కల్గిస్తూ విషయం తక్కువ రొద ఎక్కువ ఖర్మాన పడిపోతున్న- భారతీయ సినిమాకి ఓ స్పీడ్ బ్రేకర్ వేస్తూ మూలాల్ని గుర్తుచేసే సినిమా ఒకటి వస్తుందని  కలలుగనే ఆశాజీవులది అత్యాశ అసలు కాబోదు, నిశ్చయంగా నిజమయ్యే కలే. కాకపోతే ఇలా కలలు గనే వాళ్ళు తరం మారి సినిమాలని ఎప్పుడో మర్చిపోయారు. ప్రస్తుత తరానికి ఇలాటి కలల గొడవే లేదు- కళాత్మకత, రసాస్వాదన లనేవి వాళ్లకి ఎప్పుడో అపరిచిత, అస్పృశ్య వస్తువులై పోయాయి గనుక! ఈ రెండు వర్గాల యోగ్యతలతో పనిలేకుండా మనం మణిరత్నం మోసుకొచ్చిన ఈ నయా నజరానా వైపు ఓసారి దృష్టి సారిస్తే, అప్పటి ప్రధాని మన్మోహన్ సింగ్ ఒకసారి ఉద్ఘాటించినట్టు,  తమిళ సినిమాలు ఎక్కువ కళాత్మకంగా వుంటున్నాయన్న వాస్తవం మరోసారి నిజమవుతూ  ఇలా సాక్షాత్కరిస్తుంది!

     దేశంలో సీనియర్లలో మిగిలిన ఏకైక కళాత్మక దర్శకుడు మణిరత్నమిప్పుడు. ఆరుపదులు దగ్గర పడుతున్నా అజ్ఞాతంలోకి జారుకోకుండా, ఎప్పటికప్పుడు సినిమా యూనిక్ సెల్లింగ్ పాయింటుని అన్వేషిస్తూ, లక్ష్యిత ప్రేక్షకుల్ని నిర్దేశించుకుంటూ, పరిశ్రమిస్తున్న ఏకైక సినిమా దర్శకుడు. ఐతే ఈ స్థాయి దర్శకుడు ఇంకా ప్రేమకథల చట్రంలోనే  విజయాల్ని వెతుక్కునే దశలో మిగిలిపోయిన మాట కూడా వాస్తవమే - రాంగోపాల్ వర్మ ఇంకా చిన్నా చితకా హార్రర్  సినిమాల్లోనే తన సర్వస్వాన్నీ ధారబోసుకుంటున్నట్టు! ఐతే ఒకటి- మణిరత్నం మరోసారి యువ ప్రేమకథనే  తనదైన శైలిలో కళాత్మకంగా చెప్పాలనుకున్నప్పుడు, తన సీనియారిటీ ప్రకారం  విషయపరంగా నిరాశపర్చకుండానూ  చూసుకోవాల్సి వుంటుంది. నేటితరం యువప్రేక్షకుల ఆట స్థలంలోకి తను రావొచ్చు గానీ, ఆ వచ్చినప్పుడు కొత్త దర్శకుడిలా  సేఫ్ జోన్ చూసుకుంటూ రానవసరం లేదు. ఇప్పుడు యువ ప్రేమకథలో మణిరత్నం అనే మహా దర్శకుడు ధైర్యంగా ఏం చెప్పబోతున్నట్టు? అన్నదే చర్చనీయాంశ మౌతుంది- మిగతా కళాత్మక విలువలు సరే!


     నిజంగానే ఈ సినిమా యూనిక్ సెల్లింగ్ పాయింట్ హీరో హీరోయిన్లు దుల్ఖేర్ సల్మాన్- నిత్యా మీనన్ ల జంట. ఈ జంట ఇప్పటికే మూడు విజయవంతమైన సినిమాల్లో నటించి క్రేజ్ సంపాదించుకున్నారు. ప్రస్తుత్తం మణిరత్నం తో నాల్గో సినిమా. ‘ఉస్తాద్ హోటల్’ కి మూడుజాతీయ అవార్డులు కూడా లభిస్తే, మిగిలిన రెండూ  ‘బెంగళూరు డేస్’, ‘100 డేస్ ఆఫ్ లవ్’ పాపులర్ సినిమాలుగా ఖ్యాతి కెక్కాయి. మూడేళ్ళ లోనే  రికార్డు  స్థాయిలో 17 సినిమాల్లో నటించిన దుల్ఖేర్ సల్మాన్ మలయాళ సూపర్ స్టార్ మమ్మూట్టి కుమారుడు.


     సల్మాన్- నిత్యాల మధ్య రోమాంటిక్ కెమిస్ట్రీ, కమిట్ మెంట్ ఎలర్జీ ప్రధానంగా సాగే ఈ ప్రేమ కథలో అసలేం వుందో ఇప్పుడు చూద్దాం...

సహజీవన సారం !
     ముంబాయి లోని ఛత్రపతి రైల్వే టెర్మినస్ లో మొదలౌతుంది సినిమా. ఆదిత్య కంఠమనేని  అలియాస్ ఆది ( దుల్ఖేర్ సల్మాన్ ) అప్పుడే ట్రైన్ దిగుతూ అవతలి ప్లాట్ ఫాం మీద ఆత్మహత్య చేసుకోబోతున్న తార ( నిత్యామీనన్) ని చూసి కేకలేస్తాడు. టెన్షన్ తో ఈ ఎపిసోడ్ గడిచాక, ఓ చర్చిలో పెళ్ళిలో తారసపడతారు తిరిగి. అక్కడ సైగల భాషతో సన్నిహితులవుతారు. తార జాబ్ చేస్తూంటుంది. పారిస్ వెళ్లి ఆర్కిటెక్చర్ కోర్సు చేసేందుకు సమాయత్తమవుతూంటుంది. ఆది వీడియో గేమ్స్ ఇండస్ట్రీలో చేరేందుకు ముంబాయి వచ్చాడు. ఓ కంపెనీలో ఉద్యోగం సంపాదించుకుని, తను ప్రతిపాదించిన యాక్షన్ ఓరియెంటెడ్  వీడియో గేమ్ కాన్సెప్ట్ ని ఆరు వారాల్లో రూపొందించే ఛాలెంజిని స్వీకరిస్తాడు. తార హాస్టల్లో వుంటే, తను గణపతి అంకుల్ ( ప్రకాష్ రాజ్) ఫ్లాట్ లో పేయింగ్ గెస్ట్ గా చోటు సంపాదించు కుంటాడు. గణపతి భార్య భవానీ ( ఇటీవలే రాజీనామా చేసిన కేంద్రీయ సెన్సార్ బోర్డు చైర్ పర్సన్ లీలా శ్యాంసన్ )కి జ్ఞాపక శక్తిని  కోల్పోయే అల్జిమీర్స్ జబ్బు వుంటుంది. కానీ శాస్త్రీయ సంగీతమనే వ్యాపకం ఒకటి ఉండడంతో ఆ లోకంలో వుంటుంది. వంటపనంతా గణపతే చూసుకుంటూ ఉంటాడు. ఆమె ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయి తప్పిపోతే వెతుక్కొచ్చే పనికూడా అప్పుడప్పుడు చేస్తూంటాడు.

     తారకి పారిస్ స్వప్నం ఎలాగో, ఆదికీ అమెరికా వెళ్లి స్టీవ్ జాబ్స్ అయ్యే కల అలాగ. గమ్యాలు రైలు పట్టాల్లాగా వున్నా, ఆలోచనలు ఒకలాగే వున్నాయి. ఇద్దరికీ కమిట్ మెంట్ ఎలర్జీ వుంది. ప్రేమ సరే గానీ, పెళ్ళే బోరు. ఆమె పారిస్ కీ, అతను యూఎస్ కీ వెళ్ళే లోగా లవర్స్ గా గడిపేసి, వీలయితే సహజీవనం కూడా చేసేసి, ఎవరి దారిన వాళ్ళు దులుపుకు వెళ్లి పోవడానికి పెద్దగా అభ్యంతరాలేమీ వుండవు. ఈ నేపధ్యంలో తను వుంటున్న గణపతి ఫ్లాట్ లోనే తనగదిలోకి తెచ్చేసుకుంటాడు తారని ఆది. ముందు  గణపతి ఛీ ఛా అన్నా, తార  ఎంచక్కా భవానీ ఆంటీ తో కూర్చుని కీర్తనలు పాడేసరికి ఐసయి పోతాడు గణపతి. అలా కాంట్రాక్టు శృంగారంలో మునిగితేలుతున్న వీళ్ళ ఫ్లాట్ కి ఆది అన్న కుటుంబంతో సహా చూసి వెళ్ళడానికి వచ్చేస్తాడు.

          ఇక్కడ్నించీ అలా అలా అప్పుడొకటీ అప్పుడొకటీ వీళ్ళు దొరికిపోయే సంఘటనలు ఎదురవుతాయి. ఆది వదిన విషయం పసిగట్టి, పెళ్లి చేసుకోకుంటే బ్యాగు సర్దుకో అని సీరియస్ గా వార్నింగ్ కూడా ఇస్తుంది తారకి. తారకి ఇంకో ఇబ్బంది వుంది. కోయంబత్తూరులో పారిశ్రామిక వేత్తలైన తల్లి దండ్రులున్నారు. వాళ్ళతో పడక తన దారి తను చూసుకున్నా- పెళ్ళంటూ తల్లి వదలడం లేదు. తార వ్యవహారం ఆమెకీ తెలిసిపోయి ఆది ని ఇబ్బందులకి గురిచేస్తుంది. అన్నతో కూడా ఆదికి ఇబ్బందులున్నా ఇవేనీ పెద్ద సమస్యలు కావు. తన ప్రాజెక్టు పూర్తి చేసి యూఎస్ వెళ్ళేఛాన్సు  కొట్టేసినప్పుడే అసలు సమస్య మొదలవుతుంది. ఇప్పుడు ఇద్దరూ విడిపోక తప్పని పరిస్థితి- విదిపోయారా??ఏం చేశారు? ఆది యూఎస్ వెళ్ళడానికి తార ఒప్పుకుందా? ఏం చేసింది? – ఈ ప్రశ్నలే రాబోయే క్లయిమాక్సుకి పెట్టుబడులు...

ఆకర్షణలు అనాకర్షణలు
     సినిమాకి ప్రధానాకర్షణ మొదటే చెప్పుకున్నట్టు సల్మాన్- నిత్యా లు. ఇద్దరి మధ్యా కెమిస్ట్రీ  ఎలాటి అరమరికల్లేకుండా అత్యంత సహజంగానే బాగానే వర్కౌట్ అయింది. ఇది రోమాంటిక్ కెమిస్ట్రీ సంగతి. కమిట్ మెంట్  ఎలర్జీ ఎలా వర్కౌట్ అయ్యిందో తర్వాత చూద్దాం. ఇది సున్నిత ప్రేమ- కామ ( పాత్రలే ఇలా మాట్లాడకుంటాయి) కథ కావడంతో మణిరత్నం  వీళ్ళ మధ్య ఆ సున్నితత్వాన్ని చెక్కు చెదరకుండా చివరంటా సమర్ధవంతంగా కాపాడుకొ చ్చాడు. తెలుగు ప్రేక్షకులు నిత్యా మీనన్ ని ఇదివరకే కొన్ని సినిమాల్లో చూసేశారు. కొత్తగా చూస్తున్నది సల్మాన్ ని. ఇతను సాధారణ లవర్ బాయ్ పాత్రని హెచ్చుతగ్గుల్లేని సాఫీతనంతో సరదాగా పోషించుకొచ్చి తప్పక తెలుగు ప్రేక్షకుల్ని ఆకట్టుకునే ఉంటాడు. అయితే ఇంతా చేసి ఇతను ఈ ఒక్క సినిమాతో తెలుగులో వచ్చి పోయే మలయాళ నటుడే కాబట్టి పెద్దగా ఆశలేం పెట్టుకోలేరు.

     ప్రకాష్ రాజ్ మరోసారి డౌన్ ప్లే చేసిన సగటు భర్త పాత్రలో ఒదిగిపోయి సహజత్వాన్ని తీసుకొస్తే, అంతే ఉత్తమంగా అల్జిమీర్స్ వ్యాధిగ్రస్తురాలి పాత్రలో లీలా శ్యాంసన్ ని చూడొచ్చు. ఇతరపాత్రల్లో వచ్చీపోయే నటీనటులు మణిరత్నం మార్కుని దృష్టిలో పెట్టుకునే నటించారు.

          ఏఆర్ రెహమా నెందుకో ఈ రోమాంటిక్ కథకి తగ్గ హుషారయిన సంగీతాన్ని అందించలేకపోయాడు. ఇది చాలా బ్యాడ్. పాత్రలు ఫాస్ట్ గా, అల్ట్రా మోడరన్ గా వుంటే సంగీతం స్లోగా ఎలా వుంటుంది? సంగీతాన్నిఎంచుకోవడం పూర్తిగా దర్శకుడి బాధ్యతే / టేస్టే కాబట్టి సంగీత దర్శకుణ్ణి ఏమనలేం. ఒక సినిమాకి సంగీతం కోసం రెహమాన్ నెలల తరబడీ కృషి చేసిన  సందర్భాలున్నాయి. తాజాగా ఇరానియన్ దర్శకుడు మజీద్ మజీది తో ఏడాదిన్నర కష్టపడితే గానీ ఆ సినిమాకి అంత మంచి  సంగీతం రాలేదు. మణిరత్నం తో రెహమాన్ మ్యూజిక్ అంటే ఉండాల్సిన కిక్ లేకపోవడం ఈ సినిమాకి పెద్ద మైనస్. ఒక్క మొదటి పాట మాత్రమే క్యాచీగా వుందంటే అదీ సినిమాలో పూర్తిగా వుండదు. ఈ పాటకి ఎడిటింగ్ గిమ్మిక్కులు మినహాయిస్తే, ఎడిటర్ శ్రీకర్ ప్రసాద్ మిగతా భాగాన్ని క్లాసిక్ లుక్ కి అనుమతించాల్సిన  ఎడిటింగ్ పరిమితుల్ని దాటిపోలేదు. కళా దర్శకత్వం, నృత్యదర్శకత్వం ఇత్యాది  విభాగాలూ పరిపూర్ణతని తీసుకొ చ్చినవే - పీసీ శ్రీరాం కెమెరా పనితనంతో సహా. దర్శకుడిగా- టెక్నీషియన్ గా మణిరత్నం దృశ్యాత్మక పరిణితి నుంచి ఈసారి కూడా జారిపోలేదు. ఈసారి కూడా దర్శకుడిగా మణిరత్నం చెరిగిపోని తన సంతకంతో మెస్మరైజ్ చేశాడు సందేహం లేదు, కానీ కథకుడిగానే.. కథకుడిగానే..కథకుడిగానే....

స్క్రీన్ ప్లే సంగతులు
    వివాహేతర సహజీవనాన్ని కోర్టులు ఆమోదించి కొన్ని రక్షణలు కూడా కల్పించాయి. కాబట్టి ఇది అనైతికం అనడానికి వీల్లేదు. మైనారిటీ తీరిన యువతీ యువకుల జీవన శైలి వాళ్ళిష్టం. వివాహేతర సహజీవనం అదొక జీవన శైలి. ఇంతవరకూ ఫర్వాలేదు. మణిరత్నం తన కథలో ఈ జీవనశైలిని  వివాదాస్పదం చేయదల్చుకో లేదు. హీరో హీరోయిన్ల ఈ రకమైన జీవన శైలితో ఇతర పాత్రలకి తంపులు పెట్టి తమాషా చూసే నాసిరకం చిత్రణలకి పాల్పడలేదు. ఈ జీవన శైలితో హీరో హీరోయిన్లు వాళ్లకి వాళ్ళే సమస్య అయిపోయినట్టు చూపించు కొచ్చాడు. కానీ అలాటి సమస్య అప్పుడెందుకు  పుట్టాలో, పుడితే జీవితాలేమవగలవో ప్రమాద ఘంటికని మోగించి మణిరత్నం అన్పించుకోకుండా- పైపైన అంతా బానేవుంది చల్తాహై, ఓకే ప్రొసీడ్ అన్నట్టుగా చాలా ఈజీగా తీసుకున్నాడు. ఒక సీనియర్ గా ఇది తగునా? కొత్త కుర్ర డైరెక్టరూ తనూ ఒకటేనా? తెలిసీ తెలీక  ప్రేమల్లో పడితేనో, లేదా అసలు టీనేజీ ప్రేమలే ప్రమాదమనో అంతేసి పెద్ద లెక్చర్లిస్తూ పుంఖాను పుఖాలుగా సినిమాలే తీస్తున్నప్పుడు- తెలిసీ తెలీక సహజీవనానికి సిద్ధపడే ఈ  సినిమాల్లో బాపతు హీరో హీరోయిన్ల లాంటి వాళ్లకి అలాటి ముందు జాగ్రత్తే చెప్పకపోతే- ఈ కథ ద్వారా ఏం చెప్పాలనుకున్నట్టు? ఫర్వాలేదు, ముందు సహజీవనం చేయండి-  తర్వాత ప్రేమపుడితే పెళ్లి చేసుకుందురు గాని-అనేనా? మణిరత్నం ఏమరుపాటుగా ఇచ్చేస్తున్న ఈ రకం అపరిపక్వ సందేశాన్ని బాగా అర్ధం జేసుకోవాలంటే, ఈ కథ ముగింపుని కూడా చెప్పేయాల్సి వుంటుంది తప్పదు!

Spoiler ahead!
          స్క్రీన్ ప్లే ద్వారా ఒక విషయం చెప్పదల్చుకుంటే కథ (story) గానో, గాథ (tale) గానో ఏదో ఒకరకంగా చెప్పవచ్చని ఇదివరకు ఒక సినిమా రివ్యూలో చెప్పుకున్నాం. కాకపోతే గాథగా చెప్తే సినిమాకి పనికి రాదు. సినిమాకి కథే వుండాలి. ఎందుకంటే కథలో ఆర్గ్యుమెంట్ వుంటుంది. దాంతో సంఘర్షణ పుడుతుంది.  గాథలో స్టేట్ మెంట్ మాత్రమే వుంటుంది. దీంతో సంఘర్షణ పుట్టదు. సంఘర్షణ  లేని స్క్రీన్ ప్లే చప్పగా వుంటుంది. గాథలు చదువుకోవడానికి నీతి కథలుగా బావుంటాయి. దృశ్యపరంగా చూసేందుకు కథలే బావుంటాయి. కథలో ఒక సమస్య ఏర్పాటై దాంతో మొదలయ్యే సంఘర్షణ తప్పొప్పుల ఆర్గ్యుమెంట్ కి దారి తీసి, చిట్ట చివర ఓ జడ్జ్ మెంట్ నిస్తుంది. గాథ లో సమస్య వున్నా దాంతో సంఘర్షించక, ఆర్గ్యుమెంట్ ఎత్తుకోక, జడ్జ్ మెంట్ ఇవ్వక- కేవలం ఈ ఫలానా సమస్యతో  మాకిలా జరిగి, చివరికి మేమిలా తయారయ్యా మయ్యోచ్ అనేసి స్టేట్ మెంట్ పారేసి తన దారిన తను దులుపుకుని వెళ్ళిపోతుంది.

          ప్రస్తుత సినిమాతో జరిగిందిదే. ఇది కథ కాదు, గాథ!

          ఈ స్క్రీన్ ప్లే ఇలా వుంది ..హీరో హీరోయిన్లు పరిచయమయ్యారు, స్నేహితులయ్యారు, తలో దేశంలో తమతమ ప్లాన్స్ గురించి మాటాడుకున్నారు, పెళ్లి గురించి అభిప్రాయాలు చెప్పుకున్నారు, విదేశాల్లో ప్లాన్సే ముఖ్యంగాబట్టి పెళ్ళీ గిళ్ళీ జాంతానై అనుకున్నారు, ఇక్కడ ఉన్నన్నాళ్ళూ సహజీవనం చేసి- తర్వాత ఎవరి దేశం పట్టుకుని వాళ్ళు వెళ్లిపోదా మనుకున్నారు, మకాం పెట్టారు, బంధువులతో చిన్న చిన్న దాగుడు మూతలాడుకున్నారు, పెద్దల పెళ్లి ప్రయత్నాలని తిప్పి కొట్టారు, ఇంతలో హీరో కి యూఎస్ వెళ్ళే టైమొచ్చింది, హీరోయన్ చిన్న బుచ్చుకుంది, చిర్రుబుర్రులాడింది, ఏమంటే ప్రేమ పుట్టింది, అతను వెళ్ళిపోతే తట్టుకోలేదు, అతను వెళ్లి తీరాలి, ఈ సమస్యతో కాసేపు గింజుకోవడాలు, ఎవరూ ప్లాన్స్ ని డ్రాప్ చేసుకోవద్దు- ఇద్దరం పెళ్లి చేసుకుందాం- నువ్వు పారిస్ కి నేను యూఎస్ కి వెళ్దాం అన్నాడు హీరో, మళ్ళీ హీరోయిన్ గుంజాటన, హీరోకి జంజాటం,  చివరికి సరే పెళ్లి చేసుకుందాం...అనేసి గంతులేసి అతణ్ణి పెళ్లి చేసుకుని హమ్మయ్యా అనేసుకుంది హీరోయిన్! 




         ఇంతే! సినిమా ప్రారంభమైన యాభై నిమిషాల వరకూ కథ ప్రారంభం కాదు. అంతవరకూ బిగినింగ్ విభాగం హీరో హీరోయిన్ల అంతులేని చిలిపి చేష్టలతో సాగుతూనే వుంటుంది. యాభై నిమిషాలకి సహజీవనం ప్రస్తావన తెచ్చి ప్రారంభమౌతుంది కథ. ఇలాసహజీవనం అనే సమస్యని ఏర్పాటు చేసుకుని  మిడిల్ లో పడిన కథ లో వెంటనే సంఘర్షణ- హీరో అన్న కుటుంబం రాకతో ప్రారంభమైనట్టు హాస్య ధోరణిలోనే చూపించి విశ్రాంతి వేశారు. విశ్రాంతి  ఘట్టం కథకి సంబంధించి చెప్పడానికి ఏ విషయమూ లేక ముగియగానే- ద్వితీయార్ధం భారీగా యాక్షన్ సీన్ తో ప్రారంభమౌతుంది!


          మణిరత్నం తను తయారు చేసుకున్న ప్రధాన కథలో వాడీ  వేడీ  వెయిట్ కూడా లేదని గమనించడం వల్లనో  ఏమో- సినిమా ప్రారంభంలో టైటిల్స్ పడుతున్నప్పుడు సినిమా జానర్ తో సంబంధంలేని యాక్షన్ విజువల్స్ తో క్రిమినల్స్ వేటగా భారీ ఎత్తున యానిమేషన్ చూపించినట్టుగానే- మళ్ళీ దీన్నే ఇంటర్వెల్ తర్వాత వెంటనే వేరే దృశ్యాలతో మరింత స్థాయి పెంచుకున్న యాక్షన్ యానిమేషన్ రెండుమూడు నిమిషాలు వేశారు. దీంతో ప్రేక్షకులకి అసలు కథలో లేని థ్రిల్ భర్తీ చేసినట్టవుతుందని భావించినట్టుంది. ఈ రెండు యానిమేషన్సూ హీరో రూపొందించే వీడియో గేమ్ తాలూకు విజువల్స్ అన్నమాట! పనిగట్టుకుని వీటిని ఏదో  జరిగిపోతోందన్నట్టు  వైడ్ స్క్రీన్ లో వేసి హడావిడి చేశారు- తాటాకు చప్పుళ్ళ లాగా!

          కథ మిడిల్లో పడ్డాకైనా ద్వితీయార్ధంలో సమస్య తాలూకు సంఘర్షణని పెంచకుండా, ఎక్కడా ప్రేక్షకులు ఎదురుచూసే సంఘర్షణ అనేది పుట్టించకుండా-ఇంకా హీరో హీరోయిన్ల స్వీట్ నథింగ్స్ తోనే  సహనపరీక్ష పెట్టారు. ఇలా సాగుతున్న మిడిల్ ని కూడా విషయంలేకుండా ముగిస్తూ- హీరో అమెరికా ప్రయాణపు కథనం తో ఎండ్ విభాగానికొచ్చేశారు. అంటే క్లయిమాక్స్ కొచ్చేసిందన్న మాట కథ. ఇంకేముంది హీరోయిన్ అలగడాలు, అదేమంటే ప్రేమ పుట్టినట్టు చెప్పడాలు, హీరో నచ్చ జెప్పడాలు, చివరికి ఇద్దరూ పెళ్లి చేసుకుని చెరో దేశం వెళ్ళిపోవడానికి నిశ్చయించు కోవడంతో, హీరోయిన్ అలక తీరి సుఖాంతం చేయడాలూ... ఇంతే! ఈ మాత్రం దానికి పెద్ద అల్ట్రా మోడరన్ అర్బన్ క్యారక్టర్స్ లా,  లివ్ ఇన్ రిలేషన్ షిప్ బిల్డప్పులతో మొదట ఆ మాట లెందుకో? ఇదంతా ఎవర్నో అనుకరించబోయిన చేతకాని తనంగానే తేలింది.
           
          స్క్రీన్ ప్లే సంగతులు ఈ తీరున వుంటే- మొత్తం దీని కాన్సెప్ట్ విషయానికి వస్తే-

          దర్శకుడు ఎంతసేపూ వీళ్ళిద్దర్నీ పెళ్లి వైపు డ్రైవ్ చేసి భారతీయ విలువలు  చాటడానికే తాపత్ర యపడుతున్నాడని స్పష్టమౌతూనే వుంటుంది మొదట్నించీ. ఇందుకు బ్యాక్ డ్రాప్ లో అంతటి దుర్భర స్థితిలోనూ గణపతి- భవానీల అన్యోన్య దాంపత్యాన్ని సింబాలిక్ గా చూపిస్తూ హీరో హీరోయిన్లకి ఆలోచనలు రేకెత్తిస్తూనే ఉంటాడు. నిజానికి ఈ సహజీవన ప్రహసనం లో వున్న ప్రశ్న వీళ్ళిద్దరికీ ఎలాగో పెళ్లి జరిగిపోవడం గురించి కాదు. అస్సలు కాదు. ఎందుకంటే, సహజీవన ఏర్పాటులో ప్రేమ అనే మాటకి తావుండదు. ఆర్ధికంగానో శారీరకంగానో పరస్పరం  అవసరాలు తీర్చుకుంటూ కెరీర్ చూసుకునే తత్త్వం తోనే కలిసి జీవించడం జరుగుతుంది. ఆర్ధికంగా సరిపడ నప్పుడు, శారీరకంగా సరదా తీరిపోయినప్పుడు ఎవరిదారి వాళ్ళది. మరొకళ్ళతో మరో సంబంధంతో మరో మకాం, అంతే. ప్రేమకి, ఎమోషన్స్ కీ తావుండదు. ఈ రెండూ ఈ బాపతు సహజీవనానికి ప్రతిబంధకాలే. ఈ సంబంధంలో ఒకరికి ప్రేమ పుడుతోందంటే ఆ సంబంధం బీటలు వారుతున్నట్టే. ప్రేమ ఆ బంధానికి ప్రమాద హెచ్చరిక చేస్తుందన్న మాట! ప్రేమ ఇద్దరికీ పుడితే సరే. పెళ్లి జరిగిపోవచ్చు. కానీ పుట్టాలని నియమం లేదు, పుడుతుందని గ్యారంటీ లేదు. ఒకరు వ్యతిరేకిస్తే, ఒప్పందం ప్రకారం వదిలేసి వెళ్ళిపోతే రెండో వ్యక్తి పరిస్థితి ఏమిటి? ఈ రెండో వ్యక్తి అమ్మాయే అయితే ఏం చేస్తుంది? అతడి మీద  ప్రేమని చంపుకోలేక ఎలా బ్రతుకుతుంది? ఇంకెవర్ని పెళ్లి చేసుకుని సుఖ పడుతుంది? లేదూ వదిలేసిన వాడి కోసం ఎంత అల్లరి పాలవుతుంది? అతడి మీద చీటింగ్ కేసు పెడుతుందా? రేప్ కేసు పెడుతుందా? నష్ట పరిహార కేసు పెడుతుందా? మనోవర్తి డిమాండ్ చేస్తుందా? ఇదంతా ముంబాయి లాంటి అర్బన్ సెటప్ లో నడుస్తున్న చరిత్రే! కోర్టు లకీ,  కాకపోతే  నడి బజారుకీ ఎక్కుతున్న వ్యవహారాలే!

           కనుక ఈ వాస్తవ దృక్పథంతో మణిరత్నం- హీరోయిన్ కి ప్రేమ పుట్టినప్పుడు అక్కడ్నించీ కథని తన గుప్పిట పట్టుకుని-హీరో ని ప్రత్యర్ధిన గా చేసి- అతడి మీద హక్కుల పోరాటంగా హీరోయిన్ సంఘర్షణ ని తీవ్రతరం చేసి- ఆర్గ్యుమెంట్ తో ఒక బర్నింగ్ ఇష్యూగా చేసి- ఇలాటి సంబంధంలోకి వెళ్ళే ముందు ఒకటికి రెండు సార్లు బాగా ఆలోచించుకోవాలి సుమా, ఆనక తగుదునమ్మా అని ప్రేమిస్తున్నానంటే జీవితం ఏమంత బావుండక పోవచ్చు,  తస్మాత్  జాగ్రత్త అని హెచ్చరిక చేసి వదిలేసి వుంటే- దటీజ్ మణిరత్నం అన్పించేది!

          అనాలోచితంగా ప్రేమలో పడ్డం, అనాలోచితంగా సహజీవనం చేయడం ఒక్కటే!  


—సికిందర్ 

         

         
         



















No comments: